Wat een lang (waarschijnlijk grotendeels nageprate, ik heb ook een boek gelezen) eenzijdige jouw welgevallige verhaal, maar goed.
Nee ik geloof niet dat het vrede in het MO wordt als de ayatollah weg is. Toch DENK ik (ik heb de wijsheid ook niet in pacht) dat het goed is. Waarom? Omdat het regime echt een ander regime is dan Pakistan zoals je in je vergelijking aanhaalt. Het grote doel is al jaren de vernietiging van de - in hun ogen - kleine en grote Satan (Israel en de VS/het westen) en de droom van een wereldwijde kalifaat. Ook geloven ze dat als Israel vernietigd is hun messias zal komen en zien ze dit als uiterste doel.
Wat betreft het aantal ballistische raketten ga je uit van het aantal, Israël gaat uit van kienheid. Je hebt niks aan die raketten als je geen platforms hebt om ze af te schieten, ook als de toplaag van het commandocentrum weg is heb je kans op chaos, desertie en opstand (vele Iraniërs zijn het regime helemaal zat). Daar lijkt Israël zich op te richten.
Wat betreft het atoomprogramma heeft Israël door de jaren heen al veel vaker acties uitgevoerd om het tegen te houden/te stoppen/terug te zetten in de tijd.
Voornamelijk via geheime operaties, cyberattacks en gerichte aanvallen. Hier is een overzicht van de belangrijkste incidenten:
Stuxnet (2010): Een geavanceerde computerworm, naar verluidt ontwikkeld door Israël en de Verenigde Staten, werd gebruikt om de uraniumverrijking in de Natanz-faciliteit van Iran te saboteren. Stuxnet richtte zich op de Siemens-besturingssystemen van ultracentrifuges, waardoor deze beschadigd raakten. Dit zorgde voor een aanzienlijke vertraging van het nucleaire programma, met naar schatting 10% van de centrifuges in Natanz beschadigd.
Gerichte moordaanslagen op nucleaire wetenschappers: Israël wordt verdacht van een reeks moordaanslagen op Iraanse nucleaire wetenschappers, voornamelijk tussen 2010 en 2012. Een opvallend geval is de moord op Mostafa Ahmadi Roshan, een directeur van de Natanz-faciliteit, in 2012 door middel van een magnetische bom. Eerder, in 2010, ontsnapte Fereydoun Abbasi, voormalig hoofd van Iran's Atoomenergie Organisatie, ternauwernood aan een soortgelijke aanslag. Deze acties waren bedoeld om de expertise achter het programma te elimineren.
Sabotage van nucleaire faciliteiten: Naast Stuxnet zijn er andere sabotageacties geweest. In 2021 werd de Natanz-faciliteit getroffen door een explosie die de elektriciteitsvoorziening uitschakelde, wat leidde tot schade aan centrifuges. Israël werd hiervan verdacht, hoewel het niet officieel werd bevestigd. Een andere vermeende aanval vond plaats in Isfahan, waar een explosie een nucleaire faciliteit zou hebben beschadigd, hoewel Iran dit ontkende.
Diefstal van nucleaire archieven (2018): De Israëlische inlichtingendienst Mossad stal naar verluidt 50.000 pagina’s en 163 cd’s met documenten uit een pakhuis in Teheran. Deze documenten zouden bewijs leveren dat Iran tot 2003 een nucleair wapenprogramma had (Project Amad), ondanks Iraanse ontkenningen. Israël gebruikte deze informatie om internationale druk op Iran te vergroten.
Eerdere aanvallen op infrastructuur: Israël heeft ook andere acties uitgevoerd, zoals het saboteren van leveringen van apparatuur en het uitvoeren van kleinere aanvallen op faciliteiten zoals Parchin, een verdachte nucleaire site waar de IAEA geen toegang toe kreeg.
Hoewel deze acties vaak heimelijk waren en Israël zelden officieel verantwoordelijkheid opeiste, wijzen veel bronnen op betrokkenheid van de Mossad en andere Israëlische veiligheidsdiensten. De aanvallen waren gericht op het vertragen van Iran’s vermogen om uranium te verrijken tot wapenniveau en het elimineren van sleutelfiguren en infrastructuur. Iran heeft consequent ontkend dat haar nucleaire programma gericht is op wapenontwikkeling en stelt dat het vreedzame doelen dient.
De recente aanvallen in juni 2025, zoals beschreven in de zoekresultaten, markeren een escalatie omdat ze openlijk en op grote schaal gericht waren op nucleaire faciliteiten (zoals Natanz) en militaire doelen, met de dood van meerdere wetenschappers en militaire leiders tot gevolg. Dit was een meer directe en zichtbare aanval dan eerdere heimelijke operaties
Ik zou nog veel meer kunnen schrijven maar adviseer je ook eens een ander boekje te lezen wat de andere kant van het verhaal belicht. Voor de nuance zullen we maar zeggen.