De Nens methode bij smaad, laster en leugens tegen mensen die ze niet mag. Hypocriet.
5
Oekraïne bij de EU: eerst een bestand, daarna meteen de rekening
Er zijn adviezen die klinken als beleid.
En er zijn adviezen die klinken als een politieke overval met keurige voetnoten.
Het nieuwste advies over Oekraïne hoort duidelijk in die tweede categorie. Volgens de Adviesraad Internationale Vraagstukken moet Oekraïne zo snel mogelijk worden opgenomen in de Europese Unie zodra er een bestand is met Rusland. Sterker nog: het toetredingsverdrag zou uiterlijk een jaar na dat bestand al klaar moeten liggen.
Een jaar.
Alsof we het hebben over het vernieuwen van een rijbewijs.
Alsof de toetreding van een gigantisch, door oorlog verwoest land tot de Europese Unie een administratieve formaliteit is die je met wat ambtelijke koffie, PowerPointpresentaties en Brusselse ambitie kunt afhandelen.
Maar natuurlijk: haast is in Brussel altijd een teken van visie. Twijfel is populisme. Voorzichtigheid is lafheid. En wie vraagt wie dit allemaal gaat betalen, is vermoedelijk weer “niet solidair genoeg”.
De redenering is vertrouwd. Oekraïne hoort bij Europa. Oekraïne vecht voor Europese waarden. Oekraïne moet perspectief krijgen. Allemaal zinnen die moreel zo zwaar worden opgetuigd dat elke kritische vraag meteen klinkt als verraad.
Maar politiek begint niet bij applaus. Politiek begint bij vragen.
Kan Oekraïne voldoen aan de voorwaarden? Hoe staat het met corruptiebestrijding, rechtsstaat, bestuur, economie, landbouw, grenzen, veiligheid, wederopbouw en institutionele stabiliteit? Wat betekent toetreding voor EU-subsidies? Voor de interne markt? Voor Nederlandse boeren? Voor Nederlandse belastingbetalers? Voor de machtsverhoudingen binnen de Unie?
En vooral: heeft de Nederlandse burger hier nog iets over te zeggen?
Want dat is de vraag die in dit soort Brusselse jubelrapporten meestal als eerste onder het tapijt verdwijnt. De EU wordt steeds vaker uitgebreid, verdiept en hervormd alsof de bevolking slechts hinderlijk decor is. Er wordt gesproken over geopolitieke noodzaak, historische verantwoordelijkheid en strategisch belang. Maar zelden over draagvlak.
Draagvlak is kennelijk iets voor na de beslissing.
Eerst vaart maken. Daarna uitleggen waarom terugdraaien onmogelijk is.
Het kabinet klinkt op papier iets voorzichtiger. Minister Tom Berendsen schrijft dat het kabinet terughoudend is over scenario’s waarin wordt aangenomen dat Oekraïne op zeer korte termijn aan alle voorwaarden kan voldoen. Dat is op zichzelf verstandig. Maar ook hier kent men de Haagse dans: eerst zeggen dat de criteria leidend blijven, daarna “gefaseerde toetreding” onderzoeken, vervolgens “geassocieerd lidmaatschap” serieus nemen, en voor je het weet zit Oekraïne overal bij, behalve formeel aan de knoppen.
Dat heet dan geen lidmaatschap.
Dat heet voorbereiding.
Dat heet betrokkenheid.
Dat heet samenwerking.
En uiteindelijk heet het onomkeerbaarheid.
Het idee van een geassocieerd lidmaatschap klinkt op het eerste gezicht handig. Oekraïne mag al deelnemen aan vergaderingen van Europese leiders, ministers en het Europees Parlement, maar zonder stemrecht. Prachtig bedacht. Eerst binnenlaten in de kamer, dan laten wennen aan de stoel, dan zeggen dat het toch vreemd is dat iemand die al zo lang aan tafel zit nog geen stem heeft.
Brusselse logica is zelden ingewikkeld. Ze is vooral geduldig.
De AIV stelt dat de risico’s van stilstand groter zijn dan de risico’s van uitbreiding. Dat klinkt krachtig. Bijna Churchilliaans. Maar het is ook een handige manier om bezwaren weg te zetten als passiviteit. Wie niet onmiddellijk voor versnelling is, kiest kennelijk voor stilstand. Alsof er niets bestaat tussen roekeloos gas geven en helemaal niets doen.
Maar er bestaat wel degelijk iets tussenin.
Het heet nadenken.
Oekraïne verdient steun. Oekraïne verdient veiligheid. Oekraïne verdient wederopbouw. Oekraïne verdient een toekomst zonder Russische agressie. Maar dat betekent niet automatisch dat Oekraïne binnen recordtijd de Europese Unie in moet worden geloodst, terwijl de oorlogsschade nog rookt en de voorwaarden nog op losse papieren door de Brusselse gangen waaien.
Een bestand is geen stabiele vrede.
Een ondertekend document is geen functionerende rechtsstaat.
Een politieke belofte is geen economische integratie.
En sympathie is geen toelatingscriterium.
Toch lijkt precies dat de nieuwe methode te worden. Waar vroeger landen moesten aantonen dat ze klaar waren voor toetreding, lijkt de EU nu vooral te willen aantonen dat zij klaar is voor haar eigen historische moment. Oekraïne wordt dan niet alleen een land dat toetreedt, maar een symbool dat moet worden binnengehaald. En symbolen zijn gevaarlijk in de politiek, omdat ze meestal duurder worden dan vooraf is toegegeven.
Wie gaat de wederopbouw betalen? Wie financiert de landbouwtransitie? Wat gebeurt er met de Europese landbouwsubsidies als een agrarische reus als Oekraïne aanschuift? Hoe beschermen we de interne markt? Hoe voorkomen we dat Nederlandse boeren, bedrijven en werknemers opnieuw mogen concurreren met een werkelijkheid waarvoor zij nooit gekozen hebben?
En hoe leggen we dit uit aan de Nederlander die al jaren hoort dat er geen geld is voor woningen, zorg, lastenverlichting, veiligheid of koopkracht?
Voor Oekraïne is er altijd urgentie.
Voor de Nederlandse burger is er altijd geduld nodig.
Die burger ziet het gebeuren. Hij ziet hoe internationale ambities met grote woorden worden verkocht, terwijl nationale problemen op wachtlijsten blijven liggen. Hij ziet dat Den Haag voorzichtig fronst, Brussel stevig doorduwt en adviesraden alvast de morele routekaart tekenen. Hij ziet dat de rekening zelden op de plek landt waar de beslissing is genomen.
De ambitie gaat naar Brussel.
De factuur komt thuis.
Natuurlijk zal men zeggen dat Nederland profiteert van uitbreiding. Dat doet men altijd. Elke overdracht van bevoegdheid, elke uitbreiding, elke nieuwe verplichting wordt verkocht als kans. Meer invloed. Meer stabiliteit. Meer veiligheid. Meer markt. Meer Europa.
Maar wie vaak genoeg “meer” zegt, moet op een dag ook durven zeggen: meer voor wie?
Meer invloed voor Nederland, of meer verplichtingen?
Meer veiligheid, of meer risico’s?
Meer markt, of meer druk op sectoren die al op omvallen staan?
Meer Europa, of minder Nederlandse zeggenschap?
Dat zijn geen onredelijke vragen. Dat zijn de vragen die een democratie hoort te stellen voordat zij zich voor decennia vastlegt.
Maar in het Europese toneelstuk wordt haast steeds vaker verward met leiderschap. Wie versnelt, is visionair. Wie remt, is verdacht. Wie voorwaarden serieus neemt, is bureaucratisch. Wie draagvlak eist, is lastig.
En zo rijden we opnieuw richting een groot besluit waarvan straks iedereen zal zeggen dat het historisch, noodzakelijk en onvermijdelijk was.
Tot de rekening komt.
Dan heet het ineens complex.
Oekraïne snel bij de EU?
Misschien moet Europa eerst bewijzen dat het nog in staat is rustig na te denken voordat het weer een besluit neemt dat niemand nog terug kan draaien.
Want een Unie die elk probleem oplost door groter te worden, lijkt uiteindelijk minder op een bestuur en meer op een vlucht naar voren.
En vluchten naar voren eindigt zelden op de plek waar men hoopte uit te komen.
3
peut-etre que la courbe est "ponderee" selon une methode _ j avoue avoir la flemme de verifier :)
Ja. Ze heeft niet eens door dat die treiteraccounts zoals gewoonlijk veel weglaten. Methode Y is dat.
1
30
Der Möglichkeit[s|Ƨ]Яaum ist die Methode.
Verwirrung ist [nicht] das Problem — sie ist die Türschwelle.
1
3
"Zeitpräferenz":
Dynamik: der sofortige Nutzen (Aufmerksamkeit, Social-Media-Ruhm, Adrenalinkick, das schnelle Geld durch Touristen) wurde in seinem Gehirn unendlich viel höher bewertet als die langfristige Zukunft (Überleben, Gesundheit, Karriere).
-
Und das hat Methode.
2
Das war schon immer Methode. Da würde ich dem Staat alles erzählen, was er hören will und ihm dann ein Messer in den Rücken werfen...und die Wahrheit erst recht lancieren.
9
Wenn man bedenkt, dass diese Entwicklung mit einer Entchristianisierung begann, die öffentliche Bekundung & Zeichen des Christseins an den Pranger stellte, wobei gleichzeitig islamische Zurschaustellung akzeptiert, ja gelobt & respektiert wird, erkennt man die Methode dahinter.
1
Ja, ik beken dat ik toch enige sjoege van statistiek heb. Maurice de Hond is van huis uit een opiniepeiler ('methode de Hond') die steeds meer in van alles ging geloven. De millenniumbug, de ipad-scholen, Newconomy, de Deventer moordzaak >>>>>1/2
1
8
Die britische Regierung unter Premierminister Keir Starmer plant ein Verbot von Social-Media-Plattformen für alle unter 16-Jährigen. Um dieses Verbot durchzusetzen, sollen Gesichtsscans (»Face Scans« bzw. »Facial Age Estimation«) als Methode der Altersverifikation durchgesetzt werden.
• Das Mindestalter für die Nutzung der meisten Social-Media-Plattformen soll von 13 auf 16 Jahre angehoben werden. Dies soll für die Plattformen TikTok, Snapchat, Instagram, Facebook, YouTube und X greifen.
• Die Regierung setzt auf »highly effective age assurance«-Systeme. Dazu gehören vor allem biometrische Gesichtsscans, die das Alter verifizieren sollen. Ergänzend können digitale IDs zum Einsatz kommen; auch Bankdaten und Daten von Mobilfunkanbietern sollen genutzt werden.
• Die Maßnahmen sollen bis Frühjahr 2027 umgesetzt werden. Die Regierung hat das Vorhaben nach einer öffentlichen Konsultation (über 116.000 Antworten, überwiegend von besorgten Eltern) vorangetrieben. Der »Telegraph« spricht von einem »government crackdown«.
• Die dezidiert linke Plattform Bluesky, die als »sicher« und nicht »hoch riskant« eingestuft wird, soll von einem Verbot nicht betroffen sein.
theguardian.com/uk-news/2026…
telegraph.co.uk/politics/202…
10
16
68
1,597
new methode kepkat 1 hari 4k — 7 hari 10k — 1 bulan 25k straight subs, ANTI LIMIT 3 USER, full garansi akun ready tinggal copas gaperlu nunggu 🔥✨
3
new methode kepkat 1 hari 4k — 7 hari 10k — 1 bulan 25k straight subs, ANTI LIMIT 3 USER, full garansi akun ready tinggal copas gaperlu nunggu 🔥✨
1
12
Ärztin Jasna Cotting lag nach der Arbeit nur noch im Bett. Mit der kontrovers diskutierten neuroplastischen Methode ist sie genesen. Und sie ist nicht die einzige. bit.ly/4awFi4Q
1
40
Ärztin Jasna Cotting lag nach der Arbeit nur noch im Bett. Mit der kontrovers diskutierten neuroplastischen Methode ist sie genesen. Und sie ist nicht die einzige. bit.ly/4xzvTna
21
Die VR China hat das effizientere System der Ressourcenallokation und zudem einen langfristigen Plan. Die beste Methode, dem etwas entgegenzusetzen wäre, bei China genau hinzuschauen und zu lernen. Mit Gejammer, Sanktionen und Zollschranken wird sich Europa nicht halten können.
13