Aylar önce Sinop’tan canım arkadaşım, bir arkadaşının eşi rektum kanseri olduğu için Ankara’da tedavi göreceklerini, bedelini ödeyerek kalacak bir yer aradıklarını onları misafir edip etmeyeceğimi sordu. Ödeme filan istemem başımın üstünde yerleri var dedim. Bir şey ödemeden kalmayacaklarını bunda kararlı olduklarını söyledi. Gelsinler bakarız dedim.
Geldiler, tanıştık. Evimi çok sevdiler. Ben de onların misafirliğini sevdim. Kemoterapilerden, ışın tedavilerinden, zorlu süreçlerden geçtiler. Ameliyat başarılı geçti. Tedavi süreci zaferle sonuçlandı♥️
Yedi aydır her gün aynı evdeydik, sabah akşam aynı sofrayı paylaştık. Yaşadıklarımız bizleri kardeş yaptı. Bugün yüzleri gülerek, ayların yorgunluğunu üstlerinden atarak evlerine dönmek üzere ayrıldılar.
“Teşekkürümüzü anlatacak kelime bulamıyoruz, minnettarız, iyi ki varsın” diyerek çıktılar evden. Sadece kontrole geldiklerinde misafirim olacaklar ama benim Sinop’ta onların Ankara’da bir evi var artık…
Her şerde bir hayır vardır sözü metafizik değildir. Diyalektiğin ta kendisidir. İyi insanlar iyi insanları bulur ve hayat kötü gidiyor derken güzelleşir.