Waarde volgers, alvast een inkijkje over de meestermanipulator van de asielindustrie Jan Nico Scholten. Hij wist waar Abraham de mosterd haalde voor de asielindustrie. Helaas is hij recentelijk overleden. Een politieke solidariteitsreisje plus bonus: 150.000 vluchtelingen Terwijl Nederland in de vroege jaren zeventig nog deed alsof het een nuchter land was, speelden een aantal ambitieuze politici avonturier in de jungle, op kosten van de belastingbetaler en met een air van morele superioriteit. Door hun enthousiaste bemoeienis met de “dekoloniale strijd” elders in de wereld, haalden Nederlandse activisten en parlementariërs nieuwe groepen vluchtelingen naar Nederland: Portugese dienstweigeraars die niet wilden vechten in Afrikaanse koloniale oorlogen, en deserteurs uit de VS. Solidariteit was hip. Het absolute hoogtepunt van deze romantische revolutie-toerisme vond plaats in oktober 1973. Kamerleden Jan Nico Scholten (toen nog ARP, later handig overstappend naar CDA en PvdA) en Relus ter Beek (PvdA) reisden in het geheim mee met de marxistische bevrijdingsbeweging PAIGC in Guinee-Bissau. Ze peddelden per kano door de bush, lagen onder vuur van het Portugese leger en overleefden hachelijke momenten in een loopgraaf tijdens een bombardement. Scholten werd zelfs gedecoreerd door de PAIGC – een medaille voor moed in dienst van de goede zaak. Terwijl zij met glimmende ogen terugkeerden naar Den Haag om te vertellen over hun avontuur, ontvouwde zich in Guinee-Bissau een van de grootste vluchtelingencrises van die jaren. Na de onafhankelijkheid in 1974 werd het aantal vluchtelingen en ontheemden geschat op circa 150.000. Alleen al in Senegal zaten er 90.000 Guinezen. Duizenden keerden in 1975 terug – alleen in de regio Gabu al zo’n 30.000 – zonder zaaigoed, zonder voldoende onderdak en zonder infrastructuur. De “ideologische oogst” van de bevrijdingsstrijd was massaal, zichtbaar en ongemakkelijk. Terug in Den Haag, Scholten en Ter Beek. Hun overtuiging was helder: de onafhankelijkheidsstrijd was heilig, kolonialisme was het kwaad, en Nederland moest natuurlijk solidair zijn. Later zouden ze dezelfde energie inzetten tegen apartheid in Zuid-Afrika. Altijd de juiste vijand, altijd de juiste foto. En toen, logisch vervolg in dit wereldje: rond 1982 nestelde Jaap Hoeksma zich als vicevoorzitter bij VluchtelingenWerk Nederland, terwijl hij tegelijkertijd bij de UNHCR in Nederland werkte (1976-1990). Die dubbele pet was goud waard voor de doorstroming van invloed, informatie en subsidies. Na de turbulente start en de forse botsing met het ministerie van WVC over de Vietnamese bootvluchtelingen zocht de organisatie een “professionele bestuurder”. Hoeksma zorgde ervoor dat Jan Nico Scholten in 1983 voorzitter werd. Scholten, de man die ooit per kano met guerrillastrijders door de jungle was getrokken en die de massale vluchtelingenstromen uit eigen ervaring kende, was de perfecte keuze. Hij zou die functie vijftien jaar blijven vervullen (1983-1998), naast zijn presidentschap van AWEPAA en als voorzitter van de Nederlandse Vluchtelingen Raad – de club die VluchtelingenWerk Nederland in de praktijk aanstuurde. Tot hij in september/oktober 1998 comfortabel doorschoof naar de Eerste Kamer voor de PvdA. Zo ging het: eerst heldhaftig meereizen met guerrillastrijders in de jungle, de vluchtelingencrisis uit eerste hand meemaken, en daarna via een handige UNHCR-VluchtelingenWerk-carrousel de organisatie leiden die ervoor zorgde dat de ideologische oogst van die strijd – in de vorm van asielzoekers, subsidies en invloed – keurig werd geïnstitutionaliseerd in Nederland. Van romantische bush-reiziger naar captain of industry in de asielmachine. De cirkel was rond. De idealen uit de jungle waren veilig geland in Den Haag, met vast contract, goed salaris en een levenslange morele creditcard. Foto: 16 mei 1974 Conferentie over Guinee Bissau in gebouw Tweede Kamer Relus ter Beek en Jan Nico Scholten in gesprek met PAIGC vertegenwoordiger

In de loopgraaf vecht je nog steeds een oorlog op andermans grondgebied... Dus niet die van NL... Lees midden Oosten. Leuk dat de regering je stuurt, vechten doe je op wilskracht en je doet dit met een visie voor een ander land.

Ja. En tijdens de bezetting van de universiteit in Amsterdam. En direct na 7 oktober. En over Floradorp. Verder nog iets vanuit de rechtse loopgraaf?

Net zo goed de verkiezingen organiseren als in de Donbas en de Krim Zelensky regime bombardeert een studenthuis en dood tientallen jonge meisjes. Iedereen die zo’n moorddadige actie van een illegaal regime steunt verdient de loopgraaf aan het Oostfront.

‼️Wat de media verzwijgen over de Oekraïense onderwereld – Ralph Bosshard‼️ youtu.be/exTuu9Eq0Fs?si=wFzH… De voormalige OVSE-waarnemer en luitenant-kolonel van het Zwitserse leger, Ralph Bosshard, biedt in dit explosieve gesprek diepgaande inzichten achter de schermen van een van de meest corrupte landen ter wereld. Terwijl westerse media vaak het beeld schetsen van een waarden-gebaseerde democratie, vertelt Bosshard over een realiteit die gekenmerkt wordt door geheime diensten, drugskartels en systematische verduistering. In het gesprek met Patrik Baab gaat het over: – Geldtransporten in Hongarije: Wat zit er werkelijk achter de in beslag genomen miljoenen en goudstaven van de Oekraïense staatsbank? – Het systeem „Himprom“: Hoe een gigantisch drugskartel met medeweten van de politiek soldaten aan het front bevoorraadt en geld in West-Europa witwast. – Corruptie tot aan de top: De rol van president Zelensky en zijn naaste kring bij dubieuze financiële transacties en offshore-rekeningen. – Wapenhandel op de zwarte markt: Waarom tot wel een derde van de westerse wapenleveranties ongecontroleerd in duistere kanalen terecht kan komen. – De „militairdictatuur“ Oekraïne: Hoe geheime diensten en paramilitaire bataljons optreden tegen politieke tegenstanders en journalisten. – Gevaar voor Europa: Waarom de corruptie uit Oekraïne dreigt westerse staatsstructuren te infiltreren en te veranderen in „bananenrepublieken“. „We worden allemaal op de een of andere manier tot mafiatstaten gemaakt, als we niet eindelijk ophouden onze ogen te sluiten voor de georganiseerde misdaad.“ Ralph Bosshard was jarenlang ter plaatse en kent de actoren. Hij laat zien hoe de Oekraïne-oorlog een miljardenbusiness is geworden voor degenen die nooit zelf in een loopgraaf zouden sterven. Een gesprek over de bittere waarheid achter de krantenkoppen, de macht van de maffia en de sluipende erosie van de rechtsstaat in Europa. Hoofdstukken: 00:00 – Het „warme nest“: Voorbereidingen van Oekraïense elites voor de vlucht? 00:50 – Welkom: Ralph Bosshard over de realiteit ter plaatse 02:16 – Mysterieuze geldtransporten: Miljoenen en goudstaven in Hongarije gestopt 07:44 – Politieke manipulatie: Worden verkiezingscampagnes in de EU met dat geld beïnvloed? 09:51 – Het Zelensky-systeem: Wie organiseert de witwaspraktijken op de achtergrond? 11:06 – Kartel „Himprom“: Drugshandel aan het front en contacten in Zwitserland 13:15 – Vluchtgelden: Bouwen medewerkers geheimedienst al ballingschappen op in West-Europa? 16:22 – Corruptie in het dagelijks leven: OVSE-ervaringen met smeergeld en diefstal 19:54 – Crypto & Blockchain: Hoe verduisterde gelden onopvallend worden witgewassen 22:42 – De London-connectie: Offshore-bedrijven en de Oekraïense diaspora 27:06 – Lamborghinis in Monaco: Waar komt die plotselinge rijkdom vandaan? 30:08 – Interpol & Vluchthulp: Criminele netwerken en de hulpeloosheid van de autoriteiten 32:00 – Rechts-extreme bataljons: Terreur tegen journalisten en opposities 35:50 – De grijze zone: Wanneer geheime diensten met de maffia samenwerken 38:16 – Op de afschietlijst: Stuurt de kring rond Zelensky moordpogingen aan? 41:10 – Afpersing & BND: Hoe Oekraïense diensten westerse diplomaten onder druk zetten 43:10 – De miljardenbusiness wapenhandel: Kickback-betalingen aan westerse managers? 47:04 – De zwarte markt: Waarom een derde van de wapenleveranties verdwijnt 52:54 – Oorlog als businessmodel: Wie profiteert van het sterven in de loopgraven? 55:30 – Mensenhandel & Visa: Georganiseerde misdaad in de diplomatie 59:50 – Gevaar voor Europa: Worden we door Oekraïne tot „mafiastaat“? 1:02:12 – Conclusie: Hoe we de rechtsstaat kunnen verdedigen tegen corruptie Via @RealWsiegrist @2eKamertweets @EersteKamer @MinPres @AndereKrant @ongehoordnedtv @EenVandaag @pauwendewit #HabenEsNichtGewusst

Lucky find, stak onder boom met handvat half uit de grond in oude loopgraaf ongeveer 250 meter rechts van de bunker van Driant.

Finland kan dit opvangen door alvast loopgraaf facaliteiten op te zetten en KLEINE voorraad hubs aan te leggen, verder extra troepen samen met Noorwegen, Zweden en Denemarken te laten kennismaken met drone oorlogsvoering. Bron: de Volkskrant share.google/SLysnqYYbzw0ZSt…

Laat dit even tot je doordringen…. Of ze bedoelen; “ga lekker in de loopgraaf in Oekraïne en kom arbeidsongeschikt terug!”…

Maxima heeft die cursus al gehad . Kan zo de loopgraaf in

aan de andere kant van de loopgraaf lacht rusland zich rot

Ieder zijn hobby. Veel succes in je eentje in die loopgraaf, Misha. Wij kijken lekker vooruit. Fijne dag! ☕

Klaas terug in de loopgraaf

Operation Interflex..... Weer een weekend geen last van Poetin want die lachen zich rot. Defensie???? Je kind zal maar bij die oorlogsbende horen dan heb je als moeder toch echt gefaald. Maar zodra het bodybags regent zullen ze dat zelf ook wel beseffen..... Of zijn er echt zulke onbenullen die echt verwachten dat amalia of maxima naast ze in de loopgraaf ligt? Als het er om gaat spannen... De lijsten lliggen al klaar wie er mee mogen naar Canada (en dat zijn niet de groenteman, de loodgieter of de zzp er)

Hen neerschieten is een stuk veiliger. Je komt misschien in de gevangenis maar daar is het nog steeds veiliger... Dan te sterven in een loopgraaf door de bom van een drone... Bovendien zijn het misdadigers.

Er zijn vele verhalen over Israël en zijn volk, ook in de recente geschiedenis moest keihard gevochten worden voor het bestaan van Israel. In de nacht van 6 op 7 juni 1967, tijdens de Zesdaagse Oorlog, speelde zich in Jeruzalem een van de hevigste gevechten van die oorlog af. Het vond plaats op een strategische heuvel die bekendstond als Ammunition Hill, of in het Hebreeuws Givat HaTahmoshet. Om te begrijpen waarom deze plek zo belangrijk was, moeten we terug naar de jaren na de oorlog van 1948. Jeruzalem was toen verdeeld geraakt. Het westelijke deel van de stad werd bestuurd door Israël, terwijl Oost-Jeruzalem, inclusief de Oude Stad en de heilige plaatsen, onder Jordaanse controle kwam te staan. Tussen beide delen van de stad liep een streng bewaakte grens. Ammunition Hill lag op een cruciaal punt in die verdedigingslinie. De Jordaniërs hadden er een sterk verdedigingswerk aangelegd, met bunkers, loopgraven en mitrailleurnesten die elkaar konden ondersteunen. Toen de Zesdaagse Oorlog uitbrak, besloot Israël de Jordaanse stellingen rond Jeruzalem aan te vallen. De verovering van Ammunition Hill was daarbij van groot belang. Men verwachtte dat de positie relatief snel kon worden ingenomen, maar de werkelijkheid bleek heel anders. Kort voor middernacht rukten Israëlische parachutisten op naar de heuvel. Zodra zij de Jordaanse verdedigingswerken naderden, werden zij ontvangen door een hevig spervuur. In het donker moesten de soldaten zich een weg banen door een ingewikkeld netwerk van smalle loopgraven. Tanks konden hen nauwelijks ondersteunen en veel van het gevecht vond plaats op slechts enkele meters afstand van de tegenstander. Wat volgde waren uren van verbitterde strijd. Soldaten vochten van bunker naar bunker en van loopgraaf naar loopgraaf. Handgranaten werden over de bochten van de loopgraven gegooid, terwijl geweervuur door de nacht klonk. Op sommige plaatsen kwamen de strijdende partijen zo dicht bij elkaar dat het gevecht man tegen man werd uitgevochten. De Jordaanse verdedigers boden hardnekkig weerstand. Zij kenden hun stellingen goed en maakten optimaal gebruik van de verdedigingswerken. Maar ondanks de zware verliezen bleven de Israëlische parachutisten oprukken. Tegen de ochtend hadden zij uiteindelijk de controle over Ammunition Hill veroverd. De prijs was hoog. Zesendertig Israëlische soldaten kwamen om het leven en velen raakten gewond. Ook aan Jordaanse zijde vielen zware verliezen. Voor een gevecht dat slechts enkele uren duurde, was de tol uitzonderlijk groot. Toch had de verovering van de heuvel grote gevolgen. De Jordaanse verdedigingslinie rond Jeruzalem was doorbroken en de weg naar Oost-Jeruzalem lag open. In de dagen die volgden rukten Israëlische troepen verder op. Uiteindelijk bereikten zij de Oude Stad en de Klaagmuur, een moment dat voor veel Israëli's een diep historische en emotionele betekenis kreeg. Vandaag de dag is Ammunition Hill een herdenkingsplaats. De oude loopgraven zijn grotendeels bewaard gebleven en bezoekers kunnen er nog steeds doorheen lopen. Terwijl de stilte er nu overheerst, herinneren de bunkers, de stenen muren en de monumenten aan de felle strijd die daar in juni 1967 werd uitgevochten. Het verhaal van Ammunition Hill is daarmee niet alleen een verhaal over een militaire overwinning of nederlaag, maar ook over moed, opoffering en de menselijke prijs van oorlog. Voor iedereen die de plek bezoekt, vormen de loopgraven een tastbare herinnering aan een nacht die de geschiedenis van Jeruzalem voorgoed veranderde. De slachtoffers zullen voor altijd helden blijven. youtu.be/d-64-RZVtSQ?si=RyZc…

Zo ziet een politieke loopgraaf eruit en de hoofdschuldige @Minister_FIN was zonder duidelijke reden afwezig. @MinPres en @javijlbrief mochten de verbale kogels opvangen want de oppositie was terecht pissig. Was geen fraai gezicht.

Hier leven de Oekraïense mannen heerlijk met onze steun. Ze verraden hun eigen land en worden door Europa beloond. Aan de andere kant begrijp ik dat je de loopgraaf niet in wilt.

Oké, negerzoenen, zo noemden ze die dingen vroegah. En nieuwe generaties noemen ze straks gewoon anders. Dat heet ontwikkeling, geen ramp. Woorden verdwijnen, inzichten schuiven op, mensen groeien mee. Behalve natuurlijk de types die van elk oud woord een laatste loopgraaf maken.

Ook mooi was #WijkaanZee met zeldzame #V143 Radarbunker incl nog aanwezige kabels. Ook #Kuever451 met originele schilderingen en oondergrondse loopgraaf. En als pendeldienst jeeps en Dodge.

Ik mocht ook niet verder omdat ik een bril heb, logisch. En Maxima is lobbyist voor Mastercard, dat wil graag een digitaal paspoort en digitale munten. Ze laat zich openbaar uit op een manier die botst met wat de Kamer zegt. Hoe dat helpt in de loopgraaf is menigeen een raadsel.