Vefât Etmiş Sâlihlerin (Nebîler, Sıddiklar, Şehîdler ve Velîler) Dünya Hayatındakilere Faydası (Şefaâti, Vesîlesi) Olabilir mi? Hem de Bal Gibi! Meselâ Mirâc Gecesinde Namazın 50 Vakitten 5 Vakte İndirilmesi: Rasûlullah Aleyhisselâm Mirâc'da Semâlara Yükseltildiğinde Allahû Teâlâ Kendisine İlk Olarak Her Gün İçin Elli Vakit Namazı Farz Kıldı. Dönüşte Mûsâ Aleyhisselâm: "Ümmetin Buna Güç Yetiremez. Rabbine Dön de Hafifletmesini İste." Dedi. Bunun Üzerine Rasûlullah Aleyhisselâm Defalarca Allahû Teâlâ'nın Huzuruna Döndü ve Her Defasında Namaz Sayısı Azaltıldı. Nihâyet Beş Vakit Namaz Farz Kılındı. Bunun Üzerine Allahû Teâlâ Şöyle Buyurdu: <هِيَ خَمْسٌ وَهِيَ خَمْسُونَ، لَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ> <Onlar Beş Vakittir, Fakat Sevap Bakımından Elli Vakit Gibidir. Benim Katımda Hüküm Değişmez.> Rasûlullah Aleyhisselâm Buyurdu: <فَرَجَعْتُ حَتَّى أَمُرَّ عَلَى مُوسَى، فَقَالَ: بِمَا أُمِرْتَ؟ قُلْتُ: أُمِرْتُ بِخَمْسِ صَلَوَاتٍ كُلَّ يَوْمٍ، قَالَ: إِنَّ أُمَّتَكَ لَا تُطِيقُ ذَلِكَ، فَارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ التَّخْفِيفَ، فَقَالَ اللَّهُ: هِيَ خَمْسٌ وَهِيَ خَمْسُونَ> <Ümmetin Buna Da Güç Yetiremez, Rabbine Dön ve Hafifletmesini İste. Allahû Teâlâ Buyurdu Ki: Onlar Beş Vakittir, Fakat Elli Vakit Hükmündedir.> ▪︎ Bu Hadîsten Anlaşıldığı Üzere Müslüman Günde Sadece Beş Vakit Namaz Kılar; Ancak Allahû Teâlâ'nın Lütfu Sebebiyle Elli Vakit Namaz Sevâbı Alır. ▪︎ Bu Olay, Allahû Teâlâ'nın Ümmet-i Muhammed'e Olan Rahmetinin En Bariz Tecellîlerinden, Nebîlerin Vesilelerinden Biridir. [Buhârî; Salât; 1; Bed'ü'l-Halk; 6] [Muslîm; Îmân; 259-263] Unutulmaması ve Karıştıtılmaması Gereken Husus; Allah Teâlâ’nın Dışında Hiçbir Yaratıcı ve Kendine Münhasır Tasarruf Sahibinin Bulunmadığıdır. Levhi Mahfûz’da Olan, Olmayan Ne Varsa; Herşey O'nun İlmi, Takdiri ve Yaratması İledir..(.)

TEVESSÜLÜN CÂİZ OLDUĞUNA DÂİR SAHÂBEDEN AÇIK DELİL Enes İbn-i Mâlik Radiyallahu Anh Şöyle Rivâyet Etmiştir: Hz. Ömer Radiyallahu Anh, Halk Kıtlığa Maruz Kaldığında Hz. Abbâs İbn-i Abdilmuttalib Radiyallahu Anh İle Birlikte Yağmur Duâsına Çıkar Ve Şöyle Duâ Ederdi: "Allâh'ım! Biz Daha Önce Peygamberimiz İle Sana Tevessül Ederdik, Sen De Bize Yağmur İndirirdin. Şimdi İse Peygamberimizin Amcası İle Sana Tevessül Ediyoruz. Bize Yağmur İndir!" Bunun Üzerine Allâhû Teâlâ Yağmur İndirir Ve İnsanlar Suya Kavuşurdu. [Buhârî; El-İstiskâ; 3; Fedâilü's-Sahâbe; 11] Bu Rivâyet, İmâm Buhârî Rahmetullahi Aleyh Tarafından Rivâyet Edilmiş Sahîh Bir Hadîs-i Şerîftir. İsnâdı Ve Metni Bakımından Hadîs Ehli Tarafından Sahîh Kabul Edilmiş Olup, Sıhhati Hususunda Bir İhtilâf Bulunmamaktadır. Bu Hadîs-i Şerîf, Sahâbe-i Kirâmın Salih Kimselerle Ve Özellikle Hz. Abbâs Radiyallahu Anh İle Tevessül Ettiklerini Açıkça Göstermektedir. Hz. Ömer Radiyallahu Anh'ın: "Biz Peygamberimiz İle Sana Tevessül Ederdik." Sözü, Sahâbe-i Kirâmın Rasûlullah Aleyhisselâm İle Tevessül Ettiklerinin Açık Bir Delilidir. Daha Sonra: "Şimdi De Peygamberimizin Amcası İle Sana Tevessül Ediyoruz." Buyurması Da, Salih Ve Fazîletli Kimselerle Tevessülün Câiz Olduğunu Ortaya Koymaktadır. İmâm İbn-i Abdilberr Rahmetullahi Aleyh, Hz. Ömer Radiyallahu Anh'ın Hz. Abbâs Radiyallahu Anh İle İstiskâ Yapmasının Sebebini Şöyle Açıklamaktadır: Hicretin On Yedinci Senesinde Şiddetli Bir Kuraklık Meydana Gelmişti. Bunun Üzerine Ka'b: "Ey Müminlerin Emîri! Benî İsrâil Böyle Bir Musîbete Uğradığında Peygamberlerinin Yakınları İle Yağmur Duâsı Yaparlardı." Dedi. Bunun Üzerine Hz. Ömer Radiyallahu Anh: "İşte Bu, Rasûlullah Aleyhisselâmın Amcasıdır, Babasının Kardeşi Mesâbesindedir Ve Hâşimoğullarının Efendisidir." Buyurarak Hz. Abbâs Radiyallahu Anh'ı Yanına Aldı. İmâm Şevkânî Rahmetullahi Aleyh de Şöyle Demektedir: "Rasûlullah Aleyhisselâm İle Hayatta İken Tevessül Sabittir. Vefâtından Sonra Da Salih Kimselerle Tevessül, Sahâbenin Sükûtî İcmâı İle Sabit Olmuştur. Çünkü Sahâbeden Hiç Kimse Hz. Ömer'in Hz. Abbâs İle Tevessülünü Yadırgamamıştır." Hz. Ömer Radiyallahu Anh, Hz. Abbâs Radiyallahu Anh İle Tevessül Ettikten Sonra Uzun Bir Duâ Yapmış Ve: "Allâh'ım! Bulut Da Su Da Senin Katındadır. Bulutu Gönder Ve Bize Yağmur İndir." Diye Niyazda Bulunmuştur. Duânın Ardından Şöyle Buyurmuştur: "Vallâhi Bu, Allâh Katında Bir Vesîledir Ve Onun Nezdindeki Makamıdır." Yine Hassân İbn-i Sâbit Radiyallahu Anh Şiirinde: "Abbâsın Hâtırına Yağmur Yağdı." Mânâsını İfade Eden Beyitler Söylemiştir. Bütün Bunlar, Salih Kimselerin Allâh Katındaki Makamı Ve Hürmeti İle Tevessül Edilebileceğine Delil Olarak Gösterilmiştir. Yine Rivâyet Edildiğine Göre Hz. Ömer Radiyallahu Anh Şöyle Duâ Etmiştir: "Allâh'ım! Biz Peygamberimizin Amcası İle Sana Yaklaşıyor, Onun Şefaatçi Olmasını Diliyoruz. Peygamberin İçin Onu Gözet. Biz Sana İstiğfar Ve İstişfâ İle Geldik." Daha Sonra İnsanlara Dönerek: "Rabbinizden Mağfiret Dileyiniz. Çünkü O Çok Bağışlayıcıdır. Üzerinize Bol Bol Yağmur İndirsin, Mallarınızı Ve Evlâtlarınızı Çoğaltsın, Size Bahçeler Ve Irmaklar İhsan Etsin." Demiştir. Ardından Hz. Abbâs Radiyallahu Anh Ayağa Kalkmış Ve Gözyaşları İçinde Duâ Etmiştir.. Netice Olarak; Hz. Ömer Radiyallahu Anh'ın Hz. Abbâs Radiyallahu Anh İle Tevessülü, Onun Rasûlullah Aleyhisselâma Olan Yakınlığı, Fazîleti Ve Allâh Katındaki Değeri Sebebiyle Yapılmıştır. Bu Hadîs-i Şerîften: ▪︎ Salih Kimselerle Tevessülün Câiz Olduğu, ▪︎ Ehl-i Beyte Hürmet Edilmesi Gerektiği, ▪︎ Salihlerin Duâsını Taleb Etmenin Müstehab Olduğu, ▪︎ Yağmur Duâsında Fazîlet Sahibi Kimselerle Tevessülün Sahâbenin Tatbiki Olduğu Anlaşılmaktadır. Nitekim Rasûlullah Aleyhisselâm: "Kişinin Amcası Babası Yerindedir." Buyurmuş, Hz. Abbâs Radiyallahu Anh'a Büyük Hürmet Göstermiş Ve Onu Üzenin Kendisine Eziyet Vermiş Olacağını Haber Vermiştir.

.