จริงเลย เมื่อก่อนเป็นคนแคร์คนอื่นมาก ใส่ใจตลอด พยายามเข้าใจทุกอย่างจนวันหนึ่งเพื่อนบอกว่า “ไม่จำเป็นต้องเข้าใจเขาก็ได้นะ ไม่เข้าใจบ้างก็ไม่เป็นอะไร เอาความรู้สึกตัวเองเป็นหลักบ้าง โลกไม่พังหรอก” หลังจากนั้นก็เริ่มช่างแม่ง ใครทำอะไรก็เรื่องของเขา เราเอาความรู้สึกตัวเองเป็นที่ตั้งก่อน
สกิลนึงที่ใช้เวลาในการเรียนรู้ 22 ปี สำหรับคนที่จิตใจค่อนข้างอ่อนไหวแบบเรานะคะ คือ การช่างมันค่ะ เชื่อเถอะกว่าเราจะเรียนรู้ว่าควรช่างมันเราได้บาดแผลจากการเป็น People Pleaser มานับไม่ถ้วน แต่เมื่อคุณเรียนรู้ที่จะช่างมันได้ทุกอย่างจะเหมือนปลดล็อค กลัวเขาจะเอาเราไปนินทาหรอ? เรื่องของเขา กลัวว่าเขาจะไม่ชอบถ้าไม่ตามใจ? แล้วเราล่ะ กลัวว่าจะไม่มีใครคบถ้าไม่เอาใจใคร? อย่าลืมว่าเรามีตัวเองเป็นเพื่อนคนสำคัญนะ