Column:
@pvdmeersch: in je mand!
Max von Kreyfelt
Je moet het maar kunnen.
Jarenlang de waarheid kneden tot modelklei, de burger opvoeden tot volgzaam consument van staatsberichten en dan verbaasd kijken dat niemand het journaal nog gelooft.
“Polarisatie”, zucht men in de redactielokalen, terwijl de koffie koud wordt. Alsof het volk plots schizofreen werd en niet meer weet wat waar is.
Nee, Peter Vandermeersch, het komt niet door polarisatie.
Het komt door de permanente realityshow die jullie ‘nieuws’ noemen.
Door vijf jaar applaus voor lockdowns, prikpassen en avondklokken.
Door elke twijfel tot “complotdenken” te bombarderen.
Door elke nuance te censureren met de glimlach van deugdzaamheid.
De media zijn niet de vierde macht meer, ze zijn het PR-bureau van de macht.
Jullie brengen niet “de best mogelijke versie van de waarheid”, maar de meest verteerbare versie van het verhaal. Het verhaal dat goedkeuring krijgt van ministeries, adverteerders en EU-fondsen. Volgens de Code van Brussel mag zelfs hypocrisie gesubsidieerd worden.
En ondertussen kraakt de geloofwaardigheid als oud plastic in de zon.
De oude mediakanalen verkeren in moreel faillissement, maar doen alsof ze enkel wat “vertrouwen moeten terugwinnen”.
Hoe aandoenlijk.
Dat is alsof een pyromaan zegt: “Ik moet mijn reputatie als brandweerman herstellen.”
En nu, wanneer de BBC, NPO, VRT en NRC merken dat de kijkcijfers in vrije val zijn, zoeken ze de schuldige.
Niet bij zichzelf, uiteraard. Nee, het ligt aan sociale media. Aan Trump. Aan “het gif van polarisatie”. Misschien zelfs aan Rusland.
Dat gif, Peter, dat hebben jullie zelf gebrouwen.
Jullie hebben jarenlang elke afwijkende mening gemarkeerd als “extreemrechts”, “wappie” of “anti-democratisch”.
En dan verbaasd zijn dat de mensen liever hun eigen nieuws zoeken.
De burger, ooit trouw aan de krant bij de koffie, is nu een digitale nomade geworden.
Hij leest, vergelijkt, twijfelt en vooral: hij gelooft jullie niet meer.
De oude journalistiek sterft niet door fake news, maar door haar eigen hypocrisie.
En wie spreekt er dan nog met lef?
Niet de gesubsidieerde moraalridders, maar de vrijdenkers, columnisten die nog weten dat woorden wapens zijn. Twan Houben, Ad Nuis, Marcel van Silfhout en ikzelf, de laatste schrijvers die hun pen niet bij de overheid inleveren voor een warm persdiner.
Vrije meningsuiting is geen hobby.
Het is het laatste bolwerk tegen collectieve hersenspoeling.
En wie die vrijheid wil inperken “voor het algemeen belang”, heeft de essentie van democratie al verkocht voor een goedbetaalde column in De Standaard.
📌
Toon uw kracht, passie en vuur en steun mij.
max1909.backme.org