Daklozen Dagboek -
Bedelen
——
Voor veel dakloze mensen die langdurig op straat leven is bedelen soms noodzakelijk.
Zo ook voor mij.
Het is een afschuwelijke bezigheid. Ik deed het nooit langer dan noodzakelijk was. 8-10 euro per dag had ik nodig. Soms had ik het snel bij elkaar andere dagen duurde het lang. De blikken van mensen, het negeren, de denigrerende opmerkingen het hoort er allemaal bij. Bedelen is één van de lessen in nederigheid die bij het daklozen bestaan horen.
Dankzij het bedelen en de giften besta ik nog. Mensen geven vaak met goede bedoelingen en sommigen willen je verhaal weten en zijn geïnteresseerd in je leven. Anderen geven niet en maken een praatje wat wat mij betreft net zo waardevol is. Het maakt dat je, je mens voelt dat is belangrijk voor de mentale gezondheid.
Er zijn er ook genoeg die de grens overgaan van respectloosheid of erger.
Zo sta ik in de winter te bedelen voor het stadhuis in
#Arnhem. Het is een trage dag , het is koud en heeft wat gesneeuwd. Veel lege afkeurende blikken en opmerkingen in de trend van “Ga werken, dat moet ik ook!”
Ik heb 4 euro, en moet dus nog iets meer voor de dagelijkse boodschappen.
In de verte zie ik een man aankomen lopen die strak in het pak zit. Hij zit er goed verzorgt uit, duidelijk niet armlastig. Als hij in de buurt komt roep ik de bekende standaard zin, “kunt u een euro missen?!”
De man stopt en kijkt me aan. “Ik hoop dat jou soort doodvriest, dan zijn we van jullie af!” Vervolgens loopt hij door. Het raakt me diep. Hoe kun je in godsnaam zoiets tegen hem zeggen? Ik ben boos en loop hem achterna en vraag hem waarom hij zoiets durft te zeggen. De man schrikt pakt zijn telefoon en dreigt de politie te bellen.
Ik heb geen zin in de politie en laat het er maar bij zitten.
Hij is mans genoeg om mij iets afschuwelijks toe te roepen maar niet mans genoeg er verantwoordelijkheid voor te nemen. Dit voorval zit me dagen dwars. Als dakloze voel ik me toch al vaak genoeg menselijk afval. Dit soort verwensingen voeden die gedachten alleen maar.
Bedelen is een noodzakelijk kwaad voor veel chronische daklozen. Ik kan me voorstellen dat het vervelend is dat je om een euro gevraagd wordt. Dat je daar geen zin in hebt, dat bepaalde problematiek dan dichterbij komt, of dat je negatieve ervaringen hiermee hebt en er gewoon geen zin in hebt.
Probeer er toch respectvol mee om te gaan en behandel de dakloze mens als mens niet als een stuk afval.
Het is uw geld dus u bepaalt. Ik hoor vaak ook dat mensen niet de verslaving willen voeden of bekostigen. Op straat kan iemand niets aan zijn verslaving of psychische klachten doen, daar is toch echt huisvesting voor nodig. Mijn advies zou zijn daar niet te spastisch mee om te gaan. Bovendien laten onderzoeken zijn dat giften door bedelen niet altijd naar de verslaving gaan. Opvang is niet gratis, eten en drinken ook niet.
Vraag waar behoefte aan is, dan kan iemand zelf kiezen wat die wil. Of geef gewoon geld zonder oordeel. En ja, daar kan bier voor gekocht worden want het straatleven is hard en koud en iemand is verslaafd.
Soms is het ook belangrijk om even een praatje te maken als dat lukt en je het durft. Ligt ook aan we je voor je hebt staan Gezien worden en je weer mensen voelen is belangrijk.
Als iemand echt vervelend is of dwingend tijdens bedelen, laat het los. Respect moet wel van beide kanten komen.
#daklozen #dakloze #dakloosheid #dakloos #Nederland #Arnhem
(Afbeelding: Jandakloos(Rafaël)©️; 13 mei 2026)