Let your mind be sharp! Your heart pure! Your being compassionate! Your soul beautiful! Your gesture/action genuine! Your love sincere! Your mind at peace/ease ! And then the whole of you authentic ✨

Muchas gracias México 🥳🥳🥳💃🏾💃🏾

Dear Mexico…. As discussed. Signed, 53 African counties

New footage has emerged in the killing of seven-month-old Palestinian Sam Abu Haikal in the occupied West Bank. The video appears to show the family's car slowing to a stop before an Israeli soldier opens fire. Sky's @AdamParsons reports ⬇️ Latest: trib.al/4JxPta8

Walter and Astrid relationship and bond was so beautiful and heartwarming. And I loved how he continually dissed and was petty towards Fauxlivia by calling her all kinds of names like Mata Hari, The Viper… He was hilarious 😂 😂

I didn’t realize how good my parents raised me until I got around other people

Moi ce jeudi avec mon sombrero et mon verre de tequila * devant ma télé pour supporter le Mexique 🇲🇽 contre la Sud Afrique!!💃🏾💃🏾

Au Canada il n’y a pas de délai légal. Mais cela dépends des cliniques car les interventions diffèrent selon le stade de gestation. Entre 12-14 S toutes les cliniques*. 20-24 S cliniques spécialisées. de 24 S Hôpitaux Universitaires ou externes(USA) Et c’est GRATUIT 🙌🏾

If I found out during pregnancy that my child would have Down syndrome, I would terminate the pregnancy without hesitation. Social media often romanticizes disability, but the reality is that raising a disabled child demands far more than good intentions and love.

If I were pregnant and informed that my fetus had Down syndrome I would absolutely abort. No amount of social media romanticizing of profound disability would change my mind. Contrary to popular opinion, you need more than love to care for a disabled child.

Ce soir, sous le beau ciel de l'Université Toumaï, nous nous réunissons non seulement pour célébrer notre culture, mais aussi pour renforcer les liens qui nous unissent. La diversité de nos traditions est une richesse qui mérite d'être respectée et valorisée.

In 1965, a 17-year-old girl in Sicily was kidnapped, assaulted, and held captive for over a week. Then her attacker offered her a deal: Marry him, and everything would be “forgiven.” At the time, Italian law allowed rapists to avoid punishment if they married their victims. It was called “reparatory marriage.” The logic was horrifying: A woman’s “honor” mattered more than her consent. If she married the man who violated her, her reputation could supposedly be restored — and the rapist could walk free. Most women had no real choice. Families pressured them. Communities expected obedience. The law itself encouraged silence. But Franca Viola said no. At 17 years old, traumatized and publicly shamed, she refused to marry the man who assaulted her. That single word changed Italy forever. Her decision sparked outrage in her town. Neighbors turned against her family. Their vineyards and olive groves were burned in retaliation. But Franca’s father stood beside her and supported her decision to press charges. In 1966, Franca testified publicly against her attacker in court. At a time when most victims were expected to stay silent forever, she spoke openly in front of the entire country. Italy watched in shock. Her attacker, Filippo Melodia, was convicted and sentenced to prison. For the first time in Italian history, a woman had publicly rejected “reparatory marriage” and won. The case became international news. But the law itself still remained. For another 15 years, rapists in Italy could technically still escape punishment by marrying their victims. Then finally, in 1981, Italy abolished the law completely. And many activists pointed to Franca Viola as the moment the country first began confronting the cruelty of that system. Years later, Franca married a childhood friend who had stood beside her through everything. Not because she needed her “honor restored.” But because she deserved love, dignity, and a life defined by her own choices. That’s why her story still matters. Franca Viola wasn’t just resisting one man. She was resisting an entire culture that treated women’s suffering as something to hide rather than something to fight. At 17 years old, she stood against her attacker, her community, and even the law itself. And eventually, the law changed. Sometimes history moves because powerful people decide to act. And sometimes history moves because one terrified teenager quietly refuses to surrender.

RT @denkinte_2: Sans surprise, le corps retrouvé est donc celui de Lyhanna, ce qui doit être confirmé par autopsie. Tous les gens qui ont r…

ผู้ชายเกาหลีขังเมีย ให้เมียนั่งติดเก้าอี้จนผิวเน่า มีหนอนแมลงวันฟักบนร่าง ขังไว้หลายเดือนจนเมียเน่าทั้งเป็น 17 พฤศจิกาที่ผ่านมา ผชแจ้งตำรวจบอกเมียหมดสติ พอจนทเข้าไป บ้านเหม็นเน่า เจอผญนั่งเก้าอี้โซฟา จมขี้ เนื้อเน่าติดเก้าอี้ มีหนอนฟัก ตามข้อมูล มีหนอนจำนวนนับหมื่นฟักอยู่ในร่าง ผญยังมีชีวิตอยู่ แต่อยู่ในสภาพกึ่งโคม่ามานานแล้ว จนทนำส่งรพ แต่สุดท้ายผญก็เสียชีวิตในวันต่อมา หมอตรวจร่างผญ พบว่ามีเนื้อเยื่อตาย มีแผลกดทับ ผิวหนังเน่า น้ำหนักตัวแค่ 30 กิโลกรัม ช่องท้องมีน้ำคั่ง 7 ลิตร ไตวาย ขาดน้ำ แผลกดทับระดับ 4 (รุนแรงสุด) ที่สำคัญมีร่องรอยถูกทำร้าย กระดูกซี่โครงหัก สภาพเนื้อเน่าคือไม่ต่ำกว่าสามเดือน เแสดงว่าผญถูกขังและถูกทำร้ายมาตลอด ที่ผญดูไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรก็เพราะร่างกายมันอยู่ในภาวะกึ่งโคม่ามานานจนชาไปแล้ว จนมาเสียชีวิตเพราะติดเชื้อในกระแสเลือด ผชทำงานเป็นทหาร แต่งงานกับผญ (คิมมินจี) มาตั้งแต่ปี 2016 ไม่มีลูกด้วยกัน แต่เลี้ยงหมาไว้ 2 ตัว ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยประถม โตมาแต่งงานกัน ผชย้ายไปประจำอยู่เมืองพาจู จังหวัดคยองกี (ติดกับเขตดีเอ็มซี ชายแดนเกาหลีเหนือ) ผญยอมย้ายตามไปอยู่ในบ้านพักทหารด้วยกัน ครอบครัวผญไม่รู้เลยว่าลูกสาวกำลังจะไปตกนรก ผญมีโรคประจำตัว เป็นโรคแพนิกจากที่ทำงานจนต้องลาออก มีอาการอ้วกเวลาเจอคนแล้วทริกเกอร์ แต่ถ้ากินยาไปหาหมอก็ปกติ ผชส่งข้อความอะไรต่างๆ ไปหาครอบครัวผญให้เข้าใจว่าดูแลลูกสาวเขาเป็นอย่างดี ให้ผญกินของดีๆ แต่ความจริงผชติดเหล้า เพื่อนบ้านได้ยินผชส่งเสียงโวยวายตอนดึกๆ หิ้วเหล้ากลับบ้านวันละขวดสองขวด ตอนที่จนทเข้าไปในบ้าน ผชอ้างว่าไม่ได้กลิ่นเน่าเลย ทั้งที่ร่างผญคือเน่า ในบ้านจุดไม้หอม ใช้สเปรย์ปรับอากาศจนฉุน ห่มผ้าปิดร่างผญไว้ เพื่อนบ้านไม่รู้เพราะห้องมันฉุนกลิ่นสเปรย์มากเวลาเดินผ่าน ผชอ้างว่าไม่รู้เรื่อง ผญโกหก ปิดบังที่ตัวเองเน่า ทั้งที่ผชขังผญให้ตายทั้งเป็น จนทยังมีประวัติการซื้อของออนไลน์ของผช พบว่าซื้อผ้าพันแผลจำนวนมหาศาล ทางด้านครอบครัวผญแค้นมาก เพราะผชหลอกครอบครัวผญซะสนิท ครอบครัวไม่ได้เจอลูกสาวมานานเพราะอยู่ไกล จะมีก็ผชส่งข่าวให้ว่าผญยังสบายดี ครั้งสุดท้ายที่จำได้คือผญแข็งแรง สดใส คอยดูแลใส่ใจผัวตามแบบฉบับแม่บ้านที่ดีทุกอย่าง ก่อนผญตาย ผชส่งข้อความไปบอกแม่ยายว่า ผมซื้อหมูสามชั้นมาทำกับข้าวให้เมียกิน ทำตัวเหมือนผัวสุดประเสริฐมาหลายปี จนครอบครัวผญเชื่อสนิทใจ แม่ยายยังส่งของกินทางไปรษณีย์ไปให้ คิดว่าลูกสาวอยู่ดีมีความสุข แต่ความจริง ผชไม่สนใจผญ เบื่อ รำคาญ หงุดหงิด อายที่เมียตัวเองป่วยอาการทางจิต บ้านพอไม่มีผญคอยดูแลกลายเป็นบ้านขยะ การกระทำของผชคือตั้งใจทอดทิ้งรอให้ผญตาย ให้อาหารง่ายๆ เช่น ขนมปัง น้ำ ไม่เช็ด ไม่ทำความสะอาดใดๆ ตอนที่จนทไปเจอผญ ผญนั่งดูทีวีหายใจรวยรินใกล้ตายแล้ว ร่างมีหนอนไช มีจดหมายผญเขียนขอร้องผชว่า “ช่วยพาฉันไปรพที ได้โปรด” แต่ผชก็ไม่พาไป จากประวัติผชพาหมาไปหาหมอตามกำหนดทุกครั้ง หมายังถูกเลี้ยงดูดีกว่าเมีย จนทบอกว่า ตั้งแต่ทำงานมายังไม่เคยเจอคนมีหนอนไชร่างทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่เลย สภาพขนาดหมอกับจนทยังช็อก ถ้าจนทเจอเร็วกว่านี้ผญยังมีโอกาสรอดชีวิตด้วยซ้ำ แต่ผชตั้งใจให้ผญตาย ล่าสุดเมื่อวานที่ผ่านมา 2 มิถุนายน ศาลทหารชั้นต้นตัดสินให้ผชติดคุก 30 ปี ครอบครัวผญโวยวายเพราะนี่มันถือว่าน้อยเกินไป เพราะไอ้ผชไม่ได้มีอาการสำนึกผิดเลย ยังใส่แหวนแต่งงานไปขึ้นศาล ปฏิเสธข้อกล่าวหาทั้งหมด แถมยังอ้างว่าผญปิดบัง อ้างว่าไม่รู้เรื่อง ไม่ได้กลิ่น แกล้งเป็นลม ตอนนี้อัยการเตรียมยื่นชั้นศาลต่อไป ส่วนแม่ผญอยากให้ผชติดคุกตลอดชีวิตให้สาสมกับที่ทำกับลูกสาว เพราะนี่มันก็ไม่ต่างอะไรจากการฆาตกรรม ที่น่าเศร้ามากคือในสมุดไดอารี่ ผญเขียนโทษตัวเองที่เป็นเมียที่ไม่ดี ผู้เชี่ยวชาญมองว่าเพราะผญถูกตัดขาดจากโลกภายนอก จนโดนผชล้างสมองบงการเสร็จสรรพ ผญเขียนว่า “คุณคงเหนื่อยมากกับฉันใช่มั้ยคะ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน ถึงจะดูหน้าไม่อายแต่ขอโอกาสอีกครั้งได้มั้ย” ผญรักผชสุดหัวใจ เขียนวางแผนการเป็นภรรยาที่ดี เตรียมเป็นแม่คน เตรียมแผนเลี้ยงลูก ทั้งที่ผชคนนี้ไม่คู่ควรกับความรักที่เธอมีให้ด้วยซ้ำ แม่ของผญบอกว่า “ฉันเชื่อใจเขามากเกินไป เขามักจะโทรมาหาบอกว่าดูแลลูกสาว พอฉันบอกว่าเดี๋ยวพวกเราจะไปเยี่ยม เขาก็บ่ายเบี่ยงแล้วพูดว่า ขอโทษนะครับ ทำให้ฉันเข้าใจว่าเขายุ่งกับการดูแลลูกสาวของฉันอยู่” ”ฉันจะสู้จนถึงที่สุด จะเปิดเผยความจริงให้ได้“ มีสื่อเกาหลีที่พยายามติดต่อกองทัพเกาหลีเพื่อขอรายละเอียด ทางกองทัพก็บอกแค่ว่ายังอยู่ในระหว่างสืบสวน จนถึงตอนนี้ทางการทหารของเกาหลียังไม่มีการเปิดเผยชื่อและใบหน้าของผชคนนี้เลยแม้แต่น้อย ชาวเน็ตเลยขอแฉเอง คนร้ายชื่อ คิมดงฮุน ทหารชั้นประทวนกองทัพบกเกาหลี

Pour moi c’est de l’exploitation au même titre que la prostitution ou le trafic des femmes . Oui je ne nuance pas parce qu’ils sont tous les produits du capitalisme sur des femmes. Aucune femme ne doit des cheveux à une autre tout comme aucune femme ne doit du sex à un homme.

She’s my favourite character 😂

💬"Mon entourage me disait qu'une femme doit se marier" 🇲🇬 À Madagascar, ces femmes scientifiques font le tour des établissements scolaires pour encourager les jeunes filles à s'orienter vers des métiers de la science

What is that even a question? Of course yes.

Les gaaaaars, Ma star Oumou Sangaré sera à Montréal au mois de Juillet pour le Festival Nuit d’Afrique💃🏾💃🏾💃🏾😊😊😊 J’ai tellement hâte OMG 🥹🫠

À 23 ans, elle guérit la lèpre. À 24 ans, elle disparaît. Et pendant 90 ans, un homme blanc s'attribua le mérite de ses travaux. Voici l'histoire d'Alice Augusta Ball, le génie qu'on a tenté d'effacer. Elle grandit à Seattle au début du XXe siècle, dans une famille qui croyait au potentiel des Noirs. Son grand-père fut l'un des premiers photographes noirs d'Amérique. Sa mère lavait les sols pour pouvoir offrir un microscope à Alice. Ce cadeau changea le monde. Alice dévorait la chimie comme l'oxygène. Elle obtint deux licences. Elle publia des recherches alors qu'elle était encore étudiante. Puis elle s'installa à Hawaï et devint : 📷 La première femme à obtenir une maîtrise en chimie à l'Université d'Hawaï 📷 La première femme noire à obtenir ce diplôme 📷 La première femme professeure de chimie de l'histoire de l'université Elle avait 23 ans. Mais pendant qu'elle enseignait, elle fut confrontée à une urgence bien plus grande que le monde universitaire : La maladie de Hansen, la lèpre. Un diagnostic signifiait l'exil. Arraché à sa famille, on était déporté sur une île pour y mourir seul. Il existait un traitement : une huile amère et collante, peu efficace et extrêmement douloureuse. Nombreux furent ceux qui le refusèrent. Nombreux furent ceux qui moururent. Alice refusa de baisser les bras. Dans son laboratoire, elle trouva la solution que personne d'autre n'avait trouvée : Elle transforma cette huile épaisse en une forme assimilable par le corps. Une injection révolutionnaire qui sauva enfin des vies. Les patients commencèrent à guérir. Des familles furent réunies. Des personnes condamnées guérirent subitement. Sa découverte devint la méthode Ball. Elle changea l'histoire de la médecine avant même que la plupart des gens n'aient terminé leurs études. Et puis… elle disparut. À seulement 24 ans, un mystérieux accident de laboratoire lui coûta la vie. Elle ne vit jamais le miracle qu'elle avait accompli. Puis vint le vol. Le président de l'université, un chimiste blanc nommé Arthur Dean, s'appropria ses recherches, en retira son nom et les rebaptisa : « La Méthode Dean ». Pendant des décennies… 📷 Son nom figurait dans les manuels scolaires. 📷 Son nom était encensé par les médecins. 📷 Son nom était attribué à la seule reconnaissance de ses mérites. Son nom a failli disparaître complètement de l'histoire. Un vol si discret que la plupart des gens ignoraient même qu'un crime avait été commis. Il fallut 90 ans pour que la vérité éclate enfin. Des chercheurs ont mis au jour les documents originaux d'Alice. Son travail. Son génie. Ses découvertes majeures. Les projecteurs se sont braqués sur elle. Le mensonge s'est effondré. Et aujourd'hui, le monde le sait : C'était la Méthode Ball – TOUJOURS. Alice Ball a guéri une maladie qui avait ravagé des vies pendant des siècles. Elle a libéré des familles. Elle a sauvé des milliers de personnes de l'isolement et de la mort. Et elle a accompli tout cela en une seule année. Imaginez ce qu'elle aurait pu faire en une vie entière. Alice Ball méritait un prix Nobel. Elle méritait des statues. Elle méritait que son nom soit sur toutes les lèvres des étudiants en sciences. Au lieu de cela, elle a été étouffée par le silence… Jusqu'à aujourd'hui. Nous prononçons son nom parce que l'histoire a refusé de le faire. Nous l'honorons parce que d'autres ne l'ont pas fait. Nous nous souvenons d'elle parce qu'elle l'a mérité. Alice Augusta Ball (1892-1916) La chimiste qui a changé le monde avant même d'avoir eu le temps d'y vivre.

😱 Au Malawi, des hommes surnommés “hyènes” étaient payés pour coucher avec des jeunes filles au nom d’un rituel. Cette pratique, appelée “kusasa fumbi”, était présentée dans certaines zones rurales comme un passage vers l’âge adulte après les premières règles. En réalité, des filles parfois très jeunes étaient livrées à des hommes adultes censés les “purifier”.