Ağrı’da bir köy okulunda görev yaparken yaşamından kopan 24 yaşındaki öğretmen Irmak Ayşe Koparan’ı derin bir üzüntüyle anıyor, ailesine ve yakınlarına başsağlığı diliyorum.
Irmak Ayşe’nin yaşamı; ulaşım imkânsızlığı, ekonomik sıkışmışlık, güvenlik kaygıları ve mobbing karşısında korunmayan bir genç kadının, bir kamu emekçisinin hikâyesidir.
Şiddet karşısında koruma üretmeyen, aksine şiddete maruz bırakılanı yalnızlaştıran bu idari yaklaşım kabul edilemez. Irmak öğretmenin kaybı yapısal bir ihmal ve cezasızlık zincirinin sonucudur.
Irmak öğretme için adalet, bu zihniyetle ve cezasızlık rejimiyle yüzleşmeyi ve koruyucu-önleyici mekanizmaların acilen hayata geçirilmesini zorunlu kılar.