تبریک به زن ایرانی که سرانجام در سال ۱۴۰۵ از ابزار مبارزه با بیگانه بازنشسته شد، و با آرزوی بازنشستگی هر چه زودتر زنان افغانستان!
نتیجه اصلاحات وارداتی که در پی استعمار بیگانه بیاید، چیزی جز تبدیل سنتهای جامعه به ابزار مقاومت در برابر بیگانه نیست. به خصوص آن سنتهایی که ما و بیگانه را متمایز میکند، چه خوب باشند چه بد، چه انسانی باشند چه ظالمانه! فارغ از هر قضاوتی، این یک مکانیسم دفاعی طبیعی در هر جامعهای است. اگر شک دارید، شرایط امروز زنان ایرانی را با زنان افغانستان مقایسه کنید. زنان ایرانی امروز توانستهاند خودشان را برای همیشه به جامعه اجبار کنند. چرا که پس از نیم قرن استقلال ایران، زن ایرانی سرانجام از ابزار مبارزه با بیگانه بازنشسته شد! زنان در افغانستان اما همچنان ابزار مبارزه با آثار ۲۰ سال اشغال بیگانه و اصلاحات اجباری وارداتی هستند. تغییرات اورگانیک اجتماعی که از دل یک جامعه و بدون دخالت استعماری بیگانه بیرون بیاید، شاید کند باشد اما کم هزینهتر و پایدار است.
نه در دوره «ظاهر شاه» و «داود خان» بلکه همین ده سال پیش بود که لیگ برتر فوتبال افغانستان با آوازخوانی یک خواننده زن (آریانا سعید) افتتاح شد. اکنون ولی شرایط برای زنان در کابل به مراتب متهجرانهتر از زنان مکه و مدینه دوران پیامبر اسلامه!
دراین فاجعه و البته فاجعهای که بر سر خودمان نیز آمده، درسی است برای سکولارهای خاورمیانه و اطراف که اگر زمانی حکومت از چنگ اسلامگرایان بیرون آمد، درکنار آبجو خوری و رقص و پرفورمنس، درکنار یقهگیریهای سیاسی از همدیگه، کار با اسلحه، سازماندهی برای جنگ شهری و خشکاندن ریشه ملا و مفتی بهشکل آتش بهاختیار را اولویت قرار دهند. تا زمانی که اسلامگرایان اسلحه در دست داشته باشند و ما، قلم و لیوان شراب، در بر همین پاشنه خواهد چرخید.
🎵Aryana Sayeed - Qarsak