ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ. Εκατό ημέρες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, η πρόσφατη εκεχειρία αρχίζει να καταρρέει, καθώς το Ιράν και το Ισραήλ επαναλαμβάνουν τα απευθείας στρατιωτικά χτυπήματα. Το Ιράν επιδιώκει πλέον ενεργά την ενίσχυση της περιφερειακής του ισχύος, ενώ η διαπραγματευτική του θέση ισχυροποιείται εξαιτίας της συνεχιζόμενης εξάντλησης των δυτικών αποθεμάτων πετρελαίου. Κατά συνέπεια, η κλιμάκωση αυτή απειλεί να πυροδοτήσει έναν ευρύτερο πόλεμο, ενοποιώντας μέχρι πρότινος απομονωμένα μέτωπα —όπως ο Λίβανος και η Ερυθρά Θάλασσα— σε μια ενιαία και αλληλένδετη σύγκρουση. Κρίσιμα, αυτή η διεύρυνση του πολέμου εγκυμονεί σοβαρότατους γεωπολιτικούς κινδύνους για την Κύπρο. Υιοθετώντας μια συναλλακτική στρατηγική 'πρώτης γραμμής', η Κύπρος είναι εκτεθειμένη σε μεγάλο βαθμό σε ασύμμετρες απειλές και περιφερειακές διαταραχές. Σε περίπτωση περαιτέρω επέκτασης της σύγκρουσης, το Ιράν και τα περιφερειακά δίκτυα των αντιπροσώπων του είναι πολύ πιθανό να θεωρήσουν τα δυτικά στρατιωτικά στοιχεία στο νησί ως νόμιμους στόχους.

Τα ερωτηματικά στην εκλογή Προέδρου της Βουλής, αφορούν κυρίως την Άμεση Δημοκρατία γιατί ψηφίζοντας την Αννίτα Δημητρίου, το κόμμα προτίμησε την θεσμική συμμόρφωση αντί της συστημικής αντίστασης για την οποία εκλέγηκε. Για μια εκλογική βάση, που αναζητά μια πραγματική εναλλακτική πολιτική κατεύθυνση, αυτή η ταχεία ευθυγράμμιση με την παλιά φρουρά κάνει την Άμεση Δημοκρατία να μοιάζει λιγότερο με επαναστατικό κίνημα και περισσότερο με τον νεότερο υποχωρητικό εσωτερικό παράγοντα στην κυπριακή πολιτική σκηνή. Η ΕΔΕΚ εξαφανίστηκε από το νομοθετικό σώμα επειδή εγκατέλειψε ρίζες και ιστορία, για να συνταχθεί συναλλακτικά με το κυβερνών κατεστημένο. Κάνοντας το ίδιο, από την αρχή, η Άμεση Δημοκρατία θέτει ερωτηματικά ακριβώς για την ίδια έλλειψη αυθεντικότητας. Συγχαρητήρια ασφαλώς στην Αννίτα Δημητρίου για την εκλογή της ως Προέδρου της Βουλής. Αυτό ήταν το πιο πιθανό αποτέλεσμα που θα μπορούσε να αναμένεται στον δεύτερο γύρο τουλάχιστον.

Η Κύπρος βρίσκεται στα πρόθυρα μιας πολιτικής ανατροπής, καθώς οι βουλευτικές εκλογές αναμένεται να οδηγήσουν στην πιο κατακερματισμένη Βουλή στην ιστορία της. Αυτός ο κατακερματισμός σηματοδοτεί την ηχηρή καταδίκη του εδραιωμένου «κομματικού καρτέλ». Τα παραδοσιακά κόμματα έχουν πλέον μετατραπεί σε γραφειοκρατικές προεκτάσεις του κράτους, διατηρώντας την εξουσία τους μέσω πελατειακών σχέσεων και συμπράττοντας παρασκηνιακά… Αυτή η συστημική καρτελοποίηση αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία της χώρας. Έχει τροφοδοτήσει τη διαφθορά υψηλού επιπέδου. Δεν είναι τυχαίο που η Έκθεση Δημοκρατίας του Ινστιτουτου V-Dem, του πανεπιστημίου του Γκοτενμπερκ, της Σουηδίας, έθεσε την Κύπρο στη «λίστα παρακολούθησης» για δημοκρατική παρακμή και πιθανή αυταρχικοποίηση... Η επικείμενη είσοδος νέων, αντισυστημικών κομμάτων, όπως το Volt, το Alma και η Άμεση Δημοκρατία, δεν συνεπάγεται χάος. Αντιθέτως, οι νέοι αυτοί σχηματισμοί, υπόσχονται να σπάσουν το μονοπώλιο του κομματικού καρτέλ και να εισαγάγουν την αναγκαία λογοδοσία σε ένα βαθιά στάσιμο και απαξιωμένο σύστημα.

Η βαθιά ριζωμένη δυσαρέσκεια του κοινού που τροφοδοτεί το σημερινό αντισυστημικό κίνημα δεν αποτελεί μια ξαφνική ψυχολογική μεταβολή, αλλά το αθροιστικό αποτέλεσμα μιας εικοσιπενταετούς πορείας οικονομικής εκμετάλλευσης, η οποία χαρακτηρίζεται από μαζικές μεταφορές πλούτου εις βάρος των πολιτών. Χρηματηστιριακή φούσκα 2000. Τραπεζική κρίση 2013 και πώληση δανείων 2018-2023. Εκκαθάριση της Κυπριακής Συνεργατικής Τράπεζας 2018.

'Για να μπορέσει η Κύπρος να καταστεί ένα πραγματικά δίκαιο κράτος στο πλαίσιο της ΕΕ, δεν αρκούν οι επιφανειακές ρυθμίσεις. Απαιτείται ριζική διαρθρωτική μεταρρύθμιση. Χωρίς αυτή, τα οικονομικά οφέλη θα συνεχίσουν να υπηρετούν στενά συμφέροντα. Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνουν την πλήρη κατάργηση των πελατειακών δικτύων, την επιβολή διαφάνειας στο lobbying, την εγκαθίδρυση μιας αυτοματοποιημένης και αξιοκρατικής δημόσιας διοίκησης, και την απόλυτη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εποπτικών θεσμών απέναντι σε κάθε πολιτική παρέμβαση'.

Μετά τις δημοσιοποιήσεις του Μακαρίου Δρουσιώτη, αυτό το άρθρο, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά εδώ, στις 30 Μαρτίου 2026, αποδεικνύεται διαχρονικό, και μπορεί να ξαναδιαβαστεί, ίσως με μια νέα οπτική και με έναν επιπλέον υπότιτλο: όταν το κυπριακό κράτος λειτουργεί ως ιδιωτική εταιρεία! Η ανάκαμψη που στοίχισε €44 δις και κάτι, η δύο ΑΕΠ του 2013!

Καθοριστική αποτυχία του κυπριακού πολιτικού συστήματος, είναι η συρρίκνωση του ιδεολογικού χάσματος μεταξύ των κομμάτων. Εκτός από την παραδοσιακή Αριστερά, τα υπόλοιπα - η κεντροαριστερά, το κέντρο και η Δεξιά - έχουν συγχωνευθεί ουσιαστικά σε ένα ενιαίο καρτέλ, εξαλείφοντας τις πολιτικές τους αντιθέσεις. Η σημερινή κυβέρνηση ηγείται από μια συντηρητική προσωπικότητα του ΔΗΣΥ που ανέβηκε στην εξουσία μέσω μιας συνεργασίας με το κέντρο και την κεντροαριστερά, που έχει διευρυνθεί έκτοτε για να συμπεριλάβει στην ουσία της, το ΔΗΣΥ αλλά και το ακροδεξιό ΕΛΑΜ. Αυτή η σύγκλιση σηματοδοτεί ένα πολιτικό περιβάλλον απογυμνωμένο από τους παραδοσιακούς ελέγχους και ισορροπίες… Η έκθεση του Economist αναφέρει ότι η Κύπρος αποτελεί ουσιαστικά, ένα ‘θέατρο δημοκρατίας’. Oι εκλογές δεν είναι παρά ένα θέαμα, αποκομμένο από την πραγματική διακυβέρνηση. Για να μεταβεί από την ‘ελλειμματική δημοκρατία’ στην ‘πλήρη δημοκρατία’ η Κύπρος χρειάζεται διαρθρωτικές, και όχι εκλογικές, μεταρρυθμίσεις. Προϋπόθεση η απόρριψη από το εκλογικό σώμα, της πολιτικής των ‘λαφύρων’ σε όφελος της διαφάνειας και της λογοδοσίας χωρίς συμβιβασμούς.

Τα τελεσίγραφα Τράμπ έχουν καταστρέψει την ψευδαίσθηση του «σύντομου πολέμου» στη Μέση Ανατολή. Είναι πλέον σαφές ότι έχουμε εισέλθει στην παγίδα της κλιμάκωσης. Αυτό που ξεκίνησε με χειρουργικές επιθέσεις εξελίσσεται σε έναν βίαιο πόλεμο εδάφους που δύσκολα θα αποφευχθεί. Το Ιράν έχει μετατρέψει τα Στενά του Ορμούζ σε όπλο. Κρατά όμηρο τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό, απαιτώντας παράλληλα αποζημιώσεις και την πλήρη απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή. Ταυτόχρονα, η Τεχεράνη στέλνει το δικό της μήνυμα στις απειλές καταστροφής των υποδομών της. Οποιαδήποτε επίθεση στις Ιρανικές υποδομές θα οδηγήσει στη συστηματική καταστροφή των υποδομών των χωρών του Κόλπου συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας. Αυτό αφήνει τη Δύση σε μια στρατηγική αγκύλη. Εν τω μεταξύ, η μετατροπή της Κύπρου από ουδέτερη γέφυρα σε «δυτικό προγεφύρωμα» θα υποβληθεί σε απόλυτη δοκιμασία εν μέσω αυτών των εξελίξεων. Ο Χριστοδουλίδης έχει συνδέσει τη μοίρα του νησιού με μια περιφερειακή τάξη στην ιστορική εκπνοή της, μετατρέποντας έναν ιστορικό ρόλο ουδέτερου διαμεσολαβητή σε υψηλό στόχο. Το άρθρο, που δημοσιεύθηκε στην αρχή του πολέμου, μπορεί να διαβαστεί ξανά.