Dit is een serieus dilemma.
Pootaardappelen zijn gecertificeerde aardappelknollen die als plantmateriaal dienen voor een nieuw gewas, vergelijkbaar met zaad maar dan in knolvorm. Ze moeten strikt ziektevrij zijn, want ziekten als virussen en Phytophthora worden direct overgedragen op de nieuwe oogst. Nederland domineert deze markt dankzij het zeeklimaat, de kleigronden, lage luizendruk en een streng keuringssysteem dat de kwaliteit garandeert waar afnemers wereldwijd op vertrouwen.
Nederland exporteert jaarlijks circa 800.000 ton pootgoed naar landen in Europa (60%), Afrika (22%), Azië (13%) en Midden-Amerika (3%).
Nederlands pootgoed maakt het mogelijk om lokaal meer dan 30 miljoen ton consumptieaardappelen te telen, waarmee ruim 800 miljoen mensen worden gevoed!
Nederland heeft 60% van de wereldhandel in gecertificeerd pootgoed in handen. Dat percentage is al jaren stabiel.
Dat betekent concreet: als de Nederlandse pootaardappelteelt door een gebrek aan Phytophthora-bestrijding structureel onder druk komt te staan, raken de gevolgen niet alleen Nederlandse akkerbouwers, maar potentieel de voedselbasis van honderden miljoenen mensen, met name in Afrika en Azië waar de afhankelijkheid van Nederlands pootgoed het grootst is en lokale alternatieven het schaarst.
Het dilemma is groot: de middelen die nu onder druk staan vanwege grondwaterbescherming (een legitiem belang), zijn ook de middelen die de kwaliteit en ziektevrije status van het pootgoed garanderen, de primaire reden waarom buitenlandse afnemers überhaupt voor Nederlands materiaal kiezen boven lokale alternatieven.
Een teelt met meer Phytophthora-schade is ook een teelt met slechtere exportpositie, en risico op honger voor bijna 1 miljard mensen.
Dat verband legt het NOS-artikel niet.
Mogelijk verbod op bestrijdingsmiddelen met PFAS: vrees voor aardappelziekte
Alsof
#landbouwgif al niet schadelijk genoeg is...
Nu blijkt er ook nog niet afbreekbare
#PFAS in te zitten.
We vergiftigen de natuur, het milieu en uiteindelijk onszelf...
🥀
nos.nl/l/2611376