For Israel, the Iranian issue has never been only about the nuclear programme. It has also been about the emergence of a large, populous, resource-rich, technologically capable regional rival at the centre of the Middle East. Iran possesses attributes that no other regional state quite combines: A population of around 90 million. A highly educated scientific and technical base. Significant industrial capacity. Vast oil and gas reserves. Strategic geography linking the Gulf, Central Asia, the Caucasus and the Indian Ocean. A deep civilisational identity and state tradition. Even after decades of sanctions, war, and isolation, Iran has remained consequential. The counterfactual is striking. Had Iran not spent much of the last four decades under sanctions and geopolitical pressure, it might today resemble something closer to Turkey on a much larger scale, or perhaps even a Middle Eastern equivalent of a G20 power. That is why many Israelis have long believed that sanctions were not simply a tool to constrain nuclear ambitions. They were also a means of limiting the emergence of a powerful regional competitor. Now imagine a different future. If sanctions are eased, oil exports resume, frozen assets are released, shipping normalises through Hormuz, and foreign investment gradually returns, Iran could regain significant economic momentum. Recent reporting suggests that any emerging US-Iran understanding may include substantial sanctions relief, particularly on oil exports and associated financial services. For Israel, that prospect is strategically uncomfortable. Which explains the meltdown in Jerusalem. For India, however, the calculus is different. India has never viewed Iran as a threat. A stronger Iran does not automatically diminish India’s position. Indeed, a reintegrated Iran could create opportunities for Indian trade, connectivity, energy security, and regional diplomacy. That does not mean India would welcome an Iranian nuclear weapon or regional destabilisation. It would not. But India has no structural interest in keeping Iran permanently weak. This is perhaps where Indian and Israeli interests diverge most clearly. Israel’s ideal outcome has often been a non-nuclear, economically constrained Iran. India’s ideal outcome is a non-nuclear, stable, economically integrated Iran. Those are not the same thing.

JUST IN: Iran’s Foreign Ministry Spokesman, Ismael Baqaei on the Strait of Hormuz: “According to the MoU, Iran and Oman will be responsible for managing passage through the Strait of Hormuz. Iran is not seeking to impose tolls. However, in return for navigation services, environmental protection, insurances and other maritime services, Iran will collect the necessary fees."

"வட மாநில" என்ற சொல்லை 10 முறை பயன்படுத்தும் அளவுக்கு அப்படி எங்கு திடீரென்று வந்து இந்த கோபம்? குழந்தை பாலியல் தாக்குதலுக்குள்ளாகி இறந்த சம்பவம் மிகவும் கண்டிக்கத்தக்கது. ஆனால் அரசிடம் வைத்த கோரிக்கைகள் சரியா? வெளிமாநிலத்தவர்கள் விவரங்கள் சேகரிக்க சொன்னது சரியா? அவ்வாறு அவர்களது விவரங்களை சேகரித்தால் மட்டும் குற்றங்கள் தடுக்கப்படுமா? கேட்டிருக்க வேண்டிய கேள்விகள்:- - குற்றம் நடைபெற்ற இடங்களில் போலீசார் ரோந்து வழக்கமாக சென்றார்களா? - ரோந்து செல்லும் அளவுக்கு இல்லாமல் போலீசார் பற்றாக்குறை இருந்தால் அதிக போலீசாரை பணியமர்த்தும் கோரிக்கையை விடுத்திருக்கலாம். - சிங்கப்பெண்கள் திட்டத்தால் இதுவரை எத்தனை பேர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார்கள் என்றும் கேட்டிருக்கலாம் ஆனால் அதை விட்டுவிட்டு வட மாநிலத்தவர் என்ற வார்த்தையை 10 முறை பயன்படுத்தும் நோக்கம் என்ன?? நாம் தமிழர் 2.0 வாக உருவாகப் போகிறதா தங்கள் ஆரம்பிக்கப்போகும் இயக்கம் ?

திருவள்ளூர் மாவட்டம் கும்மிடிப்பூண்டி அருகே, 3 வயது பெண் குழந்தை பாலியல் தாக்குதலுக்குள்ளாகி, சிகிச்சை பலனின்றி உயிரிழந்த செய்தி, மிகுந்த அதிர்ச்சியும், வருத்தமுமளிக்கிறது. இந்தக் குற்றத்தில் தொடர்புடைய வடமாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நபர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார். அதே போல, காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் ஆதனூரில், பத்து வயது பெண் குழந்தைக்கு பாலியல் தொல்லை கொடுத்த வடமாநில நபர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார். கடந்த சில மாதங்களாகவே, தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் நடைபெறும் குற்றங்களில், வட மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் தொடர்பு இருப்பது அதிகரித்துள்ளது. இந்த ஜூன் மாதத்திலேயே, சென்னையில் மூதாட்டியிடம் சங்கிலி பறிக்க முயன்ற ஒரு வடமாநில இளைஞர் ஒருவர் கைது செய்யப்பட்டார். கடந்த மாதம், தாம்பரம் அருகே இளம்பெண்ணிடம் பாலியல் தொல்லை செய்த வழக்கு, திருவள்ளூர் அருகே வீட்டில் தனியாக இருந்த பெண்ணிடம் அத்துமீறிய வழக்கு, சென்னை வேளச்சேரி பேருந்து நிலையம் அருகே 61 வயது பெண், கூட்டு பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்ட வழக்கு, சென்னை வேளச்சேரியில் மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு பாலியல் தொல்லை கொடுத்த வழக்கில், 15 வயது சிறுவன் உட்பட மூன்று வடமாநில தொழிலாளர்கள் கைது, சென்னை மதுரவாயல் பகுதியில் அதிகாலையில் வீட்டிற்கு வெளியே கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் பாலியல் சீண்டல் செய்த வழக்கு என, தொடர்ந்து பல குற்றங்களில், வட மாநில இளைஞர்கள் கைது செய்யப்படுவது பல கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. குற்றங்களில் ஈடுபடுபவர்களை, காவல்துறை உடனடியாகக் கண்டுபிடித்துக் கைது செய்வது பாராட்டத்தக்கது. ஆனால், குற்றங்கள் நடைபெறாமல் தடுப்பதற்கான என்ன நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளப் போகிறது தமிழக அரசு? பணி நிமித்தமாக, பல மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் தமிழகத்துக்கு வருவதும், தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், பல இடங்களுக்குச் செல்வதும் இயற்கை. ஆனால், பிற மாநிலங்களிலிருந்து தமிழகத்துக்கு வருபவர்கள் குறித்த சரியான விவரங்கள், அவர்களை பணியிலமர்த்தும் ஒப்பந்ததாரர்களிடமோ அல்லது, நிறுவன உரிமையாளர்களிடமோ இருக்கிறதா? இந்த விவரங்கள், தமிழக அரசிடம் வழங்கப்படுகிறதா? இதனை முறைப்படுத்த வேண்டாமா? தமிழக அரசு உடனடியாக இது குறித்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். தமிழகத்தில் வடமாநிலங்களைச் சேர்ந்த எத்தனை தொழிலாளர்கள், எந்தெந்த நகரங்களில் இருக்கிறார்கள், அவர்கள் சொந்த ஊர் உள்ளிட்ட விவரங்கள், தற்போதைய பணியிடங்கள் மற்றும் தங்குமிடம் என, அனைத்து தகவல்களையும், வடமாநிலத் தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்தும் உரிமையாளர்கள், தமிழக அரசுக்கு வழங்க வேண்டும். இதனை தமிழக அரசும் முறையாகக் கண்காணிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறேன்.

"In Switzerland, with Pakistan as an interlocutor, the historic USA-Iran détente will be signed. Elsewhere in the globe, some will be vanquishing a broken oppositin to shards. And drooling over a film called Dhurandhar." Making India irrelevant since 2014 thewire.in/diplomacy/pakista…