گیلاس مورد علاگه منه🍒

Pen

چکیده‌ی دایرکتای امروز من😄

نامه‌ی دوازدهم به بابالنگدراز بابای عزیزم تموم بچگیمو پر از داستان و افسانه کردیو اون داستانا تا اینجای زندگی خیلی جاها به‌دادم رسیدن،درست. ولی حقیقت اینه که اون روزا وسط داستانای بچگی،تو اون افسانه‌ها و ماجراجویی‌هایی که همیشه پر شور و شیرین تعریف میکردی، کاش حواست بود که قهرمان داستان همیشه یه نفر نباشه. کاش حواست بود یه وقتی پیروزی به دست یک نفر رقم نمیخوره و برای رسوندن صدای حق به همه،گاهی باید صدای بزرگتری از اعتماد بسازی. کاش تموم اون داستانا سراسر امید نبود،حتی تو تاریک ترین لحظه ها. کاش یادت بود که داستانی بگی،که توش هر روز و هر روز قهرمان داستان بیشتر یاد میگرفت تو مسیر موفقیتش نباید به هر کسی اعتماد کنه. چون تاریکی قرار نیست که شریف باشه و هر روز ممکنه یه شکل تازه بشه. کاش تو اون افسانه ها جزییات بیشتری از کثیفی یک ذات،از عمق اندوه،از سایه‌ی سیاه افسردگی،از درد همدلی، از غم،غم،غم .. . باباجون تو زیاد امید دادی با داستانا زیاد رو پیروزی شرافت حساب باز کردی برام باید حقیقت و محکمتر میزدی تو صورتم. بابالنگدراز عزیزم این روزا یه ابر سنگین و سیاه رو تموم دنیا تا نزدیک زمین اومده یا تو چشای منه یا تو راه تنفسم همه چی تاریک و تلخه حتی طعم خنده‌های از ته دل با یه گَسی همراهه که تموم دهنتو جمع میکنه تموم شهر سیاهه خیابونا سیاهه خونه سیاهه من سیاهم بابا جون اگه طعم این تلخیو میشناختی،باید بهم میگفتی اگه نمیدونستی و احتمال میدادی‌ام باید میگفتی یکی باید این حقیقت و میگفت که من اماده این حجم تلخی میبودم. و من دلم میخواست اون یکی تو میبودی.

by Chris Sheban

💤

🫙✨

Wenjun Lin

改点颜色 #illustrationㅤ #drawingㅤㅤ

Tom Lovell

عن_درونی🌸🍒

ااااااااااینهمه دویدیم دنبال ماسک و الکل و دستکش واسه دیدن این روزا😒

Egon Schiele, Seated Woman With Bent Knees, 1917

آدم باشید حمله کنید مثل دوتا لاشی همو پاره کنید🤷🏻‍♀️ تکلیف ما مشخص بشه😒 افرین🙂‍↔️

همیشه همه تلاشش این بود که همرو بخندونه. یه وقتی از دستش حرص میخوردم که چرا هیچی برات جدی نیست. قبل مریض شدنش تقریبا هر هفته میرفتیم کوه، بعد که من از اون شهر رفتمو اونم مریض شد. گاهی تلفنی حرف میزدیم. اولین بار که بستری شد تلفنی باهاش حرف زدم،همش میخندید و میگفت دراگ سنگین بهش میزنن و درداش و نمیفهمه و حال میده. یه پاشو اون موقع قطع کردن،اون یکی پاشم چند سال بعد،بعد کلی بستری شدن و درد و اذیت. اوایلی که مهاجرت کردم اومد پیشم ،با دو پایی که نداشت. خیلی عوض شده بود،صبورترو ارومتر ولی هنوزم نه غر میزد،نه گله ای داشت و شوخ طبع بود. چند باری بعدش تلفنی حرف زدیم ،اما یه مدت بود که غیب شده بود. دیگه نه حرفی نه پیامی… امروز فهمیدم دیگه نیست رفته باورم نمیشه دنیا براش شوخی بود ناراحتم که اخریا پیشش نبودم و حرف نزدیم. ناراحتم که این دنیا یه ادم خوب و دیگه نداره. 🖤🤍

🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓🐓 یه خروس درگ کویین (Drag Queen) 😱 البته قبلِ آرایشش 🤭😉 هنوز تو مرحله‌ی اتوده، ولی کلی براش هیجان دارم. باید حسابی لباساشو شاینی و گلیتری کنم ✨✨ از اونجایی که مریضِ دیتیلم، فقط خدا باید به دادم برسه 😯 این کرکترای کلابی‌طوری که دارم طراحیشون می‌کنم کم‌کم دارن تبدیل میشن به یه مجموعه‌ی کامل… و راستش؟ خیلی هم داره خوشم میاد 😈

دوره دانشجویی برا پاس کردن واحدای انیمیت، کف خونه دوستم، یه بعدظهر پری دریایی شده بودم. یکی از بچه‌ها خیلی تو انیمیت خوب بود،من اما هیچوقت توش خوب نبودم. استاپ موشن راست کارش بود، یه کار گروهی‌ام با هم بستیم که یکی از خاطره‌های خوبمه. هر وقت ویدیوهای اینجوری میبینم یاد اونروز میفتم🥹🥰 الان تازه دارم یاد میگیرم تو ویدیوهای یوتیوبم چیزای کوچولو انیمیت کنم🫰🏻🙃