Ela salvou a vida desse pitbull há dois anos e essa foi a reação dele ao reencontra-la.

🇪🇸 La consejería de Desregularización de VOX en Extremadura ELIMINA todas las subvenciones a las asociaciones que atienden a Inmigrantes Ilegales y los DESTINA a la Sanidad Pública

قضى الدب "سينوتشوك" نحو 9 سنوات داخل قفص معدني ضيق، لا تتجاوز مساحته 4 أمتار مربعة 💔 9 سنوات من القهر… أُجبر خلالها على أداء عروض السيرك، متنقّلًا داخل مركبات، محرومًا من أبسط حقوقه في الحرية حياة كاملة سُرقت منه، فقط من أجل الترفيه على حساب معاناته لكن لحظة إنقاذه كانت بداية حياة جديدة… بعد نقله إلى موطنه الجديد، تغيّر كل شيء أصبح دبًا سعيدًا، يستكشف، يلعب، ويعيش كما خُلق له أن يعيش قصة "سينوتشوك" تذكير مؤلم بأن الحيوانات ليست وسيلة للترفيه، بل كائنات تشعر وتتألم الرفق بالحيوان ليس خيارًا… بل إنسانية 💗

Ben sadece bir barınaktan köpek sahipleneceğimi sanıyordum. Evrakları imzalayacaktım. Tavsiyeleri dinleyecektim. Onu arabaya bindirip eve götürecektim. Evde yatağı hazırdı. Mama ve su kapları, tasması, birkaç oyuncağı… Her şeye hazır olduğumu sanıyordum. Ama onun, kafes kapısının sıradan bir yürüyüş için açılmadığını anladığı anda bana nasıl baktığına hazır değildim. O kapı onun için açılıyordu. Barınak çalışanının yanında duruyordu. Hareketsizdi. Neredeyse donmuş gibiydi. Siyah tüyleri, küçük beyaz patileri, yorgun gözleri vardı. Ve içimi sıkan kadar temkinli bir bekleyişi… Zıplamıyordu. Tasmayı çekmiyordu. Havlamıyordu. Sanki o gün sonunda seçildiğine inanmaktan korkuyordu. O. Tasma bana uzatıldığında önce barınak çalışanının eline baktı. Sonra bana baktı. Ardından bana doğru küçük bir adım attı ve bedenini bacağıma yasladı. Çok yavaşça. Sanki izin ister gibi. Eğildim ve ona fısıldadım: “Eve gidiyoruz.” Kelimeleri anladı mı bilmiyorum. Ama sesimi anladı. Arabada ilk başta arka koltuğa çıktı ve hareketsiz kaldı. Pencereye baktı. Kapılara baktı. Direksiyondaki ellerime baktı. Dikiz aynasından onu görebiliyordum. Rahatsız etmemeye çalışıyordu. Fazla yer kaplamamaya çalışıyordu. Yanlış bir şey yapmamaya çalışıyordu. Beni en çok kıran da buydu. Bir köpek, eve götürüldüğü gün rahatsızlık vermekten korkmamalıydı. Arabayı sürmeye başlar başlamaz usulca ayağa kalktı. Dikkatlice yanıma yaklaştı. Bir patisini omzuma koydu. Sonra diğerini. Başını yanağıma yakın bir yere yasladı. Ağırdı. Sıcaktı. Güveniyordu. Nefesini kulağımın yanında hissediyordum. Ve ağlamaya başladım. Sevinçten titremiyordu. Arabada zıplamıyordu. Yüzümü yalamaya çalışmıyordu. Sadece bütün bedeniyle bana tutunuyordu. Sanki beni bırakırsa araba tekrar barınağa dönecekmiş gibi. Yavaş sürdüm. Neredeyse nefes almadan. Bir elim direksiyondaydı, diğer elimle omzumdaki patisini usulca okşuyordum. O da orada kalıyordu. Gözlerini kapatıyor, sonra tekrar açıyordu. Sanki bütün bunların gerçek olup olmadığını kontrol eder gibi. Camdan sokaklar, trafik ışıkları, yabancı arabalar akıp gidiyordu. Diğer herkes için sıradan bir gündü. Onun içinse kapalı bir kapının ardında geçen bütün bir hayat sona eriyordu. Barınakta insanları kaç kez izlediğini düşündüm. Birinin kafesinin önünde durmasını kaç kez umduğunu… Birinin başka bir köpekle çıkıp gidişini kaç kez gördüğünü… İnce bir battaniyenin üzerinde, havlamaların arasında, bir gün kendisine ait bir insanı olup olmayacağını bilmeden geçirdiği geceleri düşündüm. Ve şimdi, sanki beni çoktan sonsuza kadar seçmiş gibi bana yaslanıyordu. Oysa birbirimizi daha sadece birkaç saattir tanıyorduk. Eve vardığımızda hemen arabadan inmedim. Orada kaldım ve ağladım. O hâlâ patilerini omzumda tutuyordu. Sonra burnunu yanağıma sürttü. Sanki bu kez o beni teselli etmeye çalışıyordu. O anda anladım: Ben sadece bir köpeği kurtarmamıştım. O da benim içimde bir şeyi kurtarmıştı. Güçlü olmaktan yorulmuş tarafımı. Koşulsuz seçilmenin nasıl bir şey olduğunu unutmuş tarafımı. Çekincesiz sevilmenin nasıl hissettirdiğini unutan yanımı. Bugün evde, yumuşak bir yatakta uyuyor. Gerçi çoğu zaman yanıma yakın olmayı tercih ediyor. Yürürken beni gözleriyle takip ediyor. Oturduğumda başını dizlerime koyuyor. Bazen uykusunda irkiliyor. Ben de sakinleşene kadar onu okşuyorum. Benden önce neler yaşadığını bilmiyorum. Ama bir şeyi kesin olarak biliyorum: Arabada patilerini omzuma koyduğu gün, onun barınak hayatı sona erdi. Ve benim hayatım biraz daha yumuşadı. Bazen bir hayvan teşekkürünü kelimelerle söylemez. Sadece size öyle sıkı tutunur ki, konuşmaya gerek kalmadan her şey anlaşılır olur. Bu hikâye kalbinize dokunduysa bir ❤️ bırakın ve kurtarılmış bir köpek için gerçek eve dönüş yolunun, birinin artık fikrini değiştirmediği gün başladığına inananlarla paylaşın. #ALINTIVEŞİİRSEL ..

No digas nada, solo retuitea, en su apoyo!👏🏻🇪🇸🇪🇸

Merece vivir en el pasto, no una vida de dolor. Nunca apoyes los paseos en carruajes tirados por caballos ni ningina otra atracción turística que use animales.. #NoAlMaltratoAnimal

Sometimes a small act of kindness can change an entire life. God bless you for saving thus poor soul... World need more people like you. ♥️🥹

La fe no entiende de límites. #ElRocío26

Un año después, puedo decir, que los responsables de la muerte de esta loba, y de sus sietes lobeznos, fueron Fernando Quevedo Pedrosa y Gerardo Merino Obregón. No sólo mataron a esta loba, mataron a siete lobos más incluidas a lobas en época reproductora. Alea jacta es.

¡¡ POBRECITO SiEMPRE CARGADO 😢😢😢❤️❤️NO AL MALTRATO ANIMAL✊ LIBERTAD PARA ELLOS .✊

¡¡ HAY UNA GRAN DIFERENCIA 👍🤬

Y dijo Herodes ; Ya nos han echado pero no nos han nos dado cuenta miarma toa

Y dijo Herodes ; Nos vamos al carajo, escondiendo los cajenites de los apartamentos turísticos en las antiguas llaves de paso miarma toa.

Este Señor detuvo su vehículo en medio de la autovía para auxiliar a un perrito callejero que había sido atropellado, estaba mal herido, le llevó al veterinario y salvó su vida. No te conozco pero con lo que has hecho te has ganado el cielo y Tienes Todo mi Respeto.! 🐾🕊️💞

Toute la misère du monde & même le SANG du 🐂 qui a été torturé 😰 La vie de ce cheval est un MARTYRE > La terreur permanente! Qd on vient le chercher, c'est pour entrer dans l'arène les 👀 bandés. Supplice effroyable. Il subit les assauts du 🐂, il l'entend gémir, il sent l'odeur du sang... Jusqu'à la prochaine #corrida 😖 ! @sylvie92958451 @InesBetancur1 @LudmilaKliegl @odette_irma #AnimalAbuse #StopCruelty #StopCruaute #StopCorrida #cruauté #traditions #senateurs #senat #AssembleeNationale @Tropicoxx #gouvernement #AntiCorrida

No es solo un mensaje… es un grito por quienes no pueden defenderse Cada mirada inocente merece respeto, cuidado y amor. El silencio también hace daño… hoy es el momento de tomar postura. Porque proteger a los animales no es una opción, es una responsabilidad. 🐾💔

#URGENTE‼️ MUJER IRRUMPE EN CORRIDA DE TOROS, INCREÍBLEMENTE EL ANIMAL SE DEJA ABRAZAR. La pregunta es ¿quién es el animal? Estos pobres toros están sometidos a una muerte cierta y muy cruel, un espectáculo triste y doloroso. #UrgenteCOMPARTAN ⚠️‼️

Cuando usted abandona a su perro porque ya no le sirve, a parte de ser escoria y un malnacido sin ningún tipo de escrúpulos, le está enseñando a sus hijos lo que tienen que hacer con usted cuando sea viejo y ya no les sirva para nada.

El hecho de que algunas personas crean que los animales no sienten ni tienen emociones me deja atónito.

Lleva 7 años atada con una cadena en un zulo inmundo 😞  Cuando la acaricia el cazador como se acaricia a una piedra, sin corazón, se pone contenta, no sabe que el cariño de verdad no lleva cadena 💔  Tiene otros perros en la rehala, pero ha decidido cederla a ella. Está en un pueblo de Granada esperando que alguien le enseñe, por fin, lo que es un hogar 🐾💛   Después de 7 años, se merece saber lo que es dormir tranquila y querida  Le das tú su primera camita? 🙏🏻 Pueblo de Granada 34 617 01 48 93