รีวิวหนังสือทั้งหมดอยู่ใน Like สำหรับทั้งบุคคลสาธารณะ/ปริศนาที่มารีทวีต มาไลก์รีวิวของเรา ไม่ว่าจะเคยสนทนากัน หรือแค่อ่านรีวิวผ่าน ๆ ก็ตามแต่ ถ้าหากรีวิวเหล่านี้มีส่วนช่วยในการตัดสินใจซื้อหนังสืออ่านของคุณ เราจะดีใจมากเลยล่ะ รู้สึกใจฟูแล้วก็จะยิ้มแบบนี้ :D //ขอบคุณทุกคนนะฮับ❤

🌸🦋🌧️

Books for this weekend !

เพราะแบบชั้นไม่ซื้อการไม่ชอบก็ไม่จำเป็นต้องพูดเท่าไหร่ มันควรเป็นสิทธิ์ของผู้บริโภคว่าเขาเลือกจะวิจารณ์หรือไม่ก็ได้อะ การติชมมันมีประโยชน์ต่อคอมมูหนังสืออยู่แล้ว นักอ่านได้ความเห็นประกอบการตัดสินใจเพิ่ม นักเขียนได้ฟีดแบค แต่ทั้งหมดควรเริ่มจากการ respect ทุกความต่างไปด้วยก่อนน่ะ

นานาจิตตังอะ หนังสือเป็นของแล้วแต่คนชอบอะ มันมีองค์ประกอบเยอะมาก ภาษา พล็อต มุมมอง การบรรยาย คือไม่มีทางรู้ว่าจะชอบหรือไม่ชอบจนกว่าจะได้ลองอ่านอะ ดังนั้น อะไรที่คนเขาว่าไม่น่าอ่านเลย ก็ลองอ่านดูก่อน อาจจะชอบก็ได้ อย่าไปตามกระแสมาก

Julius Caesar knife block.

Fav obsession review

ห้ามบูลี่

นึกถึงตอนไป work & travel เราทำงานที่สวนสนุกและต้องเทสเครื่องเล่นก่อนเปิดทุกเช้าาาาาาาาา

หมื่นรีที จิงมาก ไปเจอคนรีวิวไม่ชอบไม่ได้แปลว่าหนังสือเล่มนั้นไม่ดี ถ้าอยากลอง=ลองเลยเผื่อตัวเองชอบ ถ้าไปเจอคนที่ชอบ แล้วตัวเองไม่ชอบไม่ได้แปลว่าเขารสนิยมไม่ถึงบลาๆ มันนานาจิตตังมากที่จะทำให้คนๆนึงชอบ/ไม่ชอบ หนังสือสักเล่มอ่ะ (ใช้วิจารณญาณเยอะๆเวลาอ่านหรือฟังรีวิว)

แล้วนิยายสืบสวนอะ ถ้าดีก็ดีเลย ว้าวเลย แบบอห.คนเขียนใช้ไรคิดเนี่ย สวดยอด แต่ถ้าตอนเฉลยพังคือพังทั้งเรื่อง ทุกอย่างที่ปูมาไม่ว่าจะดีแค่ไหนก็ถูกล้างทิ้งหมด ความเมกเซนส์ใดๆ มันต้องมาก่อน ถ้าไม่มีสิ่งนี้ก็จบ

อิจฉาคนที่สามารถพูดชื่อนิยายที่ไม่ชอบได้ตรง ๆ มาก ๆ นี่ไม่กล้าหาญขนาดนั้น จะพูดว่าไม่ชอบตรงไหนก็เกรงใจ จะเอ่ยชื่อก็กลัวทัวร์ลง ขายต่อก็กระดากใจอีก 🥲

ใครๆก้รักผญบ้าแต่รับมือไหวมั้ยก้อีกเรื่อง

หนังสือเป็นเรื่องของปัจเจก นั่นเป็นเรื่องจริง คนหนึ่งชอบ อีกคนไม่ชอบ เป็นสิทธิของผู้อ่านทั้งนั้น คุณเสียเงินซื้อ เสียเวลาในชีวิตเพื่ออ่านมัน เมื่ออ่านจบแล้วพบว่าไม่ชอบ คุณมีสิทธิ์จะพูดออกมาตรง ๆ ว่าไม่ชอบ ไม่มีใครควรห้าม แต่ในขณะเดียวกัน งานศิลปะก็มีภาษาของมันเอง นักเขียนแต่ละคนมีวิธีเล่าเรื่อง มีวิธีสื่อสาร และมีโลกที่เขาสร้างขึ้นด้วยภาษาเฉพาะตัว หากเราอ่านแล้วไม่เข้าถึง หรือไม่สามารถเชื่อมต่อกับภาษานั้นได้ บางทีสิ่งที่ควรทำที่สุดอาจเป็นเพียงการวางมันลง แล้วเดินผ่านไป ไม่ต้องอ่านงานของเขาอีก แต่การตัดสินว่าหนังสือเล่มนั้น ดี หรือ ห่วย โดยสิ้นเชิง อาจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะหลายครั้งมันอาจไม่ใช่ปัญหาของคุณภาพงาน แต่อาจเป็นเพียงการที่ผู้อ่านกับผู้เขียนกำลังสื่อสารกันคนละภาษา เว้นเสียแต่ว่าหนังสือเล่มนั้นจะมีปัญหาในเชิงศีลธรรมหรือเจตนาที่ควรถูกวิพากษ์วิจารณ์ นอกเหนือจากนั้นแล้ว เราควรระลึกไว้เสมอว่าหนังสือทุกเล่มเกิดขึ้นจากจินตนาการและความตั้งใจของผู้เขียน เขาเลือกจะเล่าเรื่องแบบนั้น ใช้ภาษาแบบนั้น และนำเสนอโลกแบบนั้น เพราะนั่นคือเรื่องที่เขาต้องการเล่า ดังนั้นการวิจารณ์ว่า นักเขียนเบียว โชว์ภูมิ อวดอ้าง หรือพยายามทำตัวเหนือกว่าใคร เพียงเพราะสำนวนหรือวิธีการเล่าเรื่องไม่ถูกจริตเรา ก็ดูจะเป็นข้อสรุปที่รีบเกินไปอยู่บ้าง บางครั้งก่อนจะวิจารณ์งาน ลองถามตัวเองสักนิดว่า ที่เราไม่ชอบนั้น เราไม่ชอบหนังสือจริง ๆ หรือเราไม่ชอบตัวนักเขียนกันแน่

the joy of reading

สงสัยว่าทำไมเวลาไม่ชอบสำนวนไม่ชอบการใช้ภาษาในงานเขียนแล้วมันดูเปิดกว้างในการวิจารณ์ยากกว่าไม่ชอบสิ่งอื่นวะ มันดูพูดไม่ได้ แต่คือ พูดได้ดิ ถ้ามีสาเหตุที่ไม่ชอบมันขยายความได้อยู่แล้ว ทำบทความแล้วคนไม่ชอบสำนวนกุยังพูดได้เลย แข็งไปเวิ่นไปอ่านละงงตรงไหนก็ว่ากัน

เจอคนเหมือนชันแระค่ะ ตาม Fake Documentary Q ในยูทูปก้อสนุกดี เพราะชอบแนว found footage/analog horror/mockumentary แต่พออ่านแบบหนังสือ 😓😓😓😓😓

สำหรับฉัน นิยายแย่ก็ไม่เท่านักเขียนนิสัยแย่ละวะ

ไม่เข้าใจเวลาเจอคนรีวิวนส.ที่ไม่ชอบละมีคนมาเม้นแบบ ไม่กล้าอ่านเลย หรือฟีลๆ scared นส.เล่มนั้น คือเอ่อ คำรีวิวมันเชื่อได้ขนาดนั้นเลย555 ถ้าชาวเน็ตให้สองดาว เทอก็จะให้สองดาวตามงี้....

ทุกคนมีสิทธิ์วิจารณ์ และทุกคำวิจารณ์ คนรับสารควรต้องอ่านโดยใช้วิจารณญาณตัวเองประกอบด้วยอยู่เสมอ อย่าคีพคำวิจารณ์หนังสือบนเน็ตมาเป็น personal attack ขณะเดียวกันก็อย่าเข้าไปจั้ด/แทงสวนหักหน้าคนที่เขาชอบเล่มนั้น มีพื้นที่ให้แก่กันและกัน ทุกคนควรมีอิสระทั้งกล้าติกล้าอวยไปตามที่คิด

พี่คนนี้ไปสมัครงาน แล้วรูปพระที่ติดผนัง 😂