ช่วงเดือนที่ผ่านมา ใจสลายเป็นผุยผงมาก เอาจริง ๆ ก็รู้ตัวตั้งแต่ก่อนจะเริ่มเขียนกลิ่นรัมแล้ว ตั้งเป้าว่าจะเป็นเซ็ตสุดท้ายที่ทำ ก็เลยเต็มที่กับมันทุกอย่างเพื่อเป็นการส่งท้าย ส่วนสาเหตุหลัก ๆ อาจไม่ใช่เรื่องเดียว แต่เอาเป็นว่ามันสะสมมาเป็นระยะหลายปี ตลอดเวลาที่เขียนนิยายมา ตั้งใจว่าเขียน Odor จบก็จะเลิกเขียนงานละ จะออกจากวงการไปตั้งใจอ่าน ไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม สรุป อยู่ดี ๆ ก็มีคนที่ไม่ได้สนิท คนที่บอกว่าอย่าเพิ่งเลิกเขียน สักวันหนึ่งก็จะเป็นของเรา วันไหนไม่รู้นะ แต่คำพูดนั้นก็ช่วยดึงไว้ได้มากจริง ๆ จำจนตาย