قبل از ۱۸ و ۱۹ دی، من یک خانوادهی کوچک ۱۵ نفره داشتم. اما بعد از آن روزها، معنای خانواده برای من تغییر کرد. یکی از اعضای خانوادهی کوچک من رفت؛ اما در همان رفتن، خانوادهی من بزرگتر شد.
حالا در هر شهر و هر نقطهای از این دنیا که باشم، خانوادهای دارم؛ خانوادهای که خونِ جاویدنامانمان، دلهای ما را به هم گره زده و ما را برای همیشه کنار هم نگه داشته است.
ما تبدیل به خانوادهای بزرگ شدیم؛ خانوادهای که در کنار هم ایستادهایم، همدرد یکدیگریم، شریک غمهای هم هستیم و زخمهای هم را میشناسیم. شاید سرنوشت ما را با اندوه به هم رساند، اما همین اندوه، از ما پیوندی ساخت که نه مرز میشناسد، نه فاصله و نه گذر زمان توانِ گسستن آن را دارد.
جاویدنامانمان از میان ما رفتند، اما یاد و نامشان، خانوادهای را ساخت که تا همیشه خواهد ماند💔