Çocuk zamanla her konuda geri çekilmeye başlamış.Fikir belirtmiyormuş Tartışmıyormuş. Hatta bazen sırf kavga çıkmasın diye haklı olduğu konularda bile susuyormuş.Çünkü karşısında onu dinleyen biri değil, sürekli üstten konuşan biri varmış.En acı kısmı ne biliyor musunuz?.Çocuk bana şunu söyledi.Ben artık gerçekten kendimi yetersiz hissetmeye başladım. Bir insanı aşağılamak için illa bağırıp çağırmak gerekmiyor. Bazen sürekli küçümsemek, fikrini değersiz görmek, konuşurken ima yapmak daha büyük zarar bırakıyor. Ve olayın trajik tarafı şu Kızın bunu yaptığı şey sadece 2 yıllık diploma. Ne büyük bir akademik kariyer var ortada ne başka bir şey.Ama bazı insanlar küçük bir üstünlüğü bile karakter meselesi haline getiriyor. Bence bir ilişkide sevgi bitmeden önce saygı bitiyor.Saygı bittikten sonra da geriye sadece bir tarafın kendini kanıtlamaya çalıştığı yorucu bir savaş kalıyor.Çocuk en son bana şunu dedi.Ben onun yanında sevgili gibi değil, sürekli sınava giren biri gibi hissediyorum.

2026: – Sabah uyanır uyanmaz telefona bakarsın – Daha gözünü açmadan kötü haber görürsün – Herkes mutlu gibi görünür – Herkes başarılıdır – Herkes geziyordur – Bir tek sen geride kalmış gibi hissedersin – “Biraz kafa dağıtayım” dersin – Sosyal medyaya girersin – Daha kötü çıkarsın – Sürekli motivasyon videosu izlersin – “Güçlü ol” derler – “Pozitif düşün” derler – “Kendini sev” derler – Ama kimse nasıl yapılacağını anlatmaz – Yürüyüşe çıkarsın – 10 dakika sonra yine düşünceler başlar – Müzik açarsın – Şarkılar bile ağır gelir – İnsanlarla konuşmak istersin – Kimsenin vakti yoktur – Herkes kendi savaşını veriyordur – Gece olur – Uyuyamazsın – Telefonu eline alırsın – Saatlerce ekran kaydırırsın – Beyin yorulur – Ruh daha da yorulur – Sonra biri sana der ki: “Takma kafana.” – Ama mesele zaten kafanın susmamasıdır – 1995’te insanlar yalnız kalınca dinlenirdi – 2026’da insanlar yalnız kalınca düşüncelerine yeniliyor

Kuzenim sessizce Benim öyle bir gücüm yok dedi.Gelin bu sefer daha sert bir ses tonuyla Ben değerimi biliyorum. dedi.İşte ortam tam o an değişti. Az önce kahkaha dolu olan salon,bir anda hesaplaşma yerine döndü.Herkes göz ucuyla kuzenime bakıyordu. Çünkü bazen insan, evleneceği kişiyi tam da böyle anlarda tanıyor. Nikâh devam etti ama kuzenimin yüzündeki o düşünceli ifade hiç gitmedi.Sanki içinde bir şey kırılmış gibiydi.Sonra gece bana sadece şunu söyledi.İnsan sevdiğiyle yuva kurmak ister. açık artırmaya çıkmak değil.

2026: – Daha hastalanmadan masraf hesabı yaparsın – Özel hastane mi devlet mi diye düşünürsün – Devlette randevu yoktur – En yakın tarihe bakarsın: 27 gün sonrası – Mecburen özel hastaneye yönelirsin – Sadece giriş için ücret ödersin – Doktorla görüşme süresi 4 dakikadır – “Birkaç test isteyelim” denir – Kan tahlili ayrı ücret – Vitamin testi ayrı ücret – MR ayrı ücret – Tomografi ayrı ücret – Serum ayrı ücret – Her odanın kapısında başka fiyat vardır – Tam çıkacakken: “Sigortanız bunu karşılamıyor” derler – Kartı uzatırsın – POS cihazı taksit seçeneklerini gösterir – İnsan artık tedavi değil ödeme planı seçer – Eczaneye gidersin – Doktorun yazdığı ilaçların yarısı katkı payına girer – Bir kutu ilaç maaşın gibi hissettirir – Muadil yoktur – Stok yoktur – Olan da çok pahalıdır – Eve dönersin – Hastalık geçmeden banka mesajı gelir: “Harcamanız başarıyla gerçekleşmiştir.” – 1995’te insanlar hastalıktan korkuyordu – 2026’da insanlar faturadan korkuyor