!!!!
@geertwilderspvv @lientje1967 @MonaKeijzer @lidewij_devos Hoe lang laten jullie dit nog ongestoord doorgaan?
Waarde volgers. Ik onderzoek het duistere politiek circus al 40 jaar en toch valt mijn mond ieder keer weer open van verbazing. Wist u dit: Het verhaal van de Nederlandse hervestigingsfarce – editie 2026 (Concept!)Ach, wat waren ze nobel in de jaren tachtig. Terwijl de Vietnamese bootvluchtelingen nog nat waren van de Zuid-Chinese Zee, besloot het brave kabinet-Lubbers II (CDA-VVD, natuurlijk) dat Nederland écht iets moest doen. UNHCR had dringend om hervestiging gevraagd. Oke, niet te veel, god bewaar ons, maar wel net genoeg om in Den Haag en Genève met opgeheven vingertje te kunnen zwaaien. “500 per jaar nodigen we uit” riepen ze plechtig. Frits Korthals Altes knikte wijs. Burden sharing, of zoals wij dat hier cynisch vertalen: lastenverdeling. Want niks zegt “solidariteit” als het verdelen van andermans problemen over een klein quotum. Sinds 1987 doen we dus braaf mee. In bijna veertig jaar kwamen er 15.000 tot 20.000 door Nederland uitgenodigde vluchtelingen binnen. Maar hé, de UNHCR mocht weer een mooi rapportje schrijven en VluchtelingenWerk Nederland kon weer fondsen werven. Want laten we eerlijk zijn: die twee organisaties zijn zo innig verstrengeld dat je ze bijna niet meer uit elkaar haalt. Bestuurlijke dwarsverbanden, ex-collega’s die lekker rondjes draaien tussen Den Haag en Genève, en iedereen knikt vriendelijk naar elkaar terwijl ze “internationale solidariteit” prevelen. En dan komt het mooiste trucje van de hervestigingsfarce: gezinshereniging. Want één quotum van 500 uitgenodigden per jaar is natuurlijk veel te weinig voor een fatsoenlijk deugsignaal. Dus zodra de zorgvuldig geselecteerde “kwetsbare” vluchteling gevestigd is, mag het hele gezin nareizen. Presto! Van 500 per jaar worden er opeens 25.000 tot 35.000 over de periode. Maar officieel telt alleen dat quotum. De rest is “mensenrechten”. Handig. UNHCR wijst de zieligste gevallen aan, de IND doet alsof ze streng controleren, en VluchtelingenWerk staat klaar met taallessen, vrijwilligers en een warm welkom. Iedereen mag zich goed voelen. De kranten kunnen koppen over “Nederland neemt zijn verantwoordelijkheid”, politici kunnen zich profileren als humaan. Tot 2025. Toen had het kabinet-Schoof er genoeg van. Ze stopten er niet mee, maar zetten het quotum keihard terug naar maximaal 200. Geen drama, gewoon realpolitik. En het huidige Kabinet-Jetten? Die hebben het gewoon stilletjes laten staan. Geen verhoging, geen ommezwaai, gewoon doormodderen op de lage stand. Want ook in 2026 blijft het mooie verhaal overeind: wij doen mee aan de lastenverdeling en nodigen vluchtelingen uit om naar ons land te komen. Voor de gemiddelde burger is het niet te vatten wanneer ze dit lezen. Die denken: “Dus we worden overstroomd met asielzoekers en Nederland gaat gewoon door met het uitnodigen van vluchtelingen, met het UNHCR-spelletje. Kom op Jetten, onmiddellijk stoppen met die hervestigingsfarce, onmiddellijk stoppen met ons een rad voor de ogen te draaien.” Want die uitgenodigden plus hun gezinshereniging zijn niet het grootste probleem – dat is slechts de dure confetti. De échte overstroming komt uit de andere kranen: 24.000 spontane asielaanvragen, 16.500 nareizigers en een totale asielinstroom van ruim 40.000 in 2025 alleen al. Maar in plaats van die kranen dicht te draaien, blijft het kabinet braaf meespelen in het VN-toneelstukje. Een paar honderd fotogenieke gevallen per jaar zodat Nederland zichzelf op de borst kan kloppen en hoog op het scorebord staat, terwijl de AZC's als paddenstoelen uit de grond worden gestampt, de puinhopen groter worden en de wachtlijsten groeien. Kortom: bijna veertig jaar lang een duur, bureaucratisch theaterstukje. UNHCR en VluchtelingenWerk spelen de hoofdrollen, de IND is de figurant die “ja meneer” zegt, en de Nederlandse belastingbetaler betaalt het applaus. Jetten draait vrolijk verder. De farce gaat door. Peter Siebelt-Zozzaro 13 juni 2026