Να που υπάρχει...Εσείς!
Η ιστορία δεν είναι ένα παιχνίδι συμψηφισμού εγκλημάτων, ούτε κανείς σοβαρός Έλληνας ισχυρίζεται ότι υπήρξαμε άγιοι. Τα γεγονότα της Τριπολιτσάς το 1821 αποτελούν μια σκοτεινή και αιματηρή στιγμή της ιστορίας μας, μαύρη σελίδα την λέω εγώ, την οποία δεν αρνούμαστε. Καταδικάστηκε τότε από τον ίδιο τον εθνικό μας ποιητή, Διονύσιο Σολωμό, και καταγράφεται με μελανά χρώματα από τους Έλληνες ιστορικούς.
Υπάρχει όμως ένα τεράστιο, αντικειμενικό "αλλά", το οποίο διαχωρίζει τη ρίζα και τη φύση αυτών των γεγονότων, βασισμένο στο διεθνές δίκαιο και την ιστορική αλήθεια με την οποία έχετε χωρίσει τους δρόμους σας.
Υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος νομικός λόγος (Ρίξτε μια ματιά στη Σύμβαση ΟΗΕ 1948) που διαχωρίζει μια σφαγή πολέμου από μια Γενοκτονία: η πρόθεση και ο κρατικός σχεδιασμός για την πλήρη εξόντωση μιας φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας.
Στην Τριπολιτσά είχαμε μια άγρια σφαγή σε μια πολιορκημένη πόλη, ως αποτέλεσμα της τυφλής οργής και της εκδίκησης εξεγερμένων σκλάβων μετά από 400 χρόνια δουλείας. Δεν υπήρχε κράτος, δεν υπήρχε κυβερνητικό σχέδιο, ούτε σκοπός των Ελλήνων να αφανίσουν το τουρκικό έθνος από τον χάρτη.
Στη Μικρά Ασία και τον Πόντο, αντίθετα, η εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών ήταν προδιαγεγραμμένη πολιτική του κράτους των Νεότουρκων και του Κεμάλ. Υπήρχαν επίσημα κυβερνητικά διατάγματα, οργανωμένα "τάγματα εργασίας", πορείες θανάτου στην έρημο και συστηματικός σχεδιασμός με έναν και μοναδικό στόχο: την πλήρη εκκαθάριση της Ανατολίας από κάθε μη τουρκικό στοιχείο.
Αντιλαμβάνεστε τη διαφορά; Η σφαγή είναι έγκλημα πολέμου. Η "Γενοκτονία" είναι οργανωμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
Ρωτάτε τι δουλειά είχαν οι Έλληνες στη Σμύρνη, απομονώνοντας το γεγονός. Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνικός στρατός δεν πήγε εκεί ως αυτόκλητος εισβολέας.
Η Ελλάδα αποβιβάστηκε στη Σμύρνη με επίσημη εντολή των Συμμάχων (Αντάντ) και της Ανώτατης Συνδιάσκεψης Ειρήνης στο Παρίσι, μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η επίσημη εντολή δόθηκε για την τήρηση της τάξης και την προστασία των εκατομμυρίων χριστιανών της περιοχής, οι οποίοι σφαγιάζονταν συστηματικά από το 1914. Η ελληνική διοίκηση νομιμοποιήθηκε διεθνώς με τη Συνθήκη των Σεβρών, την οποία υπέγραψε και η ίδια η οθωμανική κυβέρνηση. Η Σμύρνη κατοικούνταν από εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που ζούσαν εκεί για 3.000 χρόνια. Δεν πήγαμε σε ξένα εδάφη. Πήγαμε να προστατεύσουμε δικούς μας πληθυσμούς υπό διεθνή αιγίδα.
Αν θέλετε οπωσδήποτε να αναρωτηθούμε "τι δουλειά είχε ένας στρατός σε μια ξένη γη", ας κοιτάξουμε τον απόλυτο παραλληλισμό με την Κύπρο:
Το 1919, η Ελλάδα μπήκε στη Σμύρνη με διεθνή εντολή, για να προστατεύσει πληθυσμούς, και όταν έχασε τον πόλεμο, αποχώρησε στα σύνορά της.
Το 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο με το πρόσχημα της "ειρηνευτικής επιχείρησης" για την προστασία της τουρκοκυπριακής μειονότητας. Όμως, παραμένει εκεί παράνομα για πάνω από 50 χρόνια ως στρατός κατοχής, έχοντας διώξει βίαια 200.000 Έλληνες από τα σπίτια τους, παραβιάζοντας δεκάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ που ζητούν την άμεση αποχώρησή της.
Το να κατηγορείτε την Ελλάδα για "ξεδιαντροπιά" επειδή αναγνωρίζει τα ιστορικά της λάθη, την ώρα που η δική σας πλευρά αρνείται πεισματικά τις γενοκτονίες, τις πορείες θανάτου και την παράνομη κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους στην Κύπρο, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί |υποκρισία".
Η αναγνώριση των λαθών είναι δείγμα πολιτισμού. Η άρνησή τους είναι το πραγματικό πρόβλημα.
Βρείτε λοιπόν ποιος απ΄τους δυο μας είναι ο "ξεδιάντροπος"!
Στην παγκόσμια ιστορία δεν έχει υπάρξει λαός τόσο ξεδιάντροπος όσο εσείς. Στην Τριπολιτσά σφάξατε δεκάδες χιλιάδες αθώους Τούρκους και ούτε καν το αρνείστε. Μας λέτε «τι δουλειά είχατε στον Μοριά;». Όταν όμως εμείς σας λέμε «τι δουλειά είχατε στη Σμύρνη στις 15 Μαΐου 1919;», τότε λέτε πως «είναι άλλο πράγμα». Λίγη ντροπή θα έπρεπε να υπάρχει, αλλά σε εσάς αυτό το συναίσθημα δεν υπάρχει.