D. kwam thuis, even praten, ik vertel hem over opa.
D. staat op, pakt de spullen van opa en en vertrekt.
Hij komt thuis met de vuile was en zegt:
Mama, ge moet op uw strepen staan en ik weet, t is uw papa maar geloof me, das uw papa al lang ni meer, handel daar gewoon naar.
Gisteren papa paar keer proberen te bellen, geen gehoor.
In de middag belde hij zelf. "Enige wat eruit kwam: Hebt ge iets voor mij?" Ik vroeg wat hij bedoelde en ik kreeg eerst een diepe verontwaardigde zucht te horen en toen een bits: "Wat denkt ge zelf, mijn snoep."
1/