ثانیه‌ها به سرعت سپری میشه؛ برای دختری ماه‌رو که تنها ۱۹ سال دارد و جانش در خطر است. او یکی از زیرساخت‌های ایران است؛ صدایش باشیم / #ساغر_غلامی

من #محمد_فرجی، از بازداشتی‌های جنبش زن، زندگی، آزادی و محکوم به اعدام هستم. صدایم باشید!

هر چه ناشناس‌تر = خطر بیشتر آنقدر ناشناس است که تصویری ازش نیست. جوان ۲۶ ساله، به اتهام محاربه محکوم به اعدام شده، صدایش باشیم #علیرضا_پیغمبری

جانش به مویی بنده او را به سلول انفرادی منتقل کردند جانش را فریاد کن #محمد_نقی‌زاده

من #علی_کمالی، از بازداشتی‌های دیماه و در خطر اجرای حکم اعدامم. صدایم باشید!

من #علی_عبیداوی، معلم، از ۹۸ در زندانم. با اتهامات دروغ به اعدام محکوم شده‌ام. صدایم باشید!

🚨 URGENT: STOP THE EXECUTION! 🚨 19-year-old #SagharGholami faces confirmed death sentence by Iran’s regime. Family begs the world: Be her voice! Media, world leaders — ACT!

حکم اعدام #آرمین_نورمحمدی می‌تواند هر لحظه به مرحله‌ی اجرا نزدیک‌تر شود; زمان در پرونده‌های اعدام بی‌رحمانه سریع می‌گذرد! لطفا اطلاع‌رسانی کنید و صدای او باشید.

من #زینب_جلالیان قدیمی‌ترین زندانی سیاسی زن در ایران هستم و محکوم به حبس ابد. صدایم باشید!

Je ne sais pas ce que @ParolesDHonneur en pense mais je trouve quand même qu'être contre l'esclavage, ça fait très cliché en fait. C'est une vision très normée et occidentale de l'humanisme.

بابای ماهان ازمون خواسته اسم بچشو جهانی کنیم. قبلا خودش تلاش کرد ولی پیجشو بستن. #ماهان_حقیقی

La preuve qu'être fort en maths ça vaut de l'or.

۲۴ ساله است. اهل قوچان عزیز. به اتهام تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به اعدام محکوم شده است صدایش باشیم #محمدمهدی_سلیمانی

من #پخشان_عزیزی، مددکار اجتماعی هستم و در خطر اجرای حکم اعدام. صدایم باشید!

🔴فوری: ساغر غلامی نوجوان ۱۹ ساله حکم اعدامش تایید شده مادرش خواسته صداش باشیم لطفا کمک کنید🙏🏻🥺

من #ابوالفضل_صالحی_سیاوشانی، از بازداشتی‌های دیماه هستم. با اتهامات واهی افساد فی‌الارض و محاربه به اعدام محکوم شده‌ام. صدایم باشید!

«صدایم باشید! مرا فراموش نکنید!» ۲۶ سال زندان به جرم آزادی‌خواهی. چطور میشه فراموشت کرد؟ #امیر_نصرآزادانی

پشت سکوت دنیا، دوباره طناب دار را برای جوانی دیگر بافته‌اند. این بار #بهروز_زمانی‌نژاد را نشان کرده‌اند. پیش از آنکه دیر شود، صدایش باشیم

من #عرفان_امیری، ۱۷ ساله، از بازداشتی‌های دیماه هستم. با اتهام بغی و بدون وکیل به اعدام محکوم شده‌ام. صدایم باشید!

Elle, c'est Alice Ball. En 1915, elle obtient sa maîtrise en chimie au College of Hawaï, 1e femme, 1e Afro-Américaine à y parvenir. Elle a 23 ans. L'université lui propose aussitôt un poste d'enseignante, faisant d'elle la 1e femme à enseigner la chimie dans cet établissement. Dans le Hawaii de l'époque, la lèpre sévit. Les malades sont isolés de force sur l'île de Molokaï. Le seul traitement disponible (l'huile de chaulmoogra, extraite de graines d'un arbre tropical) est un échec pratique... L'huile est trop visqueuse pour passer dans le sang et elle s'accumule sous la peau en abcès douloureux. Son goût est tellement dégueulasse que des patients déclarent préférer mourir de la lèpre que de continuer à l'ingérer... Le Dr Harry Hollmann, chirurgien à l'hôpital Kalihi, sollicite Alice Ball et son savoir pour résoudre le problème. En moins d'un an, travaillant en parallèle de ses cours, elle met au point une réaction d'estérification qui convertit les acides gras de l'huile en esters éthyliques, des composés solubles dans l'eau que le corps peut absorber par injection sans provoquer ni d'abcès ni de nausées. C'est la 1e fois que des lépreux peuvent être libérés des colonies d'isolement et rejoindre leur famille. Alice ne verra pas les résultats. En septembre 1916, alors qu'elle enseigne, elle est intoxiquée par des vapeurs de chlore dans son laboratoire vu qu'aucune hotte de ventilation n'était obligatoire à l'époque. Elle rentre à Seattle pour se soigner mais meurt malheureusement le 31 décembre 1916, à seulement 24 ans. La cause exacte de sa mort reste incertaine, son certificat de décès mentionnait la tuberculose, mention ensuite effacée à la machine à écrire... Elle n'a pas eu le temps de publier. Arthur Dean, président de l'université, reprend ses travaux, les publie sans la mentionner, et baptise le procédé "méthode de Dean". Le traitement devient la référence mondiale contre la lèpre pendant 20 ans. En 1922, Hollmann publie un article qui rétablit les faits et nomme la technique "méthode Ball" et précise qu'il ne voit aucune amélioration dans le travail de Dean par rapport à la technique originale d'Alice Ball. Alice ne retrouvera sa place dans l'histoire qu'au début des années 2000, plus de 80 ans après sa mort, longtemps après que les antibiotiques sulfonamidés aient remplacé son traitement dans les années 1940. En 2000, Hawaï proclame le 29 février "Alice Ball Day". L'université installe une plaque de bronze au pied de l'unique arbre chaulmoogra de son campus. Cela résume finalement ce que l'on peut rencontrer dans une carrière... Des nocifs opportunistes, des bons emplis d'éthique... Alice, elle, était une vraie scientifique talentueuse. En espérant que l'Histoire ne l'oublie jamais. I Lava U.