Wereldvreemde rechters
Prof. dr. Andrea Maier krijgt GEEN nederlands paspoort
Het kan verkeren.....
Andrea Britta Maier (Aurich, Duitsland, 19 april 1978) is verouderingsonderzoeker en hoogleraar Gerontologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en hoogleraar Interne geneeskunde - Geriatrie aan de University of Melbourne. Ook leidt zij het Centre for Healthy Longevity in Singapore.
Maier is een dochter van een Oost-Duitse vader en een West-Duitse moeder die hij ontmoette in Sleeswijk-Holstein. Zij studeerde geneeskunde aan de Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg en Universiteit van Lübeck. Tijdens haar studie begon zij haar onderzoek naar veroudering. Zij specialiseerde in de interne geneeskunde aan het Leids Universitair Medisch Centrum in Nederland en koos vervolgens de subspecialisatie Ouderengeneeskunde.
Na haar studie en een summa cum laude promotie in 2008 werd Maier in 2012 hoofd van de sectie ouderengeneeskunde en gerontologie aan het VU Medisch Centrum. Op 33-jarige leeftijd werd zij benoemd tot hoogleraar Interne geneeskunde, in het bijzonder Gerontologie. Hiermee werd zij de jongste hoogleraar in de interne geneeskunde ooit in Nederland.
Maar ondanks dat alles en het feit dat ze vloeiend Nederlands spreekt, komt ze niet in aanmerking voor het Nederlanderschap. Dat besliste de bestuursrechter afgelopen november in een beroepsprocedure die Andrea Maier aanspande tegen de staatssecretaris van Justitie & Veiligheid vanwege de afwijzing van haar naturalisatieverzoek. Onbegrijpelijk vindt ze het. "Ik ben volledig geïntegreerd in Nederland en voel me meer Nederlands dan Duits. Maar mijn internationale carrière zit mijn naturalisatie in de weg."
Ze heeft niet voldaan aan twee voorwaarden die kunnen worden gesteld aan het verkrijgen van het Nederlanderschap, zo blijkt uit de uitspraak. Eén van die voorwaarden is dat de verzoeker voorafgaand aan het verzoek minimaal vijf jaar lang hoofdverblijf heeft gehad in Nederland. Ook is het mogelijk om genaturaliseerd te worden wanneer iemand minimaal drie jaar getrouwd is én onafgebroken samenwoont met een (en dezelfde) Nederlander. Bij het beoordelen van een verzoek wordt onder meer gekeken naar de inschrijving van de verzoeker (en de echtgenoot) in de Basis Registratie Personen.
De 48-jarige Maier stond vanaf 2003 in de BRP ingeschreven en is sinds 2013 getrouwd met een Nederlandse man, die in een post op LinkedIn zijn verontwaardiging uitspreekt. Hij schrijft dat hij zich schaamt voor zijn eigen land. Wat voor Maier roet in het eten gooit, is dat ze zich in mei 2021 uitschreef uit de BRP. Maier: "Dit heeft te maken met mijn aanstelling aan een universiteit in Singapore, waar ik een deel van de tijd woon. Vanwege de regelgeving daar moest ik me in Nederland uitschrijven. Toen ik daarover sprak met de Nederlandse ambassadeur in Singapore, stelde die voor dat ik een naturalisatieverzoek zou doen."
Door die uitschrijving oordeelde de staatssecretaris en nu ook de rechter dat het hoofdverblijf van Maier voorafgaand aan haar verzoek niet meer in Nederland was. Maar ook dat zij niet langer samenwoont met haar echtgenoot, die nog wel in de BRP staat. "Dat er sprake is van een gezamenlijk reispatroon van eiseres en haar echtgenoot en dat zij elkaar bezoeken zo vaak als hun werk dat toelaat, maakt dit niet anders", stelt de rechter, die vindt dat de staatssecretaris om die reden het naturalisatieverzoek terecht heeft afgewezen. Ook kan er geen uitzondering worden gemaakt voor Maier op basis van de zogenoemde hardheidsclausule. Die is volgens de rechter alleen bedoeld voor zeer bijzondere gevallen, bijvoorbeeld als een uitzondering in het staatsbelang is of om humanitaire redenen.
Andrea Maier: "Ik vind het een heel hard oordeel van de rechter. Eigenlijk wordt ervan uitgegaan dat ik een schijnhuwelijk heb met mijn man en dat ik niet ben geïntegreerd in Nederland. Ik begrijp dat echt niet. Ik woon en werk al meer dan twintig jaar in Nederland, al is het dan nu een deel van de tijd."