Pozdrawiam wszystkich stalkujących mnie uczniów :)

The fellas will always be there for you

Muzeum Auschwitz podjęło decyzję o niewpuszczeniu na teren w dniu obchodów 86. rocznicy deportacji pierwszych Polaków do niemieckiego nazistowskiego obozu Auschwitz przedstawicieli Konfederacji Korony Polskiej, którzy próbowali wejść do Muzeum jako delegacja partyjna. Decyzja ta wynika z faktu, że w ostatnim czasie członkowie tej formacji wielokrotnie publicznie głosili tezy negujące istnienie komór gazowych, które wykorzystywano w obozie do mordowania ludzi. Nikt z nich nie odwołał swoich słów, ani za nie publicznie nie przeprosił. Szczególnie poruszyło to środowisko Ocalałych. Swoje oburzenie i niepokój dotyczące obecności tych środowisk w przestrzeni Miejsca Pamięci w Narodowym Dniu Pamięci przekazywali oni dyrekcji Muzeum. Negowanie istnienia komór gazowych to haniebne uderzenie w pamięć o wszystkich ofiarach: Żydach, Polakach, Romach, czy jeńcach sowieckich. To także policzek wymierzony zarówno w tych więźniów, którzy ryzykowali życiem, by dokumentować i przekazywać prawdę o niemieckich zbrodniach, jak i w Ocalałych, którzy do dziś noszą w sobie traumę swoich osobistych losów. Miejsce Pamięci nie może być przestrzenią wykorzystywaną przez osoby i środowiska relatywizujące, fałszujące lub negujące fakty dotyczące zbrodni popełnionych w obozie Auschwitz. Miejsce Pamięci nie jest też przestrzenią na partyjny wiec. Nie pozwolimy, by negacjonizm zapanował w dni rocznicowych obchodów, zwłaszcza, że ich głównymi uczestnikami byli ostatni Ocalali.

Happy pigeon appreciation day ♥️

Karol Nawrocki powiedział wygramy w nocy. No i proszę 24 członków komisji wyborczej w Siedlcach usłyszalo zarzuty karne w związku z nierzetelnym podawaniem wyników wyborów na korzyść - i tu bez zdziwień - Nawrockiego. Policzmy głosy wszędzie.

Not our problem.

🕯️ Instytut Pamięci Narodowej zakończył pierwszy tydzień prac poszukiwawczych prowadzonych w Hucie Pieniackiej. ➡️ W wyniku podjętych działań przebadano kilkaset metrów kwadratowych terenu, ujawniając mogiłę o powierzchni co najmniej 40 mkw. Wczesny stan badań nie pozwala określić na ten moment liczby pogrzebanych tam osób, ale z pewnością jest to zbiorowy dół śmierci. ➡️ Odnalezione ofiary zostały pogrzebane w nieładzie, bez trumien, a szczątki noszą ślady nadpaleń i urazów. Na ten moment nie ujawniono elementów ubrań ani przedmiotów osobistych. ➡️ Lokalizacja mogiły, sposób ułożenia szczątków oraz ślady spalenia wskazują, że jest to mogiła ofiar zbrodni popełnionej zimą 1944 r. na Polakach przez żołnierzy 14 dywizji SS „Galizien”, złożonej z ukraińskich ochotników, wspieranych przez oddziały UPA oraz lokalne ukraińskie formacje paramilitarne. ➡️ Prace będziemy kontynuować od poniedziałku, 15 czerwca, do piątku, 19 czerwca.

З допомоги, наданої Польщею, можна було б сформувати: ➖Танкова бригада – 1 ➖Механізовані бригади – 3 ➖Артилерійська бригада – 1 ➖Винищувальна ескадрилья (МіГ-29) – 1 ➖Вертолітна ескадрилья (Мі-24) – 1 ➖Зенітні дивізіони – 1–2 ➖Танки в резерві – ~160 Крім того, Польща провела навчання військових в кількості 26 тисяч осіб. У сучасній українській структурі це вже не просто 4 бригади, а приблизно армійський корпус із власною авіацією, артилерією та ППО, чисельністю орієнтовно 25–35 тисяч військових залежно від штатів і тилових підрозділів. Але головна цінність цієї допомоги в тому, що левова частка її була надана в найкритичніший момент – весна 2022. Тоді Україні Німеччина не давала, а лише обіцяла 5 000 касок, а Канада – ковдри... А Польща дала, практично, цілий АК – Армійський корпус, який дозволив поповнити понесені втрати ЗСУ та зупинити навалу військ Росії. За це ми, українці, маємо безмежно бути вдячними Польщі та Польському народу. Потім вже була допомога інших країн, на багато сотень мільярдів доларів. Але без цієї Польської допомоги в критичний момент, вся інша вже б не пригодилася.

Ringstand mit paprotken

Ponieważ dyplomacja nie przyniosła żadnych efektów, zwracam się publicznie do Prezydentów @NawrockiKn i @ZelenskyyUa o bezpośrednią i szczerą rozmowę. Zanim emocje zrujnują naszą solidarność, która narodziła się w obliczu rosyjskiego zagrożenia. Współpraca leży w interesie obu naszych państw i narodów, a konflikt w interesie Moskwy. To chyba oczywiste dla nas wszystkich.

Sekretarz stanu @MarcinBosacki spotkał się z szefem Biura Prezydenta Ukrainy Kyryłem Budanowem w sprawie nadania jednej z ukraińskich jednostek wojskowych nazwy odwołującej się do „bohaterów UPA” oraz ukraińskich propozycji rozwiązania tej sytuacji. Minister Bosacki przedstawił polskie stanowisko, podkreślając, że decyzja prezydenta Ukrainy wywołała ból i oburzenie w społeczeństwie polskim, które wspiera broniącą się Ukrainę od początku rosyjskiej agresji. 🌐 Więcej informacji nt. rozmowy ⤵️ gov.pl/web/dyplomacja/spotka…

🔥🚢BREAKING: Footage has emerged showing the aftermath of the strike on the Russian Project 20380 corvette Boykiy in Kronstadt. One crew member was killed in the attack.

Albo bezkrytyczne poparcie dla wszystkiego, co robi Ukraina, albo łatka prorosyjskości. Dość tego! Od lat konsekwentnie sprzeciwiam się polityce Putina i rosyjskiemu imperializmowi. Uważam Rosję za zagrożenie dla bezpieczeństwa Europy i Polski. Nie zmieniło się to ani trochę. Jednocześnie nie zgodzę się na rezygnację z prawdy historycznej. Pamięć o ofiarach Rzezi Wołyńskiej nie jest wymierzona przeciwko Ukrainie. Jest naszym obowiązkiem wobec pomordowanych Polaków. Naród, który wyrzeka się własnej historii, wyrzeka się własnej godności. Dlatego będę mówić głośno, że kult UPA jest błędem. Nie dlatego, że chcę osłabić Ukrainę, ale dlatego, że uważam, iż budowanie współczesnego państwa na gloryfikacji organizacji odpowiedzialnej za zbrodnie na ludności cywilnej prowadzi do podziałów i utrudnia prawdziwe pojednanie. Wspieranie Ukrainy w wojnie z Rosją i obrona prawdy o Wołyniu nie są sprzecznościami. To dwie kwestie, które można i należy rozdzielać. Ukraina walczy dziś przede wszystkim o własną wolność, własne państwo i własną przyszłość. Naszym interesem jest wspieranie jej w walce z rosyjską agresją. Ale naszym obowiązkiem jest również obrona polskiej pamięci historycznej i polskiej racji stanu. Nie pozwolę sobie wmówić, że szacunek dla cywilnych ofiar Ukraińskiej Armii Powstanczej jest prorosyjski. Tak samo jak nie pozwolę sobie wmówić, że patriotyzm polega na milczeniu, gdy ktoś próbuje relatywizować zbrodnie. Prawda historyczna nie jest rosyjska, ukraińska ani polska. Prawda historyczna jest po prostu prawdą. I właśnie dlatego trzeba jej bronić.

Enough with the history and politics - here's a flower :)

Dlaczego Ukraińcy nie rozumieją polskiej reakcji na decyzję prezydenta ich kraju? Może dlatego, że ich dzieci uczą się o tym, że to Polacy zaczęli mordować Ukraińców, a nie odwrotnie. Podręcznik „Historia Ukrainy” dla klasy 10, Tarnopol 2023.

Trzeci dzień ukraińskiej dramy na X. Czytam z dużą dozą cierpliwości te wpisy, no ale niektóre to już szczyt bezczelności. Rzplita jako brutalny kolonizator. II RP jako okupant Galicji Wschodniej. Piłsudski jako likwidator ukraińskiej państwowości. Armia Krajowa jako zbrodnicza organizacja. Zakierzonia jako terytorium do odzyskania. Bynajmniej nie są to anonimowe konta, ale rozpoznawalne osoby z ukraińskiego social media. Myślałem, że przez ostatnie 30 lat Ukraińcy trochę oswoili się z tym, że historia i relacje międzynarodowe nie kręcą się wokół jedynie słusznej wizji Kijowa, ale widzę, że grubo się myliłem. Pod niektórymi względami nie widzę żadnych różnic z tępą kremlowską propagandą. Gra dokładnie na tych samych nutach. Ja naprawdę rozumiem, że Ukraina jest obecnie w bardzo trudnej sytuacji i niektórym puszczają nerwy, ale są pewne granice dobrego smaku. Jak mamy rozmawiać o budowaniu dobrosąsiedzkich relacji i bezpieczeństwa w regionie, skoro Polska domaga się upamiętnienia tragicznych ofiar, co naprawdę nie wymaga za wiele wysiłku, podczas gdy z Ukrainy płynie zwyczajnie ściek jakichś absurdalnych pretensji o to, że w Polska nie podała Ukrainie wszystko na tacy i sama nie położyła się do grobu? Niestety, ale Polakom i polskim władzom przyda się trochę otrzeźwienia. Nie ma sensu teraz obijać się od ściany do ściany, tym bardziej działać w akcie gniewu, bo nie na tym polega mądra polityka zagraniczna, ale musimy jako naród trochę przewartościować swój stosunek do Kijowa. Bo o ile nigdy nie wierzyłem w miłość między naszymi narodami, tak chłodna transakcyjność chyba będzie najuczciwszym podejściem.

It is difficult to avoid the conclusion that one enduring reference point of contemporary Ukrainian strategic culture remains the Cossack wagon circle: firing in every direction at once: at the enemy, at allies, and at anyone unfortunate enough to be nearby. Strategic culture is shaped both by a state’s historical experience with the use of force and by the violence inflicted upon it. Ukraine’s resistance to Russia serves Poland’s strategic interest. That is precisely why Poland supported Ukraine from the first day of the full-scale invasion in 2022. But Poland's strategy towards Ukraine has been rooted in its strategic culture and historical experience. History deserves seriousness. Józef Piłsudski - whom some Ukrainian commentators now blame for the failure of Ukrainian independence a century ago - believed in an independent Ukraine more than many Ukrainians did at the time. That conviction led him to support Symon Petliura and launch the 1920 campaign toward Kyiv despite immense political and military risks for Poland. What is often overlooked is that in 1919 Piłsudski rejected General Denikin’s proposal for an alliance against the Bolsheviks because Denikin demanded that Poland abandon support for an independent Ukraine separate from Russia. Piłsudski refused. Poland relinquished that position only later, in the Treaty of Riga in 1921, when the Bolsheviks made renunciation of Ukrainian independence a condition for ending the war. By then Poland was nearly exhausted by fighting over Ukraine. It lacked both the military capacity and political leverage to continue. Nor was there sufficient support among Ukrainians themselves for a state independent from Russia. The uncomfortable truth is that one hundred years ago too few Ukrainians were willing to fight and die for a Ukrainian Kyiv. For many, it made little difference who ruled it. That memory shaped Poland’s first strategic question in 2022: were Ukrainians prepared to defend Kyiv this time? They answered with extraordinary courage - and Poland responded accordingly. Yet some Ukrainian commentators still assign Piłsudski responsibility for the collapse of Ukrainian independence, as if Poland - after nearly collapsing in that struggle itself - simply chose betrayal. This tendency to externalize responsibility goes beyond historical disagreement. It reflects a deeper strategic illiteracy: the search for external culprits to explain internal weakness and unresolved political development. If, after four years of full-scale war with Russia, parts of the Ukrainian public debate still cannot distinguish strategy from grievance, or grand strategy from historical resentment, then Ukraine may yet face the trauma not of military defeat, but of survival without victory - endurance on the battlefield without political consolidation, resistance without strategic clarity, and perhaps strategic loneliness after the war. Poland should watch this carefully. If Ukraine is eventually forced into a peace settlement with Russia without recovering all occupied territories - much as Poland itself was forced into the Treaty of Riga in 1921 without securing all it had fought for - Warsaw must be prepared for the possibility that disappointment in Kyiv will seek external culprits. There is a recurring tendency in parts of Ukrainian political discourse to explain historical setbacks through betrayal by others rather than through the limits of one’s own power, choices, or strategic circumstances. If that pattern returns after the war, Poland may once again find itself blamed not for what it did, but for what Ukraine was unable to achieve.

"Truth is not a territory to be defended, but a good to be shared." - Magnifica humanitas, 25