เวลาแต่งนิยายก็จะพยายามบอกตัวเองว่าเราไม่ใช่คนเล่า 'พวกเขา' เป็นคนเล่า เราเป็นคนจดบันทึก ตอนที่เราสวมบทบาทคนอ่านเราก็จะบ่นหากนักเขียนเขียนทุกคาร์ด้วยสำนวนและคาแรคเตอร์เดียวกันหมด พอเป็นงานตัวเองบางทีก็ต้องเอามานั่งมอง นั่งดู เอียงหัวไปเอียงหัวมา เราแยกคาร์จากกันได้มากพอหรือยังนะ