اگر رژیم با آمریکا به توافق برسه (توافق نهایی نه تفاهم نامه) خواهیم دید که به مرور لحن بسیاری از رسانهها و چهرههای به ظاهر اپوزیسیون تغییر خواهد کرد. توافق رو به سود ایران و مردم معرفی میکنن و مخالفان به خصوص شاهزاده رو متهم به خودخواهی و قدرت طلبی. مسئولیت کشتار دیماه رو بین شاهزاده و خامنهای تقسیم و مسیر رشد جامعه رو در گذشت و عفو سراسری تبیین میکنن.
مخالفان رو به واسطه اصرار بر احیای پادشاهی و تمدن ایران و خونخواهی قربانیان با عرزشیها و بنیادگرایان یکی میکنن و مانع توسعه مملکت.
گزارش های حقوق بشری در مورد سرکوب و سانسور در سازمانها بینالمللی کمرنگ و بودجه نهادهای مرتبط با ایران آب خواهد رفت.
رسانههای استمرارطلب مثل voa و bbc و جدیدا ایران وایر با آب و تاب انتخاباتها و رقابتهای درونی رژیم رو برجسته میکنن تا مردم رو با نظام آشتی بدن.
مرگ خامنهای و جابجایی قدرت بین باندهای نظام رو به عنوان «دستاورد صدساله برای عبور از استبداد و حکومت فردی» به خرد جامعه میدن و تغییر رژیم رو بیمورد جلوه میدن.
بزرگترین گسلایتی که تاریخ به خودش دیده رو بر یک ملت ۹۰ میلیونی پیاده خواهند کرد تا باور کنیم به «دموکراسی» رسیدهایم و توله های نسل سومی نظام، نخبههای کارآفرین و انتخاب خود ما هستند.
در این مسیر تنها چراغ راه ما شعار
#جاويدشاه است و اگه لازم باشه مانند عرزشی لجباز، یکدنده و ضد غرب هم باشیم باکی نیست. اگر ما اجازه بدیم قاتلان فرزندانما در این کشور از آمریکا جایزه بگیرن اخلاقیات در این کشور برای همیشه خواهد مرد. زندگی تکتک کسانی از کشتار ۱۸ دی سود بردن هرگز نباید بهتر از قبل بشه.
اگر آمریکا بخواهد و بتواند اصلاحات ساختاری در رژیم صورت دهد و قدرت را به دولتی با محوریت جریان تحولخواه واگذار کند که دیگر کار تمام است. چون از آن دولت با پول، رسانه، الیگارشی و اسلحه مراقبت و محافظت خواهد کرد.