“Her şey geceleri düşündüğünüz son kişiye bağlıdır. Kalbinin attığı yer orasıdır.” Gabriel García Márquez.

japonya-hollanda karşılaşması boyunca aklıma sürekli şu iki marka geldi: sony ve philips. sadece wolkmenler değil; televizyonlar, müzik setleri, kulaklıklar... hem eskinin hem de şimdinin iki dev markası. keşke bizim de türk denilince akla gelecek markalarımız olabilseydi.

o. pamuk, p. auster'ın brooklyn'deki evine sık sık misafir olmuş. hatta maaile kaldıkları olmuş. sohbet muhabbet şahane tabii. auster'ın çıkan her kitabını okumuş, basılmasına önayak olmuş. ama auster ne yapsa beğenirsiniz? pamuk'umuzun sadece yeni hayat kitabını okumuş. :(

fotonun hayatın içindenlik seviyesi şok etti aq ya 2013e ışınladı direkt bardağın işlemeleri filan

Kurtlara sataşan kadınlar

ezik ibneler avustralya'nın avusturya ile karıştırılmasından siz niye utanıyorsunuz avustralyalılar utansın bundan demek ki bilinmiyoruz diye

Keeping up with the Nişanyanlar’da bugün. Babamın yaşam coşkusu ve yaratıcı dehasına sonsuz hayranlığım var. Fakat rutin olarak çocuklarını evlatlıktan reddetme gibi kötü bir huyu var. Bu sanırım yedinci oldu; alıştık. Bu sefer nedenini ben de tam olarak bilmiyorum.

Did you know that your printer tracks you?

Boşuna Trendyol komisyonunu ödemesinler diye menüyü restorantı arayıp sipariş ettim trendyoldaki 700 tl lik menüye kapıda 900 ödedim,telefonda fiyatlar trendyolla aynı dedi ödemeye gelince trendyol bizden habersiz indirim açmış diyor , Trendyol bu esnaftan az bile komisyon alıyor bu kafayla P alsa hakkıdır.

Birisi çıkıp şunu söylese muhtemelen gülerdik: “İneklere yapay zeka ile entegre tasma takalım, çiftçi de sürüyü telefondan yönetsin.” Ama bugün bu fikir 2 milyar dolarlık bir şirkete dönüştü. Şirketin adı Halter. Mantık basit ama etkisi büyük: İneğin boynunda güneş enerjili bir tasma var. Çiftçi telefondan harita üzerinde sanal bir çit çiziyor. İnek sınıra yaklaşınca tasma ses ve titreşimle onu yönlendiriyor. Yani artık bazı yerlerde sürüyü hareket ettirmek için: Kapı açmak yok. Kilometrelerce tel çit çekmek yok. Saatlerce arazi dolaşmak yok. Ekranda çizgiyi kaydırıyorsun, sürü de yavaş yavaş oraya gidiyor. Ama asıl olay tasma değil. Asıl olay veri. Bu tasmalar hayvanın hareketini, davranışını, aktivitesini ve sağlık sinyallerini sürekli takip ediyor. Bir inek hasta mı olacak? Doğuma mı yaklaşıyor? Normalden farklı mı davranıyor? Sistem bunu çoğu zaman çiftçiden önce fark edebiliyor. Çünkü yıllardır milyonlarca hayvandan gelen davranış verisiyle eğitiliyor. İşte bu yüzden mesele “ineğe tasma takmak” değil. Mesele şu: Tarım ilk kez gerçekten yazılıma dönüşüyor. Eskiden çitle, kapıyla, araziyle yönetilen sürüler… Şimdi veriyle, yapay zekâyla ve mobil uygulamayla yönetiliyor. İlk duyunca komik geliyor. Ama bazen geleceğin en büyük işleri, ilk başta en saçma gelen fikirlerin içinden çıkıyor.

Arsız yalancı.