Gelê Kurd li her devera ku dijî, ji şewqekê hêviyê diafirîne; li dora agir dicive, bi ritma muzîkê yek dibe. Bi dengê dengbêjan, coşa govendê û dewlemendiya çanda devkî, dîrok û mîrasa xwe ya hezaran salî ji nifşekê bo nifşeke din vediguhezîne.
Her halkeya ku li dora agirê tê avakirin, ne tenê civînek e; her weha sembola girêdaneke bihêz a di navbera borî û îroyînê de ye. Bi saya vê girêdanê, gelê Kurd çanda xwe ya kûr, nirx û bîra xwe ya dîrokî zindî diparêze û ber bi pêşerojê ve vediguhezîne.