เคยโดนแฟนบอกเลิกเพราะนอกใจเขาให้เหตุผลเหมือนเราเป็นคนผิดในเรื่องนี้แล้วเราก็ดันรู้สึกผิดจริงๆเหมือนตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราไม่ดีตรงไหนอยู่แบบนั้นผ่านไปสักพักความเสียใจมันหมดไปเหลือแค่คำถามที่ยังถามตัวเองซ้ำๆอยู่แบบนั้นจนผ่านมา 2-3 ปีมีโอกาสได้กลับมาคุยกันเขาขอกลับมาคบ(หลังจากที่เขาเลิกกับเราไปแล้วแต่งงานจนเลิกกับคนของเขา)เราไม่ได้ปิดโอกาสแต่เราบอกเขาว่าขอเวลาหน่อยแต่ถ้ามีใครเข้ามาไปได้เลยนะไม่โกรธเลยจนวันนึงเขาก็รอคำตอบจากเราไม่ได้ (มีคนใหม่แหละแต่มันไม่ยอมบอกเราไปรู้มาเอง)เราก็ไม่ได้ยื้อนะเพราะระหว่างช่วงที่กลับมาคุยๆกัน(6เดือน)เราก็ทำอะไรที่มันเคยค้างคาใจเราทั้งหมดแก้ปมและปลดล็อคตัวเองเจอคำตอบที่ถามตัวเองมาหลายปี(แต่ไม่ได้บอกเขาหรอก) เสียใจ(นิดนึง)อยู่ 5 นาทีแล้วรู้สึกตัวได้ว่าความจริงต่อให้รอบนี้เขาจะรอเรานานกว่านี้ยังไงตัวเราก็ไม่กลับไปคบกับเขาหรอกทั้งตัวเราใจเราออกมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับไปหาเขาแล้ว หลังจากวันที่ไม่ได้ติดต่อกันแล้วแบบจริงจังรู้สึกตัวเบามากโล่งสุดๆไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วจรองๆ จนถึงทุกวันนี้กลับไปนึกถึงทีไรก็ได้แค่บอกกับตัวเองว่าดีแล้วที่เราเลิกกัน :)
ค้นพบว่า สิ่งที่ทำให้ยึดติดกับแฟนเก่าไม่ใช่ความรัก แต่มันคือการค้างคา เพราะเราโดนนอกใจโดยไม่รู้เหตุผลด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรผิด เราไม่ดีตรงไหน คำถามนี้วนอยู่ในหัวซ้ำๆ7-8 เดือน กินข้าวทั้งน้ำตา นั่งรถสาธารณะแล้วน้ำตาไหลก็มี จนวันนึงมันไม่ไหวแล้ว อยู่แบบนี้ต่อไปได้เป็นซึมเศร้าแน่ เลยตัดสินใจโทรไปหาเขา ถามหาเหตุผล พอได้คำตอบ หลังจากนั้นมันก็หายเลย เหมือนมันโดนบอกเลิกอย่างเป็นทางการแล้วอ่ะ