در فلسفه ى زيستن، ارزش انسان در نوسان ميان نكَاه ديكَران تعريف نمى شود. تحسين، اگرچه خوشايند است, نمى تواند بنيان آرامش باشد! همان طور كه بي توجهى نيز نبايد توان فرو ريختن آن را داشته باشد، هويت انسان نه در آينه ى قضاوتها، بلكه در عمق درک درونى اش شكل مى كَيرد..،