Doğan'ın İdris'e istersen bu oyunu bitirebiliriz derkenki o çocuksuluğu tıpkı nevinle konuşurken de anlaşıldığını/sevildiğini hissettiğinde gördüğümüz o büyümemiş çocuk ve sahnenin daha sonrasında Kenan'ın tüm hislerinin farkındayken onun kendinden bi haber olmasına değinmesi