محمود دولت آبادی توی کتاب زوال کنگل میگه:
انسان بدون امید چیزی جز یک حشره نیست، موجودی بی فکر و بدون آینده. و انسان بدون آینده فقط می تواند به عقب بازگردد.
هماهنگ کردن همه جنبه های زندگی ( سلامت، مالی، عاطفی، خلاقیت و ... ) به طوری که با هم کار کنن یه هنره. اما خیلی از ماها اونقدر تحت تاثیر محیط و اطرافمون قرار گرفتیم و از الگوهای تکراری اونا برای زندگی تقلید کردیم که حتی باور نداریم میشه یه مدل دیگه زندگی کرد.
هر قدر سنم بیشتر میشه کمتر به قضاوت مردم در مورد خودم اهمیت میدم از این رو هر چقدر پخته تر میشم بیشتر از زندگی لذت میبرم.
حذف کردن آدمها از زندگیم به این معنی نیست که از آنها متنفرم، معنی ساده اش اینه که برای خودم احترام قائلم.
با خوبی ها و بدی ها، هرآنچه که بود؛ برگی دیگر از دفتر روزگار ورق خورد، برگ دیگری از درخت زمان بر زمین افتاد، سالی دیگر گذشت روزهایتان بهاری و بهارتان جاودانه باد.
سال نو مبارک🌸