Πάντα και παντού θα υπάρχουν τα ξιπασμένα «παγόνια» που θα απολαμβάνουν τις «στέγες» και πλάι τους οι ταπεινές όρνιθες που θα κουρνιάζουν απαλά σαν πέφτει το βράδυ. Κι όλοι μαζί, δίχως ταξικές ή ρατσιστικές διαφορές, θα σιτίζονται σαν πέφτει η τροφή από το χέρι του αφέντη…