3 yıllık ilişkimi bir anlık öfkeyle bitirdim. aslında ortada büyütülecek bir şey yoktu. aldatma yoktu, yalan yoktu.. sadece son zamanlarda her şey sıradanlaşmıştı ve ben bunu sevgisinin azalması sandım. bir gece uzun uzun tartıştık. bana “biraz sabretsek düzelir” dedi. ben ise gurur yapıp “yoruldum artık” deyip çıktım hayatından. içimden hep geri döneceğini düşünüyordum. çünkü bugüne kadar ne zaman kavga etsek ilk adımı hep o atmıştı. ben susardım, o konuşurdu. ben giderdim, o kal derdi. ama bu sefer hiçbir şey olmadı. ne mesaj geldi, ne arama. sanki gerçekten vazgeçmişti. ilk zamanlar umursamıyor gibi davrandım. hikayeler attım, arkadaşlarımla gezdim, gülüyormuş gibi yaptım. hatta bazen doğru olanı yaptığıma kendimi inandırdım