Ik geloof niet zo in mannelijke rolmodellen.
Toen ik jong was gingen ze naar de maan en daar was ik absoluut gek mee maar ik herinner mij weinig namen; ik ken echter wel alle namen van de voertuigen en was geïntrigeerd door de techniek.
Je kan de film Barbie door die lens zien, de Barbies hoeven alleen sjerp met daarop welke functie ze hebben: president, rechter, etc. Het is een uiterst anti feministische film.
Ook mijn nichtje was bij een paar wereldkampioenschappen toen de vrouwen het heel goed deden ineens geïnteresseerd in voetbal waar vooral het poseren in het kekke pakje haar interesse het meest bepaalde.
Ik ben wat cynisch geworden maar ik zie bij veel vrouwen dat de status van de job primair is en dat het onderwerp daarna wel komt. Zie Sophie Hermans en Stientje als trieste voorbeelden. Ik moet wel zeggen dat de mannelijke ministers ook meer die kant lijken op te gaan maar dat zijn ook behoorlijk gefeminiseerde metro mannen.
Natuurlijk zijn mannelijke leraren wel heel belangrijk in het onderwijs voor jongetjes want ze beoordelen objectiever en kunnen beter overweg met het masculien gedrag van de jongens.
Maar mijn leraren waren nooit mijn rolmodellen. Voor u wel?