De arrogantie van de bobo polder topdowners is dat ze nog steeds doen alsof de overheid een virus kan sturen. Alsof ministers, experts en modellen miljoenen individuele contacten kunnen overzien. Alsof centrale planning werkt.
Covid liet juist het tegenovergestelde zien. Het virus verspreidde zich via duizenden decentrale netwerken: gezinnen, scholen, werkplekken en zorginstellingen. De vraag is niet óf besmettingen plaatsvonden, maar of de opgelegde maatregelen proportioneel, effectief en gebaseerd op correcte risico-inschattingen waren.
Kinderen waren geen wandelende massamoordenaars. Voor de overgrote meerderheid vormde covid een beperkt risico. Tegelijk waren ouderen en kwetsbaren aantoonbaar veel sterker bedreigd. Gericht beschermen was een legitieme strategie die destijds vaak als ketterij werd weggezet.
De echte les van corona is niet dat de staat meer macht nodig heeft. De echte les is dat experts ook feilbaar zijn, modellen er vaak naast zaten en dissidenten achteraf opvallend vaak deels gelijk kregen.
De topdowner gelooft dat een kleine groep bestuurders de samenleving kan aansturen. Corona heeft juist laten zien hoe beperkt die kennis is. Hayek noemde dat al in 1974: the pretence of knowledge.