'A Supplica a Faccia Gialla!
'Na preghiera scritta c''o core, pe' chiedere 'a grazia pe' Napule e p''e Camp Flegrei:
"San Gennà, faccia 'e oro e core 'e fuoco,
tu ca prutjegge Napule 'a migliara 'e anne,
tu ca tiene 'o sanghe ca se scioglie
e fa capì ca 'a fede nosta è viva,
te preo... guarda 'a terra toja.
Sott''e Campi Flegrei
s'è scetat o fetent e fa tremmà 'e ccase.
'A terra s'aiz,
e 'a gente tene paura.
Nuje simmo figlie tuoje, San Gennà!
M'arricord quann, criature, venev c''a nonna mia
a guardà 'o miràculo tuojo.
Era festa, era pace, era ammore tra 'a gente.
'E vicchiarell prejavan fort
e tu sentiv 'a voce 'e chi te vulev ben.
E mo', c''a terra tremm,
c''e sta chi rice "Fujite!",
te cerco 'a grazia cchiù grossa:
Ferma 'o fetent, nun fa scuppià 'a muntagna.
Tu c'hê fermat 'a lava d''o Vesuvio,
ferma pure 'sti tremmure.
P''a Napule bella,
p''e Pozzuoli antica,
p''e Bagnoli e p''a Solfatara,
p''e criature ca vonno crèscere ccà,
p''e vecchiarielle ca nun ponno fujì...
San Gennà, fance 'a grazia toja.
Nun te scurdà 'e nuje,
ca nuje nun te scurdamm.
Tenimmo 'e cannele appicciate p''tte,
tenimmo 'e làcreme pronte p''a gratitùddine,
tenimmo 'o core chin 'e fede.
Si 'o miràculo d''o sanghe succede pure chist'ann,
nuje capimmo ca tu staje cu nuje.
Si 'a terra se ferma, si 'o pericul pass,
venimm tutte quant a ringrazià.
San Gennà, faccia e oro e sanghe viv,
patron 'e chi soffr 'e chi sper,
sàlvace 'a casa nosta, 'a terra nosta.
Faje sentì 'a mano toja, mo ca ce serve.
Faje turnà 'a pace dint''o core,
faje turnà 'o mare calm,
faje turnà 'a terra ferma.
Accussì seje, pe' gloria toja
e pe' Napule toja.
San Gennaro nuosto, prega pe' nuje".