Complexiteit op niveau van chromosomen, genitaliën, SRY-gen, hormonenconcentraties betekent niet noodzakelijk een gebrekkig of onduidelijk patroon bij heuristieken voor geslacht, zoals uiterlijk, geur, gedrag,...

Dat en bovendien blijft men maar geen rekening houden met toenemende complexiteit bij latere zwangerschappen.

Er zijn de laatste jaren belangrijke stappen gezet om de complexiteit van het sociale zekerheidsstelsel terug te dringen. Toch blijft wet- en regelgeving nog te complex. Lees meer: svb.nl/nl/pers-en-nieuws/nie…

belachelijk die volatilteit (en geïntroduceerde complexiteit), voor zo'n basisproduct dat in overvloed en stabiel aanwezig is (of hoort te zijn als men rationeel was).

“Complexiteit is een perfecte schuilplaats van corruptie” - Scott Adams Die modellen zijn niet het beste wat de wetenschap heeft, ze zijn een smoes, een excuus in een onteigeningsagenda. Dat er eindeloos over de inhoud wordt gesproken is ‘by design’. Zolang er gepraat wordt win je niets.

Nou dat is niet de bedoeling. Want velen hebben een goede boterham aan die complexiteit en die willen we het brood toch niet uit de mond stoten?

Dus met het systeem, waarvoor honderden extra ambtenaren aangenomen moeten worden ivm met de complexiteit, heb je geen moeite? Hoe rijm je dit met een kleinere overheid, minder wet en regelgeving. Zeg maar al die one liners uit het VVD programma?

Niemand ontkent complexiteit, jij doet alsof één kenmerk alles beslist. Dat is juist de simplificatie. Je mengt populatieniveau met individueel niveau. De gametendef werkt in ontwikkelingsbiologie in andere omstandigheden is het minder relevant en bekijken we andere zaken

Als een persoon sperma kan produceren, heb je dan nog extra info nodig om het geslacht van die persoon te kennen? Welke extra complexiteit is er nodig in jouw 'model'?

Wacht Biologen niet hè Wel als je een klassificatie moet maken, maar we weten wel dat dat modellen zijn, ook al worden sommigen gek van die complexiteit, zij worden dan lector of zo :)

De logaritmische verdichting van de grens Veel ontwikkelingen worden voorgesteld als groei van kennis, complexiteit of structuur. Een alternatief perspectief is dat de fundamentele kern nauwelijks verandert, terwijl de implicaties ervan zich geleidelijk ontvouwen. De onderliggende principes blijven relatief eenvoudig en stabiel; de zichtbare diversiteit ontstaat aan hun grenzen. Deze ontvouwing verloopt fractaal. Eenzelfde generatief patroon manifesteert zich op steeds nieuwe schalen en in steeds nieuwe contexten. De fenomenale werkelijkheid groeit daardoor niet door voortdurende toevoeging van nieuwe fundamenten, maar door de herhaalde projectie van een beperkt aantal coherente principes. De waarneembare complexiteit is de uitdrukking van deze fractale ontwikkeling. Tegelijk ontstaat een logaritmische verdichting van de grens. Naarmate een systeem zijn horizon benadert, worden steeds meer relaties, interpretaties en mogelijke toestanden samengebracht binnen een relatief beperkte ruimte. De kern blijft coherent, maar de dichtheid van de manifestaties aan de rand neemt voortdurend toe. In die zin vormt het zwarte gat een krachtige metafoor. Niet het centrum, maar de horizon bevat de grootste fenomenale rijkdom. Wat voor de waarnemer verschijnt als een explosie van diversiteit, kan voortkomen uit een beperkt aantal onderliggende principes waarvan de implicaties zich aan de grens opstapelen en verdichten. Hetzelfde patroon verschijnt in wetenschap, technologie, biologie en cultuur. Nieuwe ontdekkingen zijn vaak geen uitbreiding van de fundamentele basis, maar een verdere explicitering van mogelijkheden die reeds impliciet aanwezig waren. De bron groeit nauwelijks; haar projecties worden talrijker, gedetailleerder en onderling sterker verbonden. De huidige ontwikkeling van artificiële intelligentie versterkt dit proces. AI creëert niet noodzakelijk nieuwe fundamenten, maar versnelt de fractale exploratie van bestaande mogelijkheden. Hierdoor wordt zichtbaar hoeveel varianten, toepassingen en interpretaties reeds besloten lagen in een beperkt aantal generatieve principes. Vanuit dit perspectief ontstaat fenomenale ontwikkeling door de wisselwerking tussen twee complementaire processen: fractale expansie en logaritmische verdichting. De eerste zorgt voor de groei van verschijningsvormen; de tweede concentreert hun onderlinge relaties aan de horizon van het systeem. Complexiteit verschijnt daardoor niet als eigenschap van de bron zelf, maar als gevolg van de wijze waarop haar implicaties zich ontvouwen en verdichten. De waarneembare werkelijkheid kan aldus worden opgevat als een steeds rijkere horizon rond een relatief eenvoudige en coherente oorsprong. Callebaut

> ".... complexiteit van individuele dossiers, en €363 miljoen aan dwangsommen wegens te trage afhandeling."

Gebruik deze prompt: Onderzoek hoeveel verschillende processen een gemiddeld gemengd landbouwbedrijf moest beheren in verschillende historische perioden: 1250–1400, 1650–1750, 1850–1900, 1950–1970, 1990–2010 en 2020–heden. Richt je primair op Noordwest-Europa en waar mogelijk Nederland.Definieer een proces als een terugkerende activiteit met een eigen doel, beslismoment, benodigde kennis, inputs en output. Splits de processen uit naar:gewasproductie en bodem; veehouderij en diergezondheid; voedselverwerking en conservering; gebouwen, gereedschap en technisch onderhoud; water-, mest- en energiebeheer; arbeid, huishouden en seizoensplanning; opslag, transport, handel en financiën; regelgeving, administratie, natuur- en kwaliteitsbeheer. Tel zowel uitvoerende als bestuurlijke processen, maar voorkom dubbeltelling van onderliggende handelingen. Maak per periode een tabel met:hoofdprocessen; geschat aantal afzonderlijke processen; benodigde kennisgebieden; tijdshorizon van beslissingen; mate van gelijktijdigheid; gevolgen van fouten; gebruikte werktuigen en informatiebronnen; welke processen door het boerengezin zelf werden uitgevoerd en welke werden uitbesteed. Baseer iedere periode op historische landbouwkalenders, bedrijfsboeken, landbouwkundige handboeken, overheidsstatistiek en wetenschappelijke literatuur. Geef bandbreedtes in plaats van schijnnauwkeurige absolute aantallen. Maak onderscheid tussen een gespecialiseerd bedrijf en een gemengd familiebedrijf. Eindig met een vergelijking van de cognitieve complexiteit: is het aantal processen werkelijk toegenomen, of zijn oude geïntegreerde vaardigheden vervangen door meer gespecialiseerde, administratieve en digitale processen? Mijn voorlopige hypothese zou ongeveer zijn: een middeleeuws gemengd boerenhuishouden beheerde misschien 30–50 herkenbare hoofdprocessen, een negentiende-eeuwse boerderij 40–70, en een modern gemengd bedrijf 60–100 . Dat betekent niet dat moderne boeren automatisch “slimmer” moeten zijn: vroeger werden productie, reparatie, conservering, bouw, dierenzorg en huishoudelijke productie vaker intern gecombineerd; tegenwoordig zijn sommige fysieke processen gemechaniseerd of uitbesteed, maar zijn regelgeving, data, financiën, technologie en ketenmanagement sterk uitgebreid. Middeleeuwse landbouw kende bijvoorbeeld al seizoensgebonden ploegen, bemesten, zaaien, wieden, snoeien, oogsten, veezorg, repareren, vlechten, spinnen en conserveren, vaak binnen één huishouden en onder hoge faalkosten.

antropoloog Joseph Tainter: samenlevingen storten in omdat ze blijven investeren in complexiteit om problemen op te lossen, totdat die complexiteit een parasitaire last wordt die meer energie kost dan hij oplevert

Een hoogst cynisch gegeven is het zijn en het leven. Van Niets over Zoveel complexiteit en terug naar Niets. kortstondig als een flits of een fractie van een seconde in de geschiedenis van de Kosmos. Wat bewegen, uitwisselen, waarnemen, denken, tobben, interageren en dan Stop..

Valt uiteraard nog heel veel meer over te zeggen hoor, alles wat ik er in een paar woorden over probeer te zeggen doet tekort aan de complexiteit van de werkelijkheid..

Je ziet richting waar anderen ruis zien. Waar processen vastlopen, breng jij beweging en verbinding. Als Stafmedewerker vertaal je complexiteit naar heldere keuzes en concrete acties. Meer info: werkenvoor.denhaag.nl/vacatu… #MooiWerk #BijzondereStad #GemeenteDenHaag #Vacature

#herfederalisering is zelfbedrog’: “Wie België werkbaar wil houden, moet complexiteit niet ontkennen maar de structuur eraan aanpassen”. Ons antwoord op @BPlus_be @Tom_Zw @pdegrauwe @TimVandenput @rudyaernoudt etc. vandaag bij @demorgen demorgen.be/meningen/herfede…

Ik was niet degene die opperde dat windmolens enz. van invloed zouden kunnen zijn op het CO2-gehalte, hè. En zeker geen gelovige. Wel ervan overtuigd dat de mens aan schromelijke zelfoverschatting lijdt dat hij denkt de complexiteit van natuur te kunnen bevatten en ook in >