มีกฎข้อหนึ่งที่ไปเจอมาโดยบังเอิญ และทำให้กลับมาเขียนได้ คือ
You can't please everyone. So, don't even try.
This rule applies in life, in love and especially in writing.
ใครตามนิยายเราอยู่จะรู้ว่าเคยหายไปนานมากๆ กว่าจะพาตัวเองกลับมาได้
นักเขียนส่วนมากอ่อนไหวกับคำวิจารณ์อยู่ละ เพราะมันเป็นงานที่ต้องเขียนคนเดียว มันเหงามากนะเธอ
บางทีสนุกเราแต่ก็ไม่สนุกนักอ่าน 55 ยิ่งคนที่เขียนน้ำเยอะ เวิ่น ออกทะเล (ต้องโทษความเป็น infj เพราะไม่สามารถเขียนกระชับได้) เวลาเขียนมันก็อยากใส่นู่นนั่นนี่ไปหมด
และเรื่องยาว หนา ราคาก็สูงตามจำนวนหน้า ขายยากอีก
และก็เข้าใจนักอ่านสายบางคนที่บ่นว่ามันเวิ่นไปนะ แต่เค้าชอบเขียนเวิ่นงะ แฮ่ๆ ก็บอกได้แต่จะพยายามปรับปรุง แต่สุดท้ายก็เวิ่นอยู่ดี เพราะลงมือเขียนแล้ว ก็อยากจะเขียนทุกอย่างที่อยากเขียนนั่นแหละ
เราก็โชคดีที่ยังมีนักอ่านติดตามและเข้าใจความน้ำเยอะ ออกทะเล เล่มหนา ราคาสูง
ก็อยากเขียนให้สนุก เป็นนักเขียนที่เก่งกว่านี้ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำได้ถึงขั้นที่ต้องการหรือเปล่า
คนที่ไม่เก่งก็ต้องพยายามต่อไปแหละ