mike brown ve knicks bench unit
mike brown’ın playoff’taki en değerli taraflarından biri, knicks’i sadece ana beşe ve brunson-kat ikilisine mahkûm bırakmaması. her seride soruna göre küçük ama işlevsel beşler buldu; bazen spacing, bazen savunma, bazen ribaund, bazen de brunson’ın nefes aldığı dakikalarda oyunu taşıyacak ikincil yönlendiricilik.
game 2’deki deuce-shamet-alvarado-mikal-mitch beşi bunun örneğiydi. bu beş yıldız gücüyle değil, fonksiyonla çalıştı: deuce baskı ve zor şut, shamet spacing, alvarado enerji ve ekstra possession, mikal ana karar verici rolü, mitch ise pota çevresi ve hücum ribaundu tehdidi verdi.
bu bölüm sayesinde knicks, wemby kenardayken oyunu büyüttü ve son çeyreğe tamponla girdi. game 2’yi sadece son top veya brunson’ın son anları üzerinden okumamak lazım; brown’ın ara beşleri new york’u maçın orta bölümünde ayakta tuttu