In de Koran en de Hadith staan duidelijke voorschriften die lijnrecht ingaan tegen kernwaarden van de westerse samenleving: geen echte vrijheid van religie (apostasiestraf), geen scheiding tussen moskee en staat (sharia), ondergeschiktheid van vrouwen (getuigenis, erfrecht, polygamie), strenge straffen voor homoseksualiteit en afvalligheid, en regels over dieren die vaak botsten met moderne dierenwelzijnsnormen. De heilige teksten roepen herhaaldelijk op tot de verovering van de wereld voor Allah, met jihad als middel. Dat is geen interpretatie, dat staat letterlijk in de bronnen. Daardoor kent de islam al 1400 jaar een patroon van expansie door geweld: veroveringen, slavenhandel, en eindeloze conflicten. Vandaag de dag veroorzaakt islamitisch extremisme nog steeds de meeste terrorisme-doden wereldwijd, de meeste vluchtelingenstromen (Syrië, Afghanistan, Somalië, Jemen, Sudan, etc.), en worden nog wekelijks mensen vermoord in naam van de islam – van blasfemie tot “eerwraak” en terreuraanslagen. Zolang die kernteksten niet fundamenteel worden hervormd en afgezworen door de meerderheid, blijft de botsing bestaan. Het is geen racisme om dat te benoemen, het is observatie van de realiteit.