آنکه از خوشی بنالَد به ناخوشی، آنکه از شاه به ستوه آید به چنگالِ خونریز خمینی و آنکه از اکسیژن ملول شود به استنشاقِ مازوت گرفتار می‌شود. به راستی که تاوانِ کشتنِ شمع، به سیاهی نشستن است... چنان که «ناصر خسرو» سرود: «از شاه زی فقیه چنان بود رفتنم کز بیمِ مور در دهنِ اژدها شدم»

عرازشهٔ مادرجنده دیگه بیرون رفتن با شربت و شیرینی و اتوبوس و غذا و بن‌کارت کافیه. امروز که تموم بشه، داغِ این ننگ تا آخر عمر روی پیشونی‌تون می‌مونه. مردِ گلوله خوردن برای به کرسی نشاندن حرفِ رهبرتون هستید؟

سکانس آخر: (محمدباقر وارد اتاقی تاریک می‌شود. رواَندازی خاک گرفته را از روی تخت برمی‌دارد و از مقوا رونمایی می‌کند. «کلوزآپِ بالاتنه» درحالی که شانه‌هایش را بالا می‌اندازد: بازی تمومه! تنها دلیل زنده ماندن من و عباس مذاکره بود. با دستی که انگشتر عقیق در آن خودنمایی می‌کند کلید برق را خاموش و درب اتاق را می‌بندد)

«رهبرانِ مُرده، بیانیه‌های زنده!» شعارِ بالا معنایی کِنایی در پاراگوئه دارد که امروز با ۱۴۰ سال اختلافِ تاریخی، ایرانیان دارند آن را زندگی می‌کنند. معادل اسپانیولیِ این شعار که امروز ضرب‌المثلی تاریخی است این است: «Líderes muertos, comunicados vivos» این یک توصیفِ کمدی-تراژیک در ادبیاتِ فولکورِ پاراگوئه است که برگرفته از رفتار حاکمی چپ‌گرا و دیوانه بود؛ فرانسیسکو سولانو لوپز. در سال ۱۸۶۵ بر اثر منازعات مرزی، درگیری شدیدی بین پاراگوئه از یک سو، و آرژانتین، اروگوئه و برزیل(اتحاد سه‌گانه/Triple Alliance) از سویی دیگر اتفاق افتاد و طی دو سال پاراگوئه به معنای واقعی کلمه نابود شد. بین ۶۰-۷۰ درصد از جمعیت پاراگوئه کشته شد. بیشتر ژنرال‌ها، افسران ارشد و حتی بسیاری از سربازان حرفه‌ای کشته شده بودند و لوپز با بقایای بسیار کوچک (عمدتاً غیرنظامیان، زنان، کودکان و سالمندان) به جنگ چریکی در شمال شرقی کشور ادامه میداد! با این حجم از کشتار و بر اساس ارتباطات ضعیف، لوپز اما تصمیمی گرفت که تنها از یک ذهن شیطانی بر‌می‌آید؛ پنهان نگه‌داشتن مرگ رهبران و ژنرال‌ها از مردم تا روحیهٔ باقی مانده‌ها حفظ شود و مقاومت ادامه یابد! او بیانیه‌ها را با نامِ «partes de guerra» یا گزارش‌های جنگی به نام ژنرال‌ها یا رهبران کشته‌شده صادر می‌کرد. تو گویی که انگار هنوز زنده‌اند و در میدان فرماندهی می‌کنند! این تاکتیک باعث می‌شد گاهی ماه‌ها بعد از مرگ واقعی یک ژنرال، هنوز بیانیه‌های «او» منتشر شود. مردم و تاریخ‌دانانِ پاراگوئه‌ای که اندکی بر اوضاع واقف بودند این وضعیت را با طنزی تلخ «رهبران مرده اما بیانیه‌های زنده» توصیف می‌کنند. نمادی از مقاومتی پوچ، همزمان با فاجعه انسانی و پنهان‌کاری نظامی. تا در اول مارس ۱۸۷۰، در نبردی به نام (سِرو کورا) در جنگلی به همین نام، لوپز تنها گرفتار و کشته شد... اما ضرب‌المثلی که مردم برایش ساخته بودند دقیقاً خلاصه‌کننده آن فاز آخر جنگ بود: رهبری که عملاً «مرده» بود، اما ماشین تبلیغاتی و نظامی‌اش هنوز «زنده» به نظر می‌رسید! داستانی آشنا که لازم دیدم با شرایط حال به مقایسه بگذارم به طوری که اگر امروز این شعار را به اسپانیولی در گوگل سرچ کنید نتایج چیزی جز تصاویر خامنه‌ای نیست.

قالیباف ، عراقچی! اینهمه کص دادم چی؟ #نمی‌پذیریم

در سالروزِ پرپر شدنِ حاجی‌زاده و باقری که خیلی اتفاقی تولد ترامپ هم هست، بچه‌شیعه قرار ترامپ رو با دادن تسلیم‌نامه سورپرایز کنه. صد شب هم این گوساله‌های ارزان‌قیمت رو آوردن توی خیابون، ازشون سپر انسانی ساختن، در نزد فامیل و همسایه منفورشون کردن و آخر سر هم سرکوبشون کردن. عالی:-)

شما که سواد دارید بدونِ «هول بودنگی» بگویید عاقبتِ حکومتی که با مردمِ خود به جای مماشات می‌جنگد و با قاتل رهبرِ خود به جای جنگ مماشات میکند، چیست؟!

این خانوم آلمانی رفته تو هتلی که پرچم‌ها رو برای جام جهانی گذاشته بودن و پرچم خرچنگ نشان رو میکنه و اونجا رو زیباتر میکنه دمش گرم. 😅

چهرهٔ مردهٔ آیدا، در بدترین حالتِ وجود، در جایی که هیچ احدی نمیتونه باشه، همینقدر زیباست... تو گویی که الهه‌ای در معبدش به خوابِ میانروزی رفته باشه. به راستی که گویی خورشید را کشته‌اند 💔 #آیدا‌‌ــ‌عقیلی

از ترس کونتون رفتید با قاتل خامنه‌ای و شهید سلیمانی توافق کردید؟ یادمه می‌خواستید قدس رو هم آزاد کنید 😂😂😂😂

ما در تلخ‌ترین بزنگاه‌ها، به ایران به چشمِ خاکی از دست رفته نگاه نمی‌کنیم. در نگاهِ ما، ایران همیشه نجات خواهد یافت. این یک امید واهی نیست. این نگاه، ریشه در آنجا دارد که ایران هم هیچگاه نگذاشته ما از دست برویم و همیشه ما را نجات داده. ایران تمام آن چیزی است که اگر دنیا را هزار تکه کنند، به ما می‌رسد. ما را مادرمان با شیری پرورده که گندمِ نانَش روی خونِ پیشینیان‌مان رُسته. روی شانهٔ کسانی نشسته‌ایم که پیش از ما و قبل از اینکه پیشانی بر خاک وطن بگذارند، بلندتر فریاد زده‌اند: «جانم فدای ایران!» مایی که شجاعت مجیدرضا را درک می‌کنیم، جان‌فشانیِ حمید مهدوی را می‌فهمیم، ما روزی وظیفه خود را در حق وطن ایفا میکنیم. ما با کمری زخمی ایران را از پیچاپیچِ این کوره‌راه خارج میکنیم و دوباره با ایران و در ایران بالنده خواهیم شد. حتی اگر آن روز خود بخشی از خاکِ ایران باشیم.

چیزی که بسیار ناراحتم می‌کنه نوع مرگ خامنه‌ای بود؛ این هیولا ۴۵ سال(۸ سال رییس‌جمهور ۳۷ سال رهبر) قدرتِ بلامنازع کشوری با تمدنی تاریخ‌ساز بود. ۴۵ سال ویرانی به آورد. ۴۵ سال به احدی پاسخگو نبود. ۴۵ سال بدونِ اندک دانشی در مقام زعامتِ ملت نشست. ۴۵ سال هیچ روز خوشی برای مردم نساخت.(جز روز مرگش) ۴۵ سال مانعِ خلقِ هنر شد. ۴۵ سال درهای اقتصاد مملکت رو سه‌قفله کرد. ۴۵ سال جز اُمتی ساختگی، تمام ملت رو نادیده گرفت. ۴۵ سال هر که را خواست به طرفة‌العینی کُشت. ۴۵ سال منابعِ یکی از غنی‌ترین کشورهای روی کرهٔ خاکی تماماً در یدِ قدرتِ او بود. ۴۵ سال هیچ موجودِ ذی‌حیاتی در این خاک از ستم‌ش در امان نبود. به نقطه‌ای در کمال و طولِ مدتِ دیکتاتوری رسید که هیتلر، موسولینی، استالین و مائو آرزوش رو داشتن و هرگز بهش نرسیدن. کسانی رو کشت که لایق مرگ نبودن، و کسانی رو بالا برد که در هر کشورِ آزادی باید اعدام میشدن یا در حبس ابد می‌موندن. مگه یه دیکتاتورِ مسلمان از خدا چی جز این میخواد؟ بعد چنین موجودِ شریر و مادونِ حیوانی به راحتی و در کسری از ثانیه مُرد! پوففففف. کاش صورت به صورتِ نوه‌ش چند ساعت رنج میکشید حداقل.

زآن دِی بگـو اَگَـرَت گفت‌وگـوی رفت زآن دِی که خون به دوصد سمت‌و‌سوی رفت خیره‌ست چشمِ ماتِ صُراحی به نای جام از خونِ پاکِ رَز که به حلقِ سبوی رفت گر سیلِ خون دَمَد از خاک عجـب مَـدار خون قطره قطره تا بُنِ هر کِشت و کوی رفت دریا ز خشم خروشید و شب نخُفت زآن خونِ بیگُنه که خروشان به جوی رفت گر چشم از این مَقال بَرَد رنگِ خود به اشک نَبُوَد عجب که رنگِ رُخ از آبِ روی رفت #بداهه

حالا خوبه اسمشو تنگه زهرا نذاشته :)

میدونی چرا اسراییل 25سال آینده را میبیند؟ چون دقیقا 25سال دیگه تمام منابع طبیعی ایران از بین رفته و آخوند ها به این عدد 25 به شدت نیاز دارن!

طارمی گفته اسراییل۲۵ سال آینده رو نخواهد دید! کسخل نمیدونه اگه همه سربازانمون مثل خودش چپول باشن اسراییل ۲۵۰۰عمر سال میکنه

کیان دلبندم، نبودی ببینی قاتلت تکه تکه شد و خانواده و نوه‌اش به درک واصل شدن؛ هر چند تو برنمیگردی اما کاش دل مادرت آروم گرفته باشه. زادروزت خجسته دانشمند کوچولو🎂 #کیان_پیرفلک

به ترتیب از چپ به راست: ۱) وعده‌ای که ترامپ می‌ده ۲) کاری که انجام می‌ده ۳) داستانی که بعدا در موردش تعریف می‌کنه.

آیدا عظیمی جوزانی، دختر ۲۲ ساله اهل فردیس کرج، از ۱۷ دی ۱۴۰۴ در تهران بازداشت شده و خانواده و نزدیکانش از وضعیتش بی‌خبرن. پشت قهرمانای این سرزمین رو خالی نکنیم. نامش رو تکرار کنیم، درباره‌ش بنویسیم و صداش باشیم. #آیدا_عظیمی_جوزانی

Nothing in Islamic Republic's decision making will change as long as they're confident Trump is only "bombing to get a deal". They will immediately break once they see Trump is "bombing for regime change".

بهنام در جریان اعتراضات ۱۴ دی مجروح شد و به‌گفته نزدیکانش از سوی نیروهای امنیتی شناسایی شده بود. دوستانش به‌دلیل وضعیت جسمانی و احتمال بازداشت یا کشته شدن، بارها از او خواستند در اعتراضات ۱۸ دی شرکت نکند. یکی از دوستان نزدیک بهنام گفته است او چند ساعت پیش از رفتن به اعتراضات، در پاسخ به اصرار دوستانش بارها گفت: «جانم فدای وطن، جانم فدای ایران» و سپس آنها را ترک کرد. بر اساس اطلاعات رسیده، زمانی که یکی از اعضای خانواده از او پرسید چه مسئولیتی در قبال تغییر وضعیت کشور دارد، پاسخ داد: «شهروندم.» نزدیکان بهنام گفته‌اند او چند ساعت پیش از کشته شدنش تاکید کرده بود که برای خواسته‌ای شخصی به خیابان نمی‌رود و هدفش آزادی ایران است. #IranMassacre‌