Aksine Nietzsche, babasının ölümüyle daha dindar bir hale bürünüyor. (Schopenhauer sonrası farklı). Camus, babası öldüğü zaman daha 1 yaşında. Ancak annesinin duyma sorunları ve psikolojik bunalımları nedeniyle annesi üzerine bir varoluş düşüncesi geliştiriyor.
Nietzsche babasının ölümüyle içindeki tüm putları kırmıştı: Tanrı, ahlak, otorite. Camus babasının ölümüyle absürdü kavramıştı: Kaosu, çılgınlığı, direnişi. Sartre babasının ölümüyle özgürlüğü keşfetmişti: Aşkı, otantikliği, yalınlığı. Baba'nın Ölümü, bir felsefi mucizedir.