เรารู้อยู่แล้วว่าคืนนั้นจะเป็นคืนสุดท้ายที่แม่จะยังอยู่
เรานอนอยู่ข้างๆเตียงนอนฟังเสียงหายใจสุดท้ายจนเงียบไป
ลุกขึ้นไปคลำชีพจร โอเค ไม่เจอแล้ว หันไปมองนาฬิกาแล้วดูเวลาเพราะต้องเวลากับพยบ กดเรียกพยบ เคาะกระจกเรียกพี่ชายที่กำลังกินข้าว โทรแจ้งข่าวกับครอบครัว ตอนเวลาที่จัดการทุกอย่างเรามีสติและไม่ร้องไห้เลยสักนิด
เราวันนั้นโตขึ้นมากๆจาก8ปีที่แล้วที่ได้รับสายจากครอบครัวว่าพ่อเสียกะทันหัน
เราในวันนั้นโตจนเป็นคนโทรแจ้งข่าวกับครอบครัวได้แล้ว
ใครผ่านมาแถวนี้ ช่วยเล่าความเก่งของตัวเองหน่อยสิ👀🤲🏻