انقلاب روزها برپا میشود اگر 88 چند ماه طول کشید تا به تخریب حسینیه و مسجد و حمایت آمریکا برسد و معترضین انکارش کردند، اگر401 چند هفته طول کشید تا به آتش زدن پرچم برسد که معترضین آن را ساختگی خواندند، 404 در اولین شب پرچم را آتش زدند،قرآن و مسجد و کلیسا، پرستار و پلیس و امدادگر، ١

هیچ الزام حقوقی و قانونی برای حضور قالیباف و عراقچی و هرچی دیگری برای امضا وجود ندارد. ایستادن کنار قاتل کشوردوست و میناب و لامرد یک «انتخاب» خواهد بود.

«قریب به اتفاق». و البته «قریب» هم مانند ده‌ها عبارت دیگر که در متن پیش‌نویس تفاهم‌نامه‌ بود، مبهم و تعریف‌نشده است. مسئولیت این تفاهم‌نامه تا این لحظه فقط و فقط بر عهده‌ی شعام است. از حالا برای جاخالی دادن و سلب مسئولیت از خود تدارک نبینید. برجام‌گزیدگان، شامه‌ی تیزی در شناسایی تکنیک‌های نرم مرعوب و منکوب‌سازی منتقدان در این موارد دارند.

تفاهم‌نامه بین کشورها امضا میشه، شما که کشور ندارید @beit_Hmikdash

حتی یک پاسدار دون‌پایه هم فرار نکرد. همگی مرگ را به فرار ترجیح دادند. مقایسه کنید با رضاخان که هنوز هندی‌های ارتش بریتانیا به اصفهان نرسیده بودند که وافور را به زمین نهاد و گریخت.

RT @A_Samadzadeh: بازگشت و پذیرش هر شکل و حتی جزئی از نظم منطقه‌ای پیش از ۹اسفند، فاقد توجیه و غیرقابل پذیرش است.

در جنگ بعدی هم در خیابان حضور پیدا می‌کنم مهم نیست سیاسیون کودن و دستگاه دیپلماسی غرب زده چه می‌کنند مهم نیست رئیس جمهور پان‌ترک ما مجیز علی‌اف را می‌گوید و از اعراب خلیج فارس عذرخواهی می‌کند مهم این کشور است و مجید موسوی‌هایی که پای کار این کشورند.

گویا آقایانی که معتقد بودند موشکی و اتمی را به خاطر مردم باید داد، پیروزی نهایی را هم در این تفاهم‌نامه می‌بینند. اما همان مردم با پوست و گوشت لمس کردند هر تغییری در قدرت مذاکره ایران به واسطه باور و قدرت نیروهای ضداستعماری دفاعی ایران بوده و دیگر این کاغذها و امضاهای در مدار غرب را مثل سابق جدی نمی‌گیرند. چون هم تضمین «امضای کری» را دیدند هم تضمین جانهای پای لانچرها، بالستیکها، پهبادها و شهپادها را!

ایران مال کسایی که به هنگام جنگ از دشمن طرفداری کردن نیست.

اغلب مردم ایران نه عظمت این مقاومت و این پیروزی را به درستی درک کرده‌اند، و نه پی برده‌اند که ایران و ایرانی تا چه اندازه مدیون آن پیر خردمند شهید است.

تفاوت حملات ایران و اسرائیل تو جنگ ١٢ روزه داشتن یا نداشتن وحیدآنلاین بود. به همین دلیل یک سال طول کشید که ما تصویر اولین شب حملات ایران به ساختمان وزارت دفاع اسرائیل رو ببینیم.

درواقع این تفاهم تاخیر جنگ هست نه پایان جنگ. (چه بسا برای همین هم باید جنگید)

یعنی نمی‌شد چند ساعتی دندان بر جگر گذاشت تا «۱۴ ژوئن به وقت واشنگتن» سپری شود و بعد «دستیابی به توافق صلح ایران و ایالات متحده» در بوق و کرنا شود؟ یعنی دادن هدیه‌ی تولد به قاتل رهبر شهید هم از شروط ضمن توافق‌نامه بود؟ باز خدا را صدهزار مرتبه شکر که در ساعت «۱:۲۰ دقیقه» یا «۹:۴۰ دقیقه» این خبر «شعف‌انگیز» منتشر نشد که خون جگرهایمان از چشمانمان ببارد...

همونها که در شب آتش بس به ملت اشک‌بار میگفتند شعام یعنی رهبری، همه چیز هماهنگه، مگه میشه فلان، مخالفت یعنی خوارج، تندرو، سوپر ... حالا بعد از شصت روز میگن کی گفته شروط رهبری؟! یه بیانیه ای بوده، شعام که رهبری نیست، ما که اصلا موافق آتش بس هم نبودیم!

یک نکته عجیب، بسیار عجیب این است که کسانی‌که رهبری را حتی برای خانم فرزانه مالواجرد هزینه کردند امروز با انتشار متن تفاهم با آمریکا، نه تنها نمی‌توانند و جرات ندارند از رهبری هزینه کنند بلکه «استعفا» را طرح می‌کنند. این همان قدرت مردم مبعوث شده کف خیابان است که امام شهید فرمودند.

جناب آقای حسین هاشمی با نام مستعار علی شمس که با یکی از استاندارهای سابق تهران نسبت فامیلی تقریبا نزدیکی هم داری اینکه در کدام سازمان و در کدام بخش کار می کنی را خودت بهتر از من می دانی پس تکذیب نکن

ز پیمان نگردند ایرانیان...

این لحظه‌ای تعیین‌کننده برای ایران است که هم بار دیگر به رژیم صهیونسیتی پاسخ قاطع بدهد و اجازه ندهد نقض یکی از اصلی‌ترین مطالباتش از همین ابتدا عادی‌سازی شود، و هم از این اهرم فشار علیه دولت ترامپ و میانجی‌ها استفاده کند و پیشبرد تفاهمنامه و امضای آن را به تعویق بیاندازد. #لبنان

اولین آزمون تفاهم اجرا نشدنی قبل از امضایش رسید: حمله اسراییل به ضاحیه!

🔻از رسانه‌های محور عبری مانند موساد اینترنشنال، اورشلیم پست، i24، و دیگر رسانه‌های جریان اصلی محور غربی مانند سی‌ان‌ان، تلگراف، نیویورک‌تایمز و فاکس‌نیوز، و نیز خبرگزاری‌ها و اندیشکده‌های محور عربی‌ـ‌خلیجی، تا اصلاح‌طلبان، اعتدالیون و اصولگرایان بی‌اصول محور برجامی‌ـ‌وفاقی، همگی دلواپس «تندروها» در ایران هستند که مبادا بر چارچوبِ چارچوب‌های بعدیِ توافق‌نامه‌ای که تعیین چارچوب آن به چارچوب تفاهم‌نامه‌ی هنوز امضانشده‌ی روی میز بستگی دارد، خشی بیفتد و در مسیر مماشات با دشمنان ایران وقفه‌ای بیفتد؛ مماشات با دشمنانی که قاتلان هزاران هم‌وطن ایرانی، سربازان و سرداران وطن و رهبر عزیزِ شهیدی هستند که داغ یک لبخند کم‌رنگ به این جنایتکاران را بر دل‌شان گذاشت. 🔻 در این بین اما، امر بر غرب‌پرستان ایران بدجوری مشتبه شده‌است که گویا این‌ها معیار تنظیم ضرباهنگ صحیحِ حرکت و کنش‌گری جریانات سیاسی مختلف هستند، و این‌ها تعیین می‌کنند که چه کسانی تند می‌روند و چه کسانی کُند و چه زمانی نقد کردن مجاز است و حدود و ثغور آن چیست. چگونه این جماعت و دیگر رهروان راهِ خزیدنِ نرم به آغوش غرب وحشی مشی خود را مبنایی می‌دانند که در تعیین جهت حرکت باید سرلوحه‌ی عمل همگان قرار بگیرد؟ حقیقتاً وقیحانه است، اما این فرقه در کارنامه‌ی خود، سابقه‌ی گفتگو و زدوبند با اجانب علیه همین‌هایی را دارند که «تندرو» می‌نامندشان. وقیحانه، اما واقعی! 🔻 قاطبه‌ی کسانی که «عرزشی»، «عنقلابی»، «ولایی»، و «پایداری‌چی» جزئی ناگسستنی از رتوریک سطحی و تبلیغاتی‌شان است _و حتی «سوپر عنقلابی» را هم می وارد ادبیات رسانه‌های اصلی دمکرات‌های آمریکا کرده‌اند_ برای خفه‌کردن هر منتقدی انواع انگ و برچسب را در جیب خود دارند. آن‌ها متفق‌القول‌اند که پس از صد و اندی شب، سرانجام تاریخ مصرف مردم در خیابان‌ها به اتمام رسیده و وقت آن است که به خانه برگردند؛ ادعا می‌کنند دوران تازه‌ای آغاز شده و اکنون کار در دست کاردانان است تا به‌دور از هر نقد و کلام شبهه‌برانگیزی، برایمان توافقات رنگین به ارمغان بیاورند؛ بنابراین وقت آن است که «میادین» تا اطلاع ثانوی به تعطیلات بروند. 🔻محور اصلاحی‌ـ‌اعتدالی‌ـ‌وفاقی، همواره از زبده‌ترین متخصصان، کارشناسان و شبه‌روشتفکرانِ تولیدکننده‌ی رهنمودهای مشعشع برای «مصرف کردن مردم» بهره‌مند بوده و از خرداد ۷۶ به این سو، انبان خود را از انواع تکنیک‌های مصرف و مستهلک کردن مردم انباشته است. اکنون نیز عناصر این محور با رهنمودهای مشابهی در صحنه هستند و پس از صد و اندی شب لیچار و متلک گفتن به وطن‌دوست‌ترین مردمان این سرزمین که سنگر خیابان را رها نکرده‌اند، کم‌کم دارند زمزمه‌های تعطیلی تجمعات شبانه و به خانه فرستادن مردم را ساز می‌کند. مصرف کردن مردم، سیره‌ی این جماعت است؛ زیرا تمام لفاظی‌ها و تعارفات را که کنار بزنیم، در نهایت می‌بینیم که مردم را رعیت، نادان، کوته‌فکر، ناآگاه، دنباله‌رو محض، و توده‌ای بی‌شکل و حالت می‌دانند که در هر بزنگاهی در راستای منافع خود، می‌توانند مانند خمیر به آن شکل دهند. 🔻این مردمان اما مصرف‌شدنی نیستند. غریزه‌ی انقلابی و ستم‌ستیزانه‌ی این انبوه زیبا، به آگاهی کژدیسه و دانش گزینشی تک‌تک نخبگان و خودچیزپنداران این محور کذایی می‌ارزد. اگر جمهوری اسلامی پیکره‌ای واحد داشت، به او نهیب می‌زدم: «آمریکای درون‌ات را بکُش! هیچ عاقلی دارایی‌های استراتژیک خود را با لاقیدی مصرف نمی‌کند! این مردمان گران‌قدر را مصرف نکن!»

یکی از عجایب هم اینه که کسانی دارن فواد ایزدی رو براب ایده‌ی اخذ ۵-۱۰٪ عوارض مسخره می‌کنن که امیدوار بودن امریکا ۲۵۰۰ میلیارد در ایران سرمایه‌گذاری کنه… کسایی که در برجام گوشت رو دادن دست گربه… کسایی که تا دیروز معتقد بودند دنیا فراد (یعنی امروز) دنیای موشک نیست…