Ik ben niets en toch alles
Soms, zwijg ik door stilte
door stilte gevangen
Ik sta niet stil
Ik beweeg overal
Ik ben het niets en ben er altijd
Op de bodem van de zee
In het hart van geliefde
Zelfs in je adem
Verlies ik geen perspectief
Mariën van Raan