Geçen hafta denk geldim. Bir narenciye bahçesine ilaç (yani zehir) atılıyor. Uygulama bittikten sonra ilaç motoruna eklenen zehirlerin doğru hazırlanmadığı farkediliyor. Aynı zehirler bir kere daha hazırlanıp uygulanıyor. Duble zehir. İş güvenliği desen yok, gıda güvenliği desen yok, halk sağlığı desen yok. O yüzden bu haberler hiç şaşırtıcı değil.

Mumhane Caddesi’ndeki kaos giderek büyüyor. Yapay zeka ile üretilmiş tabelalar ve balık dürümcülerin yayılması önlenemiyor. İşin tuhafı Mimarlar Odası bile giriş katını balık dürümcüye kiralamış. Burası mimarlık kitaplarının satıldığı bir kitabeviydi bir zamanlar. “Gregor Samsa, bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında kendini Mimarlar Odası’nın giriş katında dev bir balık dürümcüye dönüşmüş olarak bulur.”

“1 limon 24 lira” manşeti eksik kalmış; ben olsam “1 limon 24 lira, üretici her daim mutsuz” yazardım. 🍋Limon fiyatındaki bu artışı, haberde belirtildiği üzere, yalnızca ihracatla açıklamak mümkün değil. 🍋Haziran, limon için yılın en boş dönemlerinden biri. Yeni mahsul henüz hazır değil. Eski mahsul ise soğuk hava depolarından fireyle, depolama maliyetiyle ve sınırlı miktarda çıkıyor. Kaldı ki, geçtiğimiz sezon o depolar da yeterince dolmadı. 🍋2025’te limon rekoltesi ciddi biçimde düştü; üretimde 4,4 azalış açıklandı. Bunda “limon para etmiyor” diye sökülen bahçelerin de payı var; ama asıl büyük etki iklim ve verim kaybı tarafında görünüyor. 🍋2025 sezonu, limon üretiminde iklim krizinin en sert hissedildiği dönemlerden biri oldu. Aynı sezon içinde don da yaşandı, aşırı sıcaklar da. Çiçeklenme, meyve tutumu, kalite ve fire bu dalgalanmalardan doğrudan etkilendiler. 🍋Perakende fiyatları ise bütün bu zincirin en sansasyonel ucunu gösteriyor. Hal, fire, lojistik, depolama, pazar ve market marjı derken limon fiyatı tüketiciye geldiğinde iyice şişiyor. 🍋Özetle, bugün karşımızda sadece “ihracat yüzünden pahalanmış” bir limon yok. Zaten fiyatın yüksek olmasının beklendiği sezon boşluğunda, düşük rekolte, zayıf depo stoku ve ciddi iklim hasarıyla karşı karşıyayız. 🍋Senenin ilk aylarındaki ihracatın bugünkü limon fiyatına etkisi olabilir; ama bu etki sınırlı ve dolaylıdır. Çünkü bugün pazardaki limon yeni hasattan değil, büyük ölçüde depodan geliyor. 🍋Üretici ise her daim ürettiğinin hakkını alamıyor. Orası tek gerçek.

Günlük güzergahımın üzerinde yer alıyor. 4 yıl da yayınevinin yan binasında oturdum. Porsuk'u belki yüz kere görmüşümdür. Dünya tatlısı bir kedi. Umarım bulunur.

Kabul edelim Ulaştırma Bakanlığı metro işletemiyor. Havaalanı metrosu zaten bir sorun olmadığı durumda dahi 20 dakika da bir sefer yapıyor. Şimdi de 5 günlüğüne metroyu kapatmışlar. Terminal ile metro istasyonu arası yürüyerek 12 dakika. İstasyona gelene kadar metronun çalışıp çalışmadığını anlayamıyorsunuz. Aradaki uyarılar gözünüzden kaçabiliyor. İstasyon kapı duvar, ortada bir görevli yok. Değnekçiler taksi müşterisi peşinde. Turistler ne olduğunu anlamaya çalışıyor. Gerisin geri döndüm. Baktım telefonuyla oynayan bir görevli. “Ya şuraya bir şerit çeksenize, düzgünce uyarsanıza” diyorum, “arada kaçabiliyor” diyor. O sırada çalınan yarım saat.

Zamanında Adana Yaprak Apartmanı’ndaki dairesinin salonuna tarlada çalışan pamuk işçilerinin Jale Yılmabaşar imzalı bir seramik resmini de yaptırtmış. Bunu da yeni öğrendim. Dedemi göremedim ama meraklarımız bir hayli ortakmış. Seramik resmin fotoğrafını bulmama belki @nilayornek yardımcı olur?

Duygulandım. Zamanında (70lerin başı muhtemelen) çiftçi dedem kendine tabela yaptırtmış. Bahçede eşya yığınlarının arasından çıktı. H. Sihay imzalı. Kim acaba çizeri? Belki bir yakınına ulaşır bu mesaj.

Boşa harcanan yapraklar ve sap kısmı beni üzüyor. Enginarı olduğu gibi haşlayıp, güzel bir zeytinyağı-limon sosu hazırladıktan sonra kabuklarını sosa bandırıp dibini dişinle teker teker sıyırmak; geriye kalan dikenli ortayı da ayıklayıp o etli kısma bir mükafat gibi erişmek... İşte enginarın hakkını vermek budur. Tabii zehirsiz yetişen bir enginar bulmak şartıyla.

Bizim yurttaş olarak vize kuyruklarında çektiğimiz eziyetlerin ve aşağılanmaların birileri için rant kapısı olduğu gerçeğinin üstü örtülemiyor. Hayatın her alanında “değersiz” hissettiğimiz her konuda birileri üstünüzden para kazanıyor. Tüm siyaset müessesesinin geldiği hal bu.

Ömür hırsızlığı. Başka bir şey değil. Bir an önce özgürlüğüne kavuşman dileğiyle..

Gerçekten muhalif olan bu kadroya zaten oy vermez. Kayyumla bir derdi olmayan da “bunlara oy vereceğime iktidara veririm daha iyi der” yine bunlara oy vermez. Kayyum her türlü iktidara yarıyor.

Galip Dede Caddesi’ndeki döviz bürosu ya Maraş dondurmacısı açmış ya da dükkanının önünü birine kiralamış. Gelir çeşitlendirme konusunda gördüğüm tuhaf örneklerden biri. Belki biraz daha sıkışsalar bir de balık dürümcü araya girebilir.

İstiklal Caddesi üzerinde yer alan Konak Kebap'ın yerine "Konak Spice" diye bir dükkan açılmış. Sultanahmet tarzı turiste baharat lokum satmalık. Maliyetlerin bu kadar yükseldiği bir dönemde işletme açısından mantıklı bir dönüşüm. İnsan kaynağını azalt, fiyatlamada daha keyfi davranabileceğin ürün yelpazesine geç, her gün önünden geçen on binlerce turiste tek seferlik olta at. Gıdada bu model lokanta olarak işlemiyor artık. Herkes fiyatların daha çok farkında. Harita uygulamalarına verilen puan ve yazılan yorumlar işletmeler için belirleyici oluyor, vs. İstiklal'in Sultanahmetleşmesi hiç iyi bir şey değil, o ayrı mevzu.

“Değersizliğimiz” sorgusuz sualsiz kabul edilsin. Normalleştirilsin.

İspanya’nın Filistin destekçisi Sosyalist Parti merkezlerine “yolsuzluk operasyonu” yapılıyor. “Yolsuzlukla mücadele”, popülist sağ siyasetin muhalifleri tasfiye etmek, medyayı susturmak ve kendi güçlerini konsolide etmek için araçsallaştırdığı bir söylem. Önceleri muhalifleri ezmek için gerekli rızayı üretmek için kullanılıyordu. Şimdilerde rıza üretmek bir ihtiyaç değil. Bodoslama eyleme geçmenin bahanesi. Putin, Orban, Bolsonaro, Duterte, Bukele… Liste uzayıp gidiyor. Bizdeki iktidar ve “muhalif” görünümlü aparatlarının söylemi de farklı değil.

Tam da bundan bahsediyorum x.com/ysrdnl/status/20595945…

Kararlı duruşları ve mücadeleleri ile üniversitelerinin tekrar açılmasını sağlayan Bilgi Üniversitesi topluluğunu tebrik ederim.

Zaten olan bitenler bir partinin iç işleri sadece. Yoksa iktidarın, aparat siyasetçileri ve gazetecileri de kullanarak ana muhalefeti dizayn etmesiyle hiçbir alakası yok.

“Mutlak butlan kararı sonrası görevlendirilen eski genel başkan CHP Parti Merkezi’ne doğru yola çıktı”