En toch knijpt Rutte hem (een beetje). Opeens heeft hij het over een ‘brede weging’, zodat het nu opeens lijkt alsof de gigantische negatieve effecten van het covidbeleid onderwerp van studie en het beleid waren. Het tegendeel is waar. Dat blijkt alleen al uit de verhoren van de andere geënquêteerden. Wederom: veel gejokkebrok, zo lijkt het.
Rutte was de olifant in de porseleinkast, was degene die onnoemelijke schade aan de maatschappij teweegbracht, zich bewust is dat híj́ het was die dat deed, terwijl hij nu niet meer weet waarom, want kennelijk was dat virus een stuk minder erg dan hij dacht, terwijl hij toen al wist dat de schade van de maatregelen erger zou zijn dan het virus zelf.